Η Ευλαμπία Ρέβη ξεσπά: «Καημένη μάνα, μην ακούς όλες αυτές τις βλακείες» – Τι είναι ο «δεσμός προσκόλλησης»

Η Ευλαμπία Ρέβη σήμερα, Τετάρτη 25 Μαρτίου έκανε μία νέα ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram προκειμένου να μοιραστεί μαζί με τον κοινό της μία μεγάλη αλήθεια για την μητρότητα και «σπάει» τα ταμπού και τις συμβουλές που συνήθως κόσμος που δεν είναι καλά ενημερωμένος δίνει στις νέες μανούλες. Η ίδια μάλιστα, εξηγεί τι είναι ο «δεσμός προσκόλλησης» και γιατί είναι ένας τόσο σημαντικός δεσμός ανάμεσα σε μαμά και παιδί.

Όσοι δεν γνωρίζουν, ο γιος της Ευλαμπίας Ρέβη και του Σωτήρη Σκουλούδη ήρθε στη ζωή πριν από 1,5 μήνα και από τότε το ζευγάρι πλέει σε πελάγη ευτυχίας –δείτε εδώ την ανάρτηση της Ευλαμπίας Ρέβη για τις 40 ημέρες. Η παρουσιάστρια του ΣΚΑΪ συχνά μοιράζεται την εμπειρία της ως νέα μαμά μέσα από τα social media, ενώ παράλληλα στέλνει συγκινητικά μηνύματα για την μητρότητα.

Το μήνυμα της Ευλαμπίας Ρέβη για τον «δεσμό προσκόλλησης»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ευλαμπία Ρέβη (@evlambiarevi)

Στην ανάρτησή της λοιπόν, γράφει χαρακτηριστικά στη λεζάντα: «Ήξερες ότι ο ασφαλής δεσμός προσκόλλησης ανακαλύφθηκε παρατηρώντας απλά τη σχέση μητέρας-παιδιού; Τη δεκαετία του ‘50 ο ψυχολόγος John Bowlby άρχισε να μελετά πώς επηρεάζει ένα μωρό η παρουσία ή η απουσία του βασικού φροντιστή του. Αργότερα η συνεργάτιδά του Mary Ainsworth σχεδίασε ένα πείραμα που έμεινε στην ιστορία ως «Strange Situation». Παρατηρούσε πώς αντιδρούν τα μωρά με έναν άγνωστο όταν η μητέρα φεύγει για λίγο από το δωμάτιο και μετά επιστρέφει.

Τα παιδιά που η μητέρα επέστρεφε, έτρεχαν κοντά της, έκλαιγαν, ηρεμούσαν και συνέχιζαν να εξερευνούν το χώρο θεωρήθηκε ότι είχαν ασφαλή δεσμό προσκόλλησης. Ο ασφαλής δεσμός προσκόλλησης στην πρώιμη παιδική ηλικία έχει συσχετιστεί στην έρευνα με καλύτερη συναισθηματική ρύθμιση, υψηλότερη αυτοεκτίμηση και μεγαλύτερη ικανότητα δημιουργίας σταθερών διαπροσωπικών σχέσεων στην ενήλικη ζωή. Αυτά τα μάθαμε με τον μπόμπιρα στην κοιλιά μου σπουδάζοντας μαζί Ψυχολογία.

Οπότε, ναι, συνεχίζουμε να τα κάνουμε όλα μαζί με το μωρό μου και όποτε κλαίει το παίρνω αγκαλιά ακόμα και στα λίγα λεπτά που βρήκα χρόνο να κάνω λίγη γυμναστική. Και εννοείται στήθος του δίνω οπότε θέλει, γιατί το στήθος μας δεν είναι μόνο για να τραφεί, είναι για να παρηγορηθεί, να νανουριστεί, να ρυθμιστεί. Οπότε, μάνα καημένη, ΠΑΡΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ και ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΚΑΝΕΝΑΝ.

Το μωρό σου δεν κακομαθαίνει και όλες αυτές τις βλακείες που ακούς ενώ προσπαθείς να βρεις τα πατήματά σου στον νέο σου ρόλο. Ούτε σε χειρίζεται ούτε τίποτα. Η αγκαλιά σου είναι η μόνη σταθερά ότι είναι ασφαλές και δεν θα το φάνε τα άγρια θηρία. Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι ένα: τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται έναν ενήλικα που να είναι σταθερά εκεί, να ανταποκρίνεται στα συναισθήματά τους και να τους δείχνει ότι ο κόσμος είναι ένα ασφαλές μέρος για να τον εξερευνήσουν. Και γενικά να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. 🤍Και είπαμε, ε; ΠΑΡΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ και ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΚΑΝΕΝΑΝ. 🤍 Τα φιλιά μου σε όσους είμαστε ακριβώς στην ίδια φάση. 🤍» γράφει χαρακτηριστικά.