Γιώργος Μαρίνος: Αυτή ήταν η επιθυμία που είχε για την κηδεία του

Ο Γιώργος Μαρίνος έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 10 Μαρτίου και η είδηση του θανάτου του σκόρπισε απέραντη θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Πρωινού του ΑΝΤ1, η κηδεία του showman θα πραγματοποιηθεί αύριο, Παρασκευή 13 Μαρτίου, στις 12:00, στο κοιμητήριο της Βούλας.

Όσα έγιναν γνωστά για την κηδεία του Γιώργου Μαρίνου

«Αύριο στις 12 θα γίνει η κηδεία του στη Βούλα, και η εξόδιος ακολουθεία θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα. Το λέω γιατί πολλοί μας στέλνουν πάρα πολλά μήνυματα», ανέφερε ο Τάσος Τεργιάκης.

Στη συνέχεια ο Γιώργος Λιάγκας προχώρησε σε κάποιες αποκαλύψεις για τον Γιώργο Μαρίνο, λέγοντας πως ο ίδιος δεν ήθελε να πάει κόσμος στον κήδεια του, παρά μόνο λίγα κοντινά άτομα που είχε κοντά του.

«Έμενε με το φιλικό του ζευγάρι. Όταν κάποια στιγμή η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε να μένει μαζί τους τον πήγαν -με δικά του χρήματα- στο γηροκομείο στα νότια προάστεια. Ο ίδιος είχε επιχειρήσει να απομονωθεί και η επιθυμία του ήταν να μη δει άνθρωπο και στον θάνατό του. Δεν ήθελε να υπάρχει κόσμος στην κηδεία. Μόνο το φιλικό ζευγάρι, η ξαδέλφη του και η ηγεσία του γηροκομείου. Αυτό πρακτικά δεν θα γίνει γιατί πλήθος ηθοποιών θα πάνε στην κηδεία του», ανέφερε ο Γιώργος Λιάγκας.

Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο Πάνος Κατσαρίδης, αναφέροντας: «Είχε πει ότι θέλει να κηδευτεί σαν τον Μάνο Χατζιδάκι».

Κλείνοντας, ο Γιώργος Λιάγκας αποκάλυψε πως ο Γιώργος Μαρίνος είχε μεριμνήσει για την κηδεία του, λεγοντας πως ο ίδιος είχε μαζέψει χρήματα για αυτή τη στιγμή. «Είχε αφήσει λεφτά για την κηδεία του, είχε μεριμνήσει γι’ αυτό».

Στην εκπομπή μίλησε μετά από λίγο και η υπεύθυνη του γηροκομείου όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γιώργος Μαρίνος, Σοφία Κανά.

Η ίδια ανέφερε συγκινημένη για εκείνον: «Σήμερα πενθούμε. Θεωρώ τιμή μου που έζησα μαζί του στα τελευταία χρόνια του. Είχαμε καθημερινά πάρτι, έπαιρνε το μικρόφωνο και μας τραγούσουμε, περναγάμε πολύ καλά. Ήταν μαζί μας 3-4 χρόνια. Με τα προβλήματα της υγείας του κλεινόταν στον εαυτό του, αλλά ζωντάνευε όταν άκουγε μουσική. Κάναμε βόλτες, έβγαινε και με τον φυσικοθεραπευτή του. Τον γνώριζε ο κόσμος (σ.σ στη γειτονιά) αλλά κι εμείς δεν θέλαμε να δίνουμε δικαιώματα. Ήταν ήρεμος στις τελευταίες του στιγμές, δεν υπέφερε και αυτό για εμάς είναι μεγάλη ανακούφιση».