Η Κατερίνα Γερονικολού ήταν η σημερινή (30/10) καλεσμένη στον καναπέ του «Στούντιο 4» όπου μίλησε για τα παιδικά της χρόνια και τον θάνατο του πατέρα της σε νεαρή ηλικία, που της στοίχισε ιδιαίτερα. Η αγαπημένη ηθοποιός σημείωσε πως είναι μία απώλεια που δεν συνηθίζεται, απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτή.
«Έχω μια μικρή αδερφή, που είναι δασκάλα. Όσο περνάνε τα χρόνια, τα πηγαίνουμε όλο και καλύτερα, γιατί όσο ήμασταν μικρές πλακωνόμασταν. Είμαστε πολύ αγαπημένες. Θυμάμαι με ωραίο τρόπο τα παιδικά μου χρόνια, όταν κάναμε ποδήλατο στην αλάνα, που υπήρχε μία ελευθερία, η οποία δεν υπάρχει πια. Το χωριό μου στη Λακωνία δεν έχει αμάξια ακόμα και τώρα, θα άφηνα το παιδί να βολοδέρνει», δήλωσε αρχικά η Κατερίνα Γερονικολού.
Κατερίνα Γερονικολού: «Η ζωή είναι άδικη»
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο δυσάρεστο γεγονός της απώλειας του πατέρα της, όταν εκείνη ήταν ακόμα έφηβη, καθώς και τους τρόπους που την άλλαξε. «Δεν έχω έρθει σε επαφή με σκοτεινά στοιχεία στη ζωή μου, με έχει βοηθήσει η οικογένεια, η τύχη και οι φίλοι. Πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων που συναναστρέφεσαι. Κάποια στιγμή που “έφυγε” ο πατέρας μου κόπηκε ένα κομμάτι, το οποίο είναι αναπόσπαστο σε κάθε άνθρωπο. Μαθαίνεις να ζεις χωρίς αυτό, σαν να σου κόβεται το χέρι. Πάντα λείπει κάτι, ειδικά σε μία οικογένεια που μέναμε όλοι στο ίδιο σπίτι», συμπλήρωσε.
Δείτε επίσης: Κατερίνα Γερονικολού: «Ντρεπόμουν ως ορφανή και σιχαινόμουν την έννοια…»
Η Κατερίνα Γερονικολού ανέφερε επίσης ότι αυτό κλόνισε την πίστη της στον Θεό, καθώς θεώρησε πως ήταν μία μεγάλη αδικία που υπέστη η οικογένειά της: «Η σχέση μου με το Θεό δοκιμάστηκε. Ήμουν Θεούσα και μετά δεν ήμουν, αυτό ήταν το πιο βασικό. Πλέον είμαι λάτρης της απλότητας, τα απλά μου φτάνουν για να είμαι ευτυχισμένη, δεν θέλω κάτι τρελό, ούτε θα δυστυχήσω αν δεν συμβούν κάποια πράγματα».
«Όταν θεωρείς ότι τα κάνεις όλα σωστά και η ζωή σου φέρεται άδικα, καταλαβαίνεις ότι η ζωή είναι άδικη. Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν μπορείς να περιμένεις πράγματα, υπάρχει το αναπάντεχο, το δυσάρεστο, το σκληρό πρόσωπο της ζωής. Ή θα το αποδεχτείς ή όχι. Εκείνη την περίοδο αισθάνθηκα αδικία, ότι κάποιος με αδίκησε και θεώρησα ότι τότε με αδίκησε ο Θεός. Μετά το ονόμασα “ζωή”. Θεωρώ ότι δεν μας άξιζε σαν οικογένεια», κατέληξε η Κατερίνα Γερονικολού όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα.
">
">
">
">
">
">
">