Η σημερινή επέτειος του Πολυτεχνείου φέρνει στην επιφάνεια έντονες μνήμες, προσωπικές ιστορίες και συναισθήματα που ακόμη και δεκαετίες μετά παραμένουν ζωντανά. Πολλά δημόσια πρόσωπα τιμούν τη μέρα με δικές τους αναρτήσεις, όμως η Αφροδίτη Γραμμέλη ήταν εκείνη που κατάφερε να συγκινήσει ιδιαίτερα το κοινό.

Η δημοσιογράφος έκανε ένα story στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, αφιερωμένο στον πατέρα της.

Δείτε επίσης: Γραμμέλη κατά Κατσαρίδη: «Με βγάζουν από τα ρούχα μου! Εμένα αν μου το έλεγαν στο δρόμο, θα τσακωνόμουν άσχημα»

Τα λόγια που έγραψε η Αφροδίτη Γραμμέλη για τον πατέρα της

Συγκεκριμένα η Αφροδίτη Γραμμέλη επέλεξε ένα μαύρο φόντο, αφήνοντας τις λέξεις να μιλήσουν από μόνες τους: «Στη μνήμη του πατέρα μου που ξυλοκοπήθηκε ανελέητα και φυλακίστηκε από τους φασίστες. Δόξα και τιμή στους Ήρωες του Πολυτεχνείου. Δόξα και τιμή στους αγωνιστές και τους έντιμους ιδεολόγους. Δεν ξεχνάμε ποτέ».

Αφροδίτη Γραμμέλη για 17η Νοεμβρίου

Με αυτές τις φράσεις, η Αφροδίτη Γραμμέλη δεν τιμά μόνο τους αγωνιστές της επετείου, αλλά δείχνει πως η ιστορική μνήμη είναι στενά συνδεδεμένη με την ίδια της την οικογένεια.

Θυμίζουμε πως νωρίτερα μέσα στη μέρα και η Δάφνη Μπόκοτα μοιράστηκε τη δική της ανάμνηση από την 17η Νοεμβρίου: «Επειδή ήμουν κι εγώ εκεί, στις 17 Νοέμβρη, παιδάκι τότε. Θυμάμαι ότι η μαμά μου μού είχε ζητήσει να φτιάξουμε τυροπιτάκια για τα παιδιά. Μέναμε δίπλα στα Εξάρχεια. Είχαμε γεμίσει σακούλες και πήγαμε εκεί με τη μαμά μου και θυμάμαι τα χέρια που βγαίνανε από τα παράθυρα και παίρνανε τις σακούλες» είπε η Δάφνη Μπόκοτα αρχικά, φανερά αναστατωμένη με τις μνήμες της.

Διαβάστε επίσης: Πολυτεχνείο 17 Νοεμβρίου: Αστυνομικά μέτρα και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στην Αθήνα

Στην συνέχεια, με τρεμάμενη φωνή, εξομολογήθηκε: «Θυμάμαι και την επόμενη μέρα. Βγήκα στο μπαλκόνι, ήταν μια υπέροχη μέρα, μια υπέροχη λιακάδα. Δεν έχω ξαναδεί την Αθήνα πιο σιωπηρή. Ακουγόντουσαν μόνο οι σειρήνες. Είχε μια μυρωδιά που δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Μια μυρωδιά από καμένο, από χλωρίνη και από δακρυγόνο. Πιο σιωπηρή και παγωμένη η Αθήνα… Προσπαθούσε να μου πει η μαμά μου ότι μπήκαν μέσα στα παιδιά».