Μαρίνος: Συγκλονίζει η ξαδέλφη του μετά τον θάνατό του – «Έκανε μια νεφρική ανεπάρκεια»

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε χτες, Τρίτη 10 Μαρτίου, ο Γιώργος Μαρίνος, με την είδηση του θανάτου του να βυθίζει στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και τα αγαπημένα του πρόσωπα.

Ένα από τα λίγα συγγενικά του πρόσωπα, η κα. Δήμητρα, που ήταν ξαδέλφη του, μίλησε το πρωί της Τετάρτης στο Πρωινό του ΑΝΤ1 και αποκάλυψε ότι τον έβλεπε στο γηροκομείο όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ενώ παράλληλα μοιράστηκε ότι η υγεία του άρχισε να επιδινώνεται σιγά σιγά.

Όσα είπε η ξαδέλφη του Γιώργου Μαρίνου στο Πρωινό

«Είχα επικοινωνία, τον είδα την τελευταία φορά την Καθαρά Δευτέρα. Δεν μιλούσε καθόλου, δεν επικοινωνούσε καθόλου, βέβαια δεν ήταν κλινήρης αλλά ήταν στην καρέκλα του. Ήταν καταβεβλημένος, λίγο βλοσυρός, αλλά ήσυχος, ήταν το βλέμμα του το αυστραυτερό ήταν ανήσυχο. Δεν κατέπεσε τις τελευταίες ημέρες, είχε σταδιακή εξέλιξη. Την Καθαρά Δευτέρα ήταν στην καρέκλα του αλλά μετά έχασε εντελώς την επικοινωνία. Έκανε μια νεφρική ανεπάρκεια», ανέφερε αρχικά.

Και πρόσθεσε: «Απ το 2021 και μετά είχε άνοια, δεν μπορούσαμε να συζητήσουμε πολύ, του βάζαμε μόνο τα τραγούδια του παραδόξως θυμόταν τα λόγια. Αυτό ήταν καταπληκτικό».

Τι είπε ο Πάνος Κατσαρίδης για τον θάνατό του

Μιλώντας για τον θάνατό του, ο Πάνος Κατσαρίδης, που πριν από δύο χρόνια είχε μπει με την εκπομπή Ακόμα δεν είδες τίποτα γηροκομείο όπου ζούσε ο showman στα νότια προάστια, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο Γιώργος Μαρίνος είχε ΧΑΠ (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) και χτες είχε μια επιπλοκή, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να κρατηθεί στη ζωή.

«Η υγεία του επιδεινώθηκε πολύ την τελευταία εβδομάδα στη μονάδα. Δεν υπήργε λόγος να πάει σε νοσοκομείο. Είχε ΧΑΠ. Έγινε μια επιπλοκή χτες το απόγευμα, είμαι πολύ συγκινημένος. Εγώ τον έβλεπα αυτά τα δύο χρόνια.

Έπρεπε να αποκαλυφθεί με σεβασμό που ήταν γιατί κάποιοι πήγαιναν με φακό στα τζάμια της μονάδας. Τα τελευταία χρόνια είχε στη ζωή του κάποια ξαδέλφια. Ο επιστήθιος φίλος του ήταν ο Βασίλης Θωμάκος και η σύζυγός του. Ζούσε για χρόνια στο σπίτι τους στη Βούλα και σιγά σιγά πια, όταν δεν μπορούσαν να τον κρατησουν εκεί, τον πήγαν σε μια πάρα πολύ καλή μονάδα στα νότια προάστια. Ήταν εκεί κάθε μέρα».