Για τη δύσκολη περίοδο της ζωής του, όταν έδινε τη δική του μάχη με το αλκοόλ, αλλά και για τη σχέση του με τη μητέρα του, τις φοβίες που τον ακολουθούσαν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει σήμερα τη ζωή, μίλησε ο Θοδωρής Αθερίδης. Ο ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στο Action 24, και την εκπομπή Καλύτερα Αργά, και αναφέρθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε στιγμές που τον σημάδεψαν, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι υπήρξε περίοδος κατά την οποία έπινε καθημερινά μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και αποκαλύπτει πως, αν είχε συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, ενδεχομένως να μην ζούσε σήμερα.
Μιλώντας για τα χρόνια του αλκοολισμού, ο Θοδωρής Αθερίδης περιέγραψε τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούσε να είναι λειτουργικός επαγγελματικά και κοινωνικά, είχε φτάσει σε ένα σημείο όπου το ποτό είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του. «Επαγγελματικά ήμουν άψογος αλλά ήμουν λίγο πιο θαμπός και πιο άνετος από ό,τι χρειαζόταν. Με τους φίλους μου ήταν πολύ καλός, δεν μου έβγαλε ποτέ βία αλλά η εικόνα ενός ανθρώπου που πάντα χρειαζόταν να έχει ένα ποτήρι δίπλα, προκαλούσε αμηχανία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως εξήγησε, εκείνη την εποχή υπήρχε μεν ανησυχία από τους ανθρώπους γύρω του, ωστόσο ο ίδιος ήταν ακόμη αρκετά νέος και το αλκοόλ αποτελούσε κάτι που δεν έμοιαζε ασυνήθιστο στο περιβάλλον του: «Υπήρχε μια ανησυχία πού θα πάει αυτή η κατάσταση αλλά επειδή ήμουν μικρός ακόμα και επειδή όλοι γενικά το έκαναν σε αυτή την ηλικία, δεν φάνταζε μεγάλο πρόβλημα», είπε, για να προσθέσει: «Αν συνέχιζα, όμως, μπορεί να μην ζούσα, οι ποσότητες ήταν απαγορευτικές».
Ο ηθοποιός αποκάλυψε μάλιστα πως οι τελευταίες 40 ημέρες εκείνης της περιόδου ήταν οι πιο ακραίες για τον ίδιο. «Συνήθως έπινα ένα μπουκάλι ουίσκι κάθε ημέρα. Ήμουν 34 και είμαι 61, δεν νομίζω να…», είπε, αναφερόμενος στην τεράστια διαφορά ανάμεσα στη ζωή που έκανε τότε και στον άνθρωπο που είναι σήμερα.
«Οφείλεις να σκεφτείς τι θα πάθει αυτός στον οποίο θα το πεις»
Ο Θοδωρής Αθερίδης αναφέρθηκε επίσης στην περιπέτεια της υγείας του όταν υπέστη εγκεφαλικό. Όπως αποκάλυψε, εκείνη την περίοδο έκανε ό,τι μπορούσε προκειμένου να μην ενημερωθεί η μητέρα του και να μην ανησυχήσει. «Όταν έπαθα εγκεφαλικό έκανα τα πάντα να μην το μάθει η μάνα μου και ευτυχώς όταν έφτασε στα αυτιά της έβγαινα από το νοσοκομείο και είπα στην αδερφή μου να κάνει FaceTime. Μου είπε “έκλεισες το θέατρο;” και εγώ της είπα “είχαμε πρόβλημα με τα ηχητικά”», περιέγραψε.
Τελικά, η μητέρα του πληροφορήθηκε τι είχε συμβεί από την αδελφή της. Ο ίδιος, εξηγώντας τη δική του στάση απέναντι στην επικοινωνία και στην ανάγκη να υπολογίζουμε τα συναισθήματα του άλλου, σημείωσε: «Η μητέρα μου το έμαθε από την αδελφή της, δεν ήξερε ότι την αναστατώνει. Οφείλεις να σκεφτείς τι θα πάθει αυτός στον οποίο θα το πεις».
Μάλιστα, περιγράφοντας τη γενικότερη φιλοσοφία με την οποία επιλέγει να βλέπει τη ζωή, είπε χαρακτηριστικά: «Είμαι της θεωρίας της μύγας και της μέλισσας να βρω το λουλούδι και όχι τα σκ@@ά, είναι θέση ζωής αυτό».
Στη συνέχεια μίλησε και για την επιρροή που είχαν πάνω του οι γυναίκες με τις οποίες μεγάλωσε, εξηγώντας πως αισθάνεται ότι έχει αναπτύξει στοιχεία που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «θηλυκά». «Εγώ αισθάνομαι ότι έχω θηλυκά στοιχεία γιατί μεγάλωσα με γυναίκες, τις είδα πώς σκέφτονται. Είχα εντυπωσιαστεί από το πόσο τρυφερά ευγενικές είναι όταν αντιλαμβάνονται τη σαχλαμάρα των ανδρών και παίζουν το παιχνίδι τους ότι το τρώνε», ανέφερε.
Και εξήγησε τι εννοεί μέσα από ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Λέει από μέσα της “θα τον αφήσω να μου κάνει τον ωραίο”. Το θεωρώ μέγιστο, το θεωρώ καταρχάς ευγενικό, ανθρώπινο, να σέβεσαι τον άλλο αν θέλει να κάνει κάτι, να μην τον ξεμπροστιάζεις. Είναι αδιακρισία το να κάνω τον άνδρα και να μου λες “πού μου κάνεις τον άνδρα;”. Με αφήνεις να κάνω τον άνδρα και εσύ να διασκεδάζεις».
«Όταν χωρίζεις δεν σημαίνει ότι έγινε κάτι δυσάρεστο»
Η συζήτηση πέρασε και στην προσωπική του ζωή, με τον Θοδωρή Αθερίδη να μιλά για τον χωρισμό και να εξηγεί πως το τέλος μιας σχέσης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει προηγηθεί κάποιο μεγάλο ή δυσάρεστο γεγονός. Για τον ίδιο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου απλώς η δυναμική μιας σχέσης αλλάζει και ο έρωτας παύει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο.
«Όταν χωρίζεις δεν σημαίνει ότι έγινε κάτι δυσάρεστο. Απλώς περνάει η επήρεια του έρωτα. Λες “αν μείνω λίγο μακριά σου και εσύ μακριά μου, δεν λέω να εξαφανιστούμε, μήπως αυτή είναι η καλύτερη συνθήκη;”. Πραγματικά δεν έχω χωρίσει», είπε χαρακτηριστικά.
«Μου τα πήρε η μαμά μου φεύγοντας από τη ζωή»
Ιδιαίτερα προσωπική ήταν και η αναφορά του στις φοβίες που τον ακολουθούσαν για χρόνια, με τον ίδιο να περιγράφει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον φόβο του για τα αεροπλάνα. Όπως εξήγησε, θεωρούσε ότι ο φόβος δεν ξεπερνιέται με την απομάκρυνση από αυτό που μας τρομάζει, αλλά αντίθετα όταν αποφασίζουμε να το αντιμετωπίσουμε. «Φοβόμουν να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου ότι θα ήμουν σαν τη γάτα στο τσουβάλι», είπε, εξηγώντας στη συνέχεια πώς, κατά την προσωπική του αντίληψη, οι φοβίες αυτές εξαφανίστηκαν μετά τον θάνατο της μητέρας του.
«Μου τα πήρε η μαμά μου φεύγοντας από τη ζωή. Είναι η ευχούλα της. Λίγο καιρό αφότου πέθανε, γυρίζω σπίτι, ανοίγω την πόρτα για να ανέβω τρεις ορόφους – ο φόβος ξεπερνιέται όταν πλησιάζεις κάτι και όχι όταν απομακρύνεσαι από αυτό – μπαίνω στο ασανσέρ χωρίς να φοβάμαι και είπα “what the fuck”». Όπως περιέγραψε, αρχικά δεν συνέδεσε αυτό που του συνέβαινε με την απώλεια της μητέρας του. Ωστόσο, η εμπειρία που είχε στη συνέχεια με το αεροπλάνο τον έκανε να το δει διαφορετικά. «Δεν το σκέφτηκα ότι το έκανε η μαμά μου αλλά όταν μπήκα στο αεροπλάνο σκέφτηκα ότι τα πήρε η μαμά μου σαν να είπε “παρ’ τα από αυτόν να μην ταλαιπωριέται”», ανέφερε ο Θοδωρής Αθερίδης.
">
">
">
">
">
">
">
">