Στο πλατό του Καλύτερα αργά βρέθηκε το βράδυ της Τρίτης 10/6 ο Γιώργος Κιμούλης. Σε μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνισή του αναφέρθηκε στη φύση της σχέσης σκηνοθέτη-ηθοποιού, την εξουσία, αλλά και τα όρια και τις προσωπικές του ευθύνες.
Η συνέντευξη του Γιώργου Κιμούλη
«Ξεκίνησα το θέατρο συνειδητά το 1986, ήταν οι πρώτες δουλειές που έκανα και ως παραγωγός. Υπήρχαν και παραστάσεις που ήταν καταστροφικές. Με φόβιζαν όλοι οι ρόλοι.», είπε αρχικά ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στις φιλίες που έχει κάνει στο θέατρο αλλά και στην σχέση που έχει με τα παιδιά του λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Δεν δίνω συμβουλές από μια ηλικία και μετά στην κόρη μου. Τα παιδιά δεν αντιγράφουν αυτό που τους λέμε, αντιγράφουν αυτό που τους κρύβουμε γιατί αυτό έχει μια περίεργη λάμψη γοητείας για τα παιδιά.»
Σε ερώτηση της Αθηναΐς για το τι γίνεται στο συγκεκριμένο χώρο τελικά πίσω από τις κάμερες όσον αφορά την βία και την ανθρωποφαγία, εκείνος απάντησε:
«Δεν υπάρχει χώρος που δυστυχώς να μην συμβαίνουν αυτά… Ναι, έχω υποστεί τέτοια πράγματα. Ο καθένας αντιδρά με τον δικό του τρόπο. Με έχει παρασύρει η εξουσία του θιασάρχη. Παλαιότερα θεωρούνταν σχεδόν φυσικό, δεν αντιμετωπίζονταν ως κάτι περίεργο. Δεν έχω αλλάξει τον τρόπο που συμπεριφέρομαι. Δεν ήμουν φωνακλάς, είμαι φύσει και θέσει ευγενικός άνθρωπος – μέχρι να μου φερθείς εσύ αγενώς. Φαίνεται ότι χάνω την ψυχραιμία μου, αλλά δεν τη χάνω».
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο οποίος απασχόλησε ιδιαίτερα τα «φώτα» στο #MeToo ύστερα από τις καταγγελίες της Ζέτας Δούκα, στάθηκε ιδιαίτερα στη δομή της εξουσίας που εμπεριέχει η θεατρική σχέση:
«Η σχέση σκηνοθέτη-ηθοποιού εκ των πραγμάτων έχει χαρακτηριστικά εξουσίας. Ο σκηνοθέτης είναι ένα είδος νομοθέτη. Φτιάχνει τον κόσμο μέσα στον οποίο θα υπάρχουν οι ηθοποιοί. Αυτό δημιουργεί μερικές φορές μια σχέση εξουσιαστική. Είναι στο χέρι και της μιας και της άλλης πλευράς αυτές οι σχέσεις να μην ξεπερνούν κάποια όρια. Θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα ότι δεν έχω ξεπεράσει αυτά τα όρια. Όποτε το έχω κάνει, ξέρω να ζητάω συγγνώμη – και όχι με μια απλή λεκτική συγγνώμη, αλλά και με πράξεις».
Σε άλλο σημείο, ο Κιμούλης ανέλυσε τη δυσκολία της συνεργασίας όταν συνυπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:
«Υπάρχουν άνθρωποι που, αν έχουν τρία χαρακτηριστικά παράλληλα, δεν μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους: να είναι άτεχνοι, τεμπέληδες και επηρμένοι. Αν λείπει ένα από αυτά τα τρία, κάτι γίνεται. Αν υπάρχουν και τα τρία, σηκώνεις τα χέρια».
">
">
">
">
">
">
">