Μια περιπέτεια υγείας, την οποία μέχρι σήμερα δεν είχε μοιραστεί δημόσια, αποκάλυψε η Μαρίνα Ασλάνογλου. Η ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Super Κατερίνα» της Κατερίνας Καινούργιου και μίλησε τόσο για την παράσταση «Η συγκάτοικος», στην οποία πρωταγωνιστεί, όσο και για τη μάχη που έδωσε με την πολυεστιακή αλωπεκία, ένα αυτοάνοσο που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει μεγάλο μέρος των μαλλιών της.

Όπως εξομολογήθηκε, την περίοδο που εμφανιζόταν στην ίδια εκπομπή χαμογελαστή και περιποιημένη, έκρυβε πίσω από την εικόνα της μια πολύ δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, ενώ φορούσε περούκα χωρίς να το γνωρίζει το κοινό. Η ίδια συνέδεσε χρονικά την περιπέτειά της με τη συσσωρευμένη στενοχώρια και το στρες που βίωσε μετά τον χωρισμό της, αποκαλύπτοντας πως υπήρξαν στιγμές φόβου και λύγισε, αλλά σήμερα νιώθει χαρά και υπερηφάνεια για τη δύναμη που βρήκε μέσα της.

«Μπορεί ένας άγνωστος να σου αλλάξει τη ζωή εκεί που δεν το περιμένεις, ήταν από τα έργα που μόλις το διάβασα είπα κατευθείαν “ναι”. Έχοντας περάσει έναν δύσκολο χειμώνα, όπου βρήκα τον εαυτό μου και πέρασα μια πολύ έντονη δυσκολία σε ένα θέμα υγείας, αποφάσισα να κάνω αυτό το έργο επειδή είναι γυναικεία υπόθεση και για να δείξω ότι η μοναξιά και να βρίσκεις δύναμη μέσα σου είναι πολύ σημαντικό.

Η Μαρίνα Ασλάνογλου πέρσι στη Super Κατερίνα
Η Μαρίνα Ασλάνογλου πέρσι στη Super Κατερίνα

Δεν είχα μοιραστεί τίποτα. Πέρσι καθόμουν σε αυτόν τον καναπέ και ήμουν χαμογελαστή, περιποιημένη, όμορφη, αλλά πίσω από αυτό κρυβόταν μια γυναίκα που δοκιμαζόταν πολύ ψυχολογικά, γιατί πέρασα ένα αυτοάνοσο και έχασα τα μαλλιά μου σε μεγάλο μέρος. Ήμουν με περούκα εδώ. Είχα πολυεστιακή αλωπεκία, δεν μπορούσα να το μοιραστώ, γιατί δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Δεν ήθελα να πω μια λυπημένη ιστορία, αλλά μια ιστορία χαράς. Και με το ότι συγκινούμαι τώρα δεν είναι για αυτό που πέρασα, αλλά για αυτό που κατάφερα», δήλωσε η Μαρίνα Ασλάνογλου.

Μαρίνα Ασλάνογλου: Οι θεραπείες, τα κενά στο κεφάλι και η υπόσχεση στον εαυτό της

Η Μαρίνα Ασλάνογλου αναφέρθηκε και στις δύσκολες στιγμές που βίωνε καθημερινά, όταν έβλεπε την αλλαγή στην εμφάνισή της και προσπαθούσε να διατηρήσει την αισιοδοξία της. Όπως είπε, υποβλήθηκε σε θεραπείες με ενέσιμα σκευάσματα και κορτιζόνη στο κεφάλι, ενώ οι γιατροί τής επισήμαιναν ότι έπρεπε να αποφεύγει όσο μπορούσε το άγχος και τον θυμό, καθώς, σύμφωνα με όσα της εξηγούσαν, αυτοί οι παράγοντες μπορούσαν να πυροδοτούν την αυτοάνοση αντίδραση. Η ίδια περιέγραψε τη στιγμή που ανακάλυψε για πρώτη φορά ένα κενό στο κεφάλι της, ανήμερα των γενεθλίων της, την 1η Μαΐου.

«Έβλεπα τον εαυτό μου το πρωί που ξυπνούσα και έλεγα “δεν είναι όνειρο, το ζω”. Έλεγα “Μαρίνα, θα βγάλεις μαλλιά”. Έκανα πολλές θεραπείες με ενέσιμα και κορτιζόνες στο κεφάλι, είχα ένα ραντεβού για φαγητό με τη Θάλεια Ματίκα και την Ντέπυ Παπάζογλου και τους είπα “θα βγάλω μαλλιά”. Πάγωσα το συναίσθημά μου, την 1η Μαΐου στα γενέθλιά μου ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψα το κενό στο κεφάλι μου. Μου έλεγαν οι γιατροί να μην αγχώνομαι, να μην θυμώνω γιατί αυτό πυροδοτούσε το αυτοάνοσο. Ουσιαστικά ο εαυτός μου επιτίθετο στους θήλακες των μαλλιών μου και σε πολύ μεγάλο ποσοστό, είχα πολλά κενά. Τώρα τα έχω και είμαι χαρούμενη γι’ αυτό που έχω καταφέρει. Βγήκα δυνατή μέσα από αυτό Αυτό λειτουργεί αθροιστικά, περνάς αθροιστικά το στρες και τη στενοχώρια μετά τον χωρισμό. Την ώρα της δικής μου ψυχικής αποθεραπείας από το διαζύγιο, εμφανίστηκε αυτό, γιατί εκεί σου χτυπάει ο οργανισμός το καμπανάκι. Για ένα διάστημα πάγωσα το συναίσθημά μου, αποστασιοποιήθηκα από πράγματα που μπορούσαν να με πληγώσουν ή να με θυμώσουν», δήλωσε η Μαρίνα Ασλάνογλου.

Η Μαρίνα Ασλάνογλου δεν έκρυψε πως, παρά τη δύναμη που προσπάθησε να δείχνει προς τα έξω, υπήρξαν στιγμές που φοβήθηκε και λύγισε. Η ίδια μίλησε για τα βράδια που έκλαψε, τονίζοντας ότι κανείς δεν είναι άτρωτος, ενώ αισθάνεται τυχερή που δεν επηρεάστηκαν τα φρύδια και οι βλεφαρίδες της. Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω σε όσα πέρασε, επιλέγει να σταθεί στην προσπάθεια που έκανε και στην ανακούφιση που νιώθει βλέποντας την εικόνα της να αλλάζει προς το καλύτερο: «Ποτέ δεν το έδειξα. Υπήρξαν βράδια που λύγισα, που έκλαψα, που φοβήθηκα. Κανένας δεν είναι άτρωτος. Αλλά ήμουν τυχερή γιατί δεν έχασα φρύδια και βλεφαρίδες».