Σεργουλόπουλος για τον θάνατο του Γιώργου Μαρίνου: «Τον γνώριζα από πολύ μικρός, ήταν συμμαθητής με την θεία μου»

Ο Φώτης Σεργουλόπουλος, με αφορμή τον θάνατο του γνωστού ηθοποιού Γιώργου Μαρίνου, μίλησε σήμερα, Τετάρτη 11 Μαρτίου στην εκπομπή «Πρωίαν σε Είδον» για το πως τον γνώριζε μέσω της θείας του, της ηθοποιού Κατερίνας Γιουλάκη.

Τι είπε ο Φώτης Σεργουλόπουλος για τον Γιώργο Μαρίνο

Ο Φώτης Σεργουλόπουλος, μιλώντας για τον θάνατο που συγκλονίζει την Ελλάδα, αυτόν του Γιώργου Μαρίνου, ανέφερε συγκεκριμένα: «Ήταν μεγάλη μορφή ο Γιώργος Μαρίνος. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Όταν έκανε στη δεκαετία του ’80 τα σόου στη Μέδουσα, περιμέναμε να γίνει η καινούργια παράσταση να πάμε να τη δούμε. Τον γνώριζα από πολύ μικρός γιατί ήταν συμμαθητής με τη θεία μου στο Εθνικό Θέατρο. Είχαν σχεδόν την ίδια ηλικία, νομίζω η θεία μου πρέπει να ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερη από τον Γιώργο. Και τον ήξερα, τον θυμάμαι, όταν ήμουν παιδάκι, τον θυμάμαι τον Γιώργο να έρχεται σπίτι μας, που ήταν πολύ νέοι, ρε παιδί μου, ξέρεις τι; Νοσταλγείς από αυτή την εποχή, μια ομορφιά και μια ανεμελιά και μια χαρά για τη ζωή. Δεν ξέρω από πού το αντλούσαν. Ή εμείς το βλέπαμε έτσι… Έκανε και μία ζωή σταρ. Η μέρα του ξεκινούσε από το βράδυ. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση».

Η σπουδαία προσωπικότητα του Γιώργου Μαρίνου

Για κάθε άνθρωπο που φεύγει από την ζωή, το αίσθημα της θλίψης και του πένθους είναι αυτό που κυριεύει τους οικείους του. Στην περίπτωση του Γιώργου Μαρίνου όμως, οικείοι του είναι όλοι αυτοί οι θαυμαστές του έργου του, εκείνοι που τον γνώρισαν μέσα από τις παραστάσεις τους στην “Μέδουσα”, εκείνους που ταυτίστηκαν με τον αυθορμητισμό του και με την τάση του να μην κρύβεται ποτέ, ακόμα κι αν αυτό θα επέφερε σημαντικές συνέπειες στην ζωή του και στην δουλειά του. Δεν έκρυψε την ομοφυλοφιλία του, σε μία εποχή που η σημερινή έννοια του “come-out” δεν υφίστατο, αντίθετα επέλεξε να μην κρυφτεί.

Η καλλιτεχνική του φύση ήταν αδύνατο να τιθασευτεί, ενώ κατά πολλούς αποτελεί τον πρώτο showman στην Ελλάδα. Το τέλος της ζωής του ήρθε στις 10 Μαρτίου στην Γλυφάδα, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στο γηροκομείο που κατοικούσε τα τελευταία χρόνια, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, καθώς η υγεία του είχε γίνει πλέον αρκετά εύθραυστη, μη δίνοντας του την δυνατότητα να δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά σε οποιοδήποτε βαθμό. Οι άνθρωποι δεν φεύγουν όσο ζουν στη συνείδησή μας και ένα είναι το σίγουρο: ο Γιώργος Μαρίνος θα ζήσει για πολύ ακόμα…