Η Μαρίνα Νικολαΐδου παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής του ΑΝΤ1, Το Πρωινό, η οποία προβλήθηκε το πρωί της Πέμπτης 30 Ιανουαρίου. Σε αυτή μίλησε για τη ζωή της μετά την έξωση από το Σπίτι του Ηθοποιού και τη δικαστική διαμάχη με την Άννα Φόνσου.

Για όσους δεν θυμούνται, η τελευταία ζήτησε την απομάκρυνσή της από τον οργανισμό μετά από μαρτυρίες και καταγγελίες και άλλων ανθρώπων που έμεναν εκεί, για την συμπεριφορά της. Φαίνεται πως δεν κοιμόταν ποτέ στο δωμάτιό της, δεν βοηθούσε και κρατούσε φαγητά στα κρυφά στον χώρο της, δημιουργώντας προβλήματα στη ζωή όλων όσων περνούσαν από το σπίτι αυτό.

Η Άννα Φόνσου έχει αναφέρει πως της μίλησε πολλές φορές και προσπάθησε να την βοηθήσει, αλλά δεν την άκουγε, μέχρι που κάποια στιγμή ξέφυγαν εντελώς τα πράγματα και αναγκάστηκε να πάρει την απόφαση αυτή – δείτε εδώ την συγκλονιστική περιγραφή της για όσα έζησε.

Η εξομολόγηση της Μαρίνας Νικολαΐδου για τη ζωή της μετά την έξωση από το Σπίτι του Ηθοποιού

«Ούτε στα χειρότερα όνειρα που μπορεί να δει κάποιος άνθρωπος, δεν θα μπορούσα να το σκέφτω αυτό ποτέ. Το Σπίτι του Ηθοποιού ήταν το σπίτι μου. Μέσα στον χειμώνα βιαίως να διώξουν έναν άνθρωπο που έδωσε τη ζωή του εννιά χρόνια εκεί πέρα μέσα; Από το πρωί μέχρι το βράδυ έκανα τα πάντα. Δεν υπήρχε μία δουλειά που να μην είχα κάνει.

Ήμουν δίπλα στην κυρία Φόνσου, περίμενα να κοιμηθεί για να ξεκουραστώ. Της έκανα το τελευταίο τσάι και πήγαινα να ξεκουραστώ και το ξέρει. Δεν την πήρα τηλέφωνο, την βλέπω όμως καθημερινά γιατί πηγαίνω έξω από το Σπίτι του Ηθοποιού και ταΐζω το γατάκι. Με έχει κοιτάξει και την έχω κοιτάξει. Με ενοχλεί το πώς γίνονται οι άνθρωποι και οι ανθρώπινες σχέσεις. Μετά από τόσα που έχουμε περάσει, σημαίνει ότι δεν υπήρχε ποτέ αγάπη.

Τα πράγματα μου είναι σε μία αποθήκη κοντά στο αεροδρόμιο μου έχουν πει. Δεν τα έχω πάρει όλα ακόμα, γιατί πρέπει να τα πάρω όλα μαζί και για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να νοικιάσω σπίτι. Βρήκα μία δουλειά πρωινή και μία απογευματινή δυο – τρεις φορές την εβδομάδα. Πρέπει να πω ένα ευχαριστώ στις φίλες μου που μου στάθηκαν σαν αδελφές μου.

Τα δικαστήρια συνεχίζονται, γιατί έχουμε κάνει μία αγωγή στην κυρία Φόνσου και σε κάποιους άλλους συνάδελφους, γιατί έπρεπε να υπερασπιστούμε την τιμή και την αξιοπρέπεια μας σε όλα αυτά που λέγονταιδείτε εδώ το ποσό που διεκδικεί.

Είναι άσχημο να υπάρχουν κατηγορίες. Μπορούσε να μου είχε δώσει μια παράταση και θα είχα φύγει ήρεμα και ωραία. Σε έναν άνθρωπο που είναι τόσο δίπλα σου, δεν του τα κάνεις όλα αυτά. Για εμένα είναι ηθικό το θέμα περισσότερο. Εάν η κυρία Φόνσου μου ζητούσε συγγνώμη, θα τη δεχόμουν».