Στον καναπέ της εκπομπής Στούντιο 4 βρέθηκε ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Αφορμή στάθηκε η νέα σειρά της ΕΡΤ, «Από ήλιο σε ήλιο», με την οποία επιστρέφει στην τηλεόραση μετά από χρόνια απουσίας.

Ο ηθοποιός ξεκαθάρισε από την αρχή πως δεν αισθάνεται ότι απομακρύνθηκε ποτέ ουσιαστικά. «Δεν έφυγα από τα πράγματα, πάντα ήμουν “φευγάτος”, από την πρώτη στιγμή που μπήκα μέσα. Ο Νίκος Κούρκουλος μου είπε “σε πιστεύω και ας μην σε ξέρω”, ήταν οι εποχές που πολλά πράγματα άλλαζαν».

Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης για την είσοδό του στο χώρο της υποκριτικής

Αναφερόμενος στα πρώτα του βήματα στη σχολή του Εθνικού, μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. «Μπήκα μικρό παιδί στο Εθνικό, μετά από δυσκολίες που είχα περάσει και έναν μοναχικό δρόμο, να είμαι με άλλα παιδιά και άλλες νοοτροπίες, άλλες συμπεριφορές, δεν μου ταίριαζαν. Όλοι μας βλέπαμε και θα βλέπουμε κακώς κείμενα. Εγώ ήμουν παιδί αγνό, που μπαίνοντας στη σχολή του Εθνικού και έναν τέτοιο κόσμο, κάποια πράγματα με ξάφνιασαν και με φόβισαν, τα αρνήθηκα και προτίμησα να κάνω κάτι άλλο», δήλωσε ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης.

Όπως αποκάλυψε είχε φτάσει μέχρι και στο σημείο να σκεφτεί μια τελείως διαφορετική πορεία. «Ήταν να γίνω ζωγράφος και μου είπε ο Κούρκουλος “δεν θα πας πουθενά, θα μείνεις εδώ. Ξέρω τι συμβαίνει”».

Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης στάθηκε και στις ισορροπίες εξουσίας που, όπως είπε, μεταλλάσσονται διαρκώς. «Όλοι έχουν περάσει δυσκολίες σε αυτό το χρόνο, ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια που μεταλλάσσεται μονίμως η θέση του εξουσιαστή με του εξουσιαζόμενου».

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι υπήρξαν ταλέντα που χάθηκαν στην πορεία. «Υπάρχουν παιδιά που ήταν υπέροχοι ηθοποιοί και δεν τα μάθαμε καν, δεν τελείωσαν τη σχολή, γιατί επέλεξαν να μην το πιάσουν στα χέρια τους αυτό το δύσκολο πράγμα. Όχι τις ψυχές των θεατών, αλλά αυτών που πρέπει να συνεργαστείς».

Κλείνοντας, τόνισε πως ο χαρακτήρας του έπαιξε καθοριστικό ρόλο: «Εγώ ήμουν πιο ευαίσθητος και πιο καλομαθημένος, για να μπω στη διαδικασία να καταπατήσω αξίες και ιδανικά μου. Δεν λέω ότι ο χώρος μας είναι χάλια, έχει και υπέροχους ανθρώπους που το έχουν διαχειριστεί πολύ όμορφα, γιατί η αγάπη για αυτό που κάνουν είναι πιο μεγάλη από την αγάπη για τον εαυτό τους. Ήμουν πολύ αγνός και δεν έμπαινα καν στη διαδικασία ότι κάποιος έχει κάτι άλλο στο μυαλό του».