Νίκος Αλιάγας: «Η ωραιότερη φωτογραφία και η πιο σκληρή που έχω βγάλει στη ζωή μου ήταν την ώρα της κηδείας του πατέρα μου»

Ο Νίκος Αλιάγας προχώρησε σε μία προσωπική εξομολόγηση για τον θάνατο του πατέρα του, αποκαλύπτοντας την ιστορία πίσω από μία φωτογραφία που έχει ξεχωριστή θέση στη ζωή και την πορεία του ως φωτογράφου. Ο παρουσιαστής, ο οποίος ζει και εργάζεται εδώ και χρόνια στη Γαλλία, μίλησε στον Κώστα Λασκαράτο, στην πρεμιέρα της εκπομπής της ΕΡΤ1 «Η Ελλάδα στα μουσεία του κόσμου», και περιέγραψε τη στιγμή που αποφάσισε να απαθανατίσει με το κινητό του τη σκηνή της κηδείας του πατέρα του. Μια εικόνα που, όπως εξήγησε, ήταν ταυτόχρονα η ωραιότερη και η πιο σκληρή φωτογραφία που έχει βγάλει ποτέ.

Ο Νίκος Αλιάγας αποκάλυψε πως δεν γνωρίζει ακόμη γιατί ένιωσε την ανάγκη να τραβήξει εκείνη τη φωτογραφία, ωστόσο η απόφασή του να τη δημοσιεύσει δεν ήταν αυθόρμητη. Πριν το κάνει, ζήτησε την άδεια της μητέρας του, ενώ εξήγησε πως ήθελε να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του πατέρα του όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για τα παιδιά του και τις επόμενες γενιές. Η εικόνα συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο του «Η δοκιμασία του χρόνου».

Νίκος Αλιάγας: Τι είπε για τη φωτογραφία που ξεχώρισε

«Η ωραιότερη φωτογραφία, δυστυχώς, ήταν και η πιο σκληρή που έχω βγάλει στη ζωή μου. Δεν ξέρω γιατί την έβγαλα. Και τη δημοσίευσα αυτή τη φωτογραφία. Αλλά τη δημοσίευσα όταν ρώτησα τη μητέρα μου, εάν μπορούσα να το κάνω. Τη δημοσίευσα για τα παιδιά μου, για τους επόμενους. Τη δημοσίευσα και για μένα, για να μην ξεχάσω να ζήσω. Αυτή η φωτογραφία ήταν η φωτογραφία του πατέρα μου την ώρα της κηδείας του. Δεν είχα μηχανή. Είναι η μόνη φωτογραφία που έχω βγάλει έτσι και έχω δημοσιεύσει. Σε ένα βιβλίο που λεγόταν “Η δοκιμασία του χρόνου”, την έβγαλα με το κινητό μου», εξομολογήθηκε ο Νίκος Αλιάγας.

Στη συνέχεια, ο παρουσιαστής περιέγραψε τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκείνη την ημέρα στην κηδεία. Συγγενείς, φίλοι και απλός κόσμος από το χωριό είχαν συγκεντρωθεί για να τον αποχαιρετήσουν. «Έφευγε ο πατέρας μου, ήρθαν οι ιερείς αλλά απέναντι από τον πατέρα μου, όπως ήμουν ήμουν ακριβώς πίσω από το φέρετρο, ήταν όλη η μικροκοινωνία της ζωής του. Εκεί ήταν η αδελφή του, η ανιψιά του, ο παιδικός του φίλος, ο τσιγγάνος που ‘ρθε να δει, ο παπάς», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, ο Νίκος Αλιάγας μίλησε για την ανάγκη να αντικρίζουμε τον θάνατο χωρίς να αποφεύγουμε τη σκέψη της δικής μας θνητότητας. «Μπορεί να φαίνεται σκληρό αλλά, αν δεν είσαι ικανός να κοιτάξεις τον θάνατο στα μάτια, πως θα ζήσεις; Πως θα αποδεχθώ ότι μια μέρα θα ‘ναι η σειρά μου, στην ίδια τρύπα, στο ίδιο χωριό; Δεν είναι λύπη, είναι καταπληκτικό το να μπορείς να πεις… εδώ ανήκουμε», κατέληξε ο παρουσιαστής.