Νίκος Κοκλώνης: «Άνθρωποι που νόμιζα ότι ήταν φίλοι μου έγιναν εχθροί και το αντίστροφο»

Με αφορμή την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα του J2US, ο Νίκος Κοκλώνης παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ! και τον δημοσιογράφο Νίκο Γεωργιάδη. Μεταξύ άλλων, ο γνωστός παρουσιαστής και παραγωγός μίλησε για τον μπαμπά του, που έφυγε από τη ζωή το περασμένο καλοκαίρι, ενώ αναφέρθηκε στα μαθήματα που πήρε το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Όσα εξομολογήθηκε ο Νίκος Κοκλώνης

• Εδώ και πολύ καιρό δεν βγαίνεις έξω να διασκεδάσεις, όπως έκανες παλιότερα.

Party animal δεν ήμουν ποτέ, τα ταξίδια μού άρεσαν. Εντάξει, είχα και το πένθος του πατέρα μου. Μου στοίχισε πολύ η απώλειά του. Ήμουν «μπαμπάκιας» και μου λείπει πάρα πολύ. Με τη μάνα μου ήμουν πάντα στην κόντρα γιατί όλο μου έβαζε χέρι, ενώ ο πατέρας μου μου έκανε όλα τα χατίρια. Τώρα την έχω πάρει και μένει μαζί μου στο σπίτι. Αν υπάρχει τρόπος να μας βλέπει από ψηλά, σίγουρα θα γελάει τώρα: «Σε έχω εκεί μαζί με τη μάνα σου, που μια ζωή τρωγόσασταν». Ο πατέρας μου ήταν ο καλύτερος μέντορας που είχα. Δύσκολος άνθρωπος, πανέξυπνος, με αγαπούσε τρελά. Ήταν ο μόνος άνθρωπος που θα έδινε τη ζωή του για μένα. Και αυτός ο άνθρωπος σήμερα δεν είναι εδώ. Νομίζω ότι έβαλε και αυτός το λιθαράκι του να λύσω τα προβλήματά μου. Έτσι επανήλθε και το J2US, έναν μήνα μετά τον θάνατό του.

• Έχεις κάποια άλλα τηλεοπτικά σχέδια να ανακοινώσεις;

Αν όλα πάνε καλά, από Σεπτέμβριο θα γίνουν πολύ ωραία πράγματα. Τώρα έχουμε το J2US και τον τέταρτο κύκλο του IQ 160. Στο Star υπάρχουν δύο καταπληκτικές γυναίκες, η Νάταλι Γούντφιλντ και η Κοραλία Γεωργακοπούλου. Και εκείνες με στήριξαν πολύ με τον τρόπο τους. Σε αυτή την κρίση μέτρησα φίλους και εχθρούς. Άνθρωποι που νόμιζα ότι ήταν φίλοι μου έγιναν εχθροί και το αντίστροφο. Μάλλον έπρεπε να πάρω αυτό το μάθημα, γιατί μυαλό δεν θα έβαζα ποτέ.

Τι είχε δηλώσει ο Νίκος Κοκλώνης για τους γονείς του

«Ο χαρακτήρας μου διαμορφώθηκε από τους γονείς μου», έχει δηλώσει Νίκος Κοκλώνης σε παλαιότερη συνέντευξή του, αποδίδοντας στον μπαμπά του και τη μητέρα του Έρυ, τις αρχές και τις αξίες με τις οποίες πορεύεται μέχρι σήμερα.

Ο Δημήτριος Κοκλώνης, εργαζόμενος για χρόνια ως πωλητής σε επιπλάδικο, στάθηκε πυλώνας της οικογένειας, προσπαθώντας να προσφέρει το καλύτερο δυνατό στα παιδιά του, ακόμη και όταν οι οικονομικές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες.