Η Πόπη Τσαπανίδου μίλησε στο podcast της Δώρας Τσαμπάζη «Όταν η ζωή σου φέρνει λεμόνια» για μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της και ξέσπασε σε κλάματα ενόσω εξιστορούνταν το περιστατικό και πως ένιωσε όταν συνέβη το τρομερό ατύχημα που κόστισε την ζωή του συζύγου της, Ευτύχη Μανωλαράκη.
Η δημοσιογράφος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είχε αποκτήσει μία κόρη η οποία ήταν 3 ετών όταν έχασε τον σύζυγό της από ένα τρομερό ατύχημα. Πέθανε από ηλεκτροπληξία ενόσω εκείνη ήταν έγκυος στα δίδυμα παιδιά της, κάτι που την σημάδεψε.
Δείτε επίσης: Πόπη Τσαπανίδου: Ορκίστηκε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Το κοστούμι που φόρεσε
Η Πόπη Τσαπανίδου μιλάει για τον θάνατο του συζύγου της και «λυγίζει»
«Ήμουν 23,5 και ήμουν έγκυος όταν πέθανε ο άντρας μου. Είχα μια κόρη τριών όταν γεννήθηκαν οι δίδυμες πια. Ήμουν έγκυος 3,5 μηνών… Πέθανε από ατύχημα. Έπαθε ηλεκτροπληξία, έπαθε δυστύχημα δηλαδή. Ξαφνικά το είχα νιώσει, αυτό το πράγμα της ενέργειας που αισθάνεσαι, όταν είσαι κοντά με κάποιον, ότι έχει πεθάνει, ότι είχε φύγει.
Αν δεν τη δεις θα πέσεις, πέφτεις στην παγίδα που έπεσα εγώ… Και εγώ αυτό ένιωθα, δεν το είχα ομολογήσει δυνατά στον εαυτό μου, υπήρχε σαν σκέψη. Μπήκε μέσα μου, έγινε DNA μου και με ανάγκασε να αποδείξω ότι εγώ αφού έζησα κάτι καλό πρέπει να κάνω στη ζωή αυτή», αποκάλυψε η Πόπη Τσαπανίδου «λυγίζοντας» ενόσω μιλούσε για την απώλειά της.
Δείτε το απόσπασμα εδώ:
Σε παλαιότερη συνέντευξή της, η Πόπη Τσαπανίδου είχε μιλήσει για το περιστατικό συγκλονίζοντας με όσα είπε: «Μου πήρε πολλά χρόνια αλλά τώρα είμαι καλά. Αν μου έλεγες ότι μία τέτοια κατάσταση την περνάνε οι άνθρωποι θα σου έλεγα τότε “έλα μωρέ σαλεμένοι βγαίνουν” γιατί είναι δύσκολο… Μπορείς μέσα από τις δυσκολίες, να επενδύσεις περισσότερο στον εαυτό σου, να αγαπήσεις τον κόσμο, να καταλάβεις τη σημασία της ζωής για να βγεις με πολύ μικρές πληγές.
[…[ Αρκεί να πάρεις απόφαση ότι η ζωή πάει μπροστά. Το ίδιο λέω και στον κόσμο που περνάει δύσκολα μέσα στην κρίση και που δεν έχει βρει τόσα χρόνια τα πατήματά του. Είναι αδύνατον να ξαναγυρίσουμε στο χθες. Το χθες τελείωσε. Το παίρνεις απόφαση και λες τώρα θα κοιτάξω μπροστά. Και το μπροστά θα είναι δύσκολο, αλλά κάποια στιγμή θα ξαναγελάσω, θα ξαναχαρώ. Κάποια στιγμή θα μάθω να ζω με αυτό.
Καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι να περνάς χρόνο με την οικογένειά σου, να τους αγαπάς, να γελάς μαζί τους γιατί ανά πάσα στιγμή αυτό μπορεί να τελειώσει και αυτό είναι κάτι που δεν ντο συνειδητοποιεί κανείς»
">
">
">
">
">
">
">