Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που σημάδεψε τον νομικό κόσμο της Ελλάδας, αυτός είναι ο Αλέξης Κούγιας. Ο μαχητικός ποινικολόγος, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ώρες, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, τόσο στα δικαστήρια όσο και στη δημόσια σφαίρα. Ένας άνθρωπος που έζησε με πάθος, διεκδίκησε μέχρι τέλους όσα πίστευε, και δεν δίστασε ποτέ να πει τη γνώμη του, ακόμη κι αν τον έφερνε στο επίκεντρο αμφιλεγόμενων καταστάσεων.

Γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1951 στην Πετρούπολη, ο Αλέξης Κούγιας δεν προερχόταν από μια οικογένεια με επιρροή. Ο πατέρας του, πρώην χωροφύλακας, δούλευε σκληρά για να συντηρήσει το χρωματοπωλείο του, ενώ η μητέρα του ήταν ο πυλώνας της οικογένειας. Ο ίδιος μεγάλωσε μέσα στη λιτότητα, όμως από μικρός έδειξε ότι ήταν φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα. Αριστούχος στο σχολείο, με αγάπη για τη μάθηση αλλά και το ποδόσφαιρο, φαινόταν πως θα ακολουθούσε διαφορετική πορεία.

Αλέξης Κούγιας
Φωτογραφία αρχείου: Eurokinissi

Η νομική επιστήμη δεν ήταν η πρώτη του επιλογή – αρχικά ήθελε να γίνει μηχανικός. Όμως, μια δίκη ενάντια στη χούντα τον συγκλόνισε τόσο που αποφάσισε να στραφεί στη δικηγορία. Μια απόφαση που θα άλλαζε όχι μόνο τη ζωή του, αλλά και τη νομική ιστορία της Ελλάδας.

Ο Αλέξης Κούγιας έδωσε τη μάχη της ζωής του

Τις τελευταίες του μάχες, όμως, δεν τις έδωσε στα δικαστήρια, αλλά απέναντι στον καρκίνο. Χρόνια ολόκληρα, πάλευε με την ασθένεια χωρίς να το δημοσιοποιεί. Συνέχιζε να πηγαίνει στα δικαστήρια, να εργάζεται ακατάπαυστα και να δίνει την εντύπωση πως τίποτα δεν τον αγγίζει.

Ο Αλέξης Κούγιας σε βραδινή έξοδό του

«Από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκε τυχαία η ασθένεια μου, μετά από ένα ατύχημα που είχα, όλοι οι γιατροί με διαβεβαίωσαν ότι -ευτυχώς για μένα που έγινε το ατύχημα αυτό… Ήταν του Αγίου Νεκταρίου, νήστεψα ένα μήνα για να τον τιμήσω. Στις 40 μέρες της νηστείας λέω “δεν πάω να κάνω πάλι εξετάσεις, να δω πόσο ευεργετικές συνέπειες είχε η νηστεία;”. Κι εκεί βρέθηκε ο καρκίνος», δήλωνε.

Πώς έμαθε ότι πάσχει από καρκίνο

Ο Αλέξης Κούγιας συμπλήρωνε πως: «Μία Παρασκευή απόγευμα, ήμουν με τη σύντροφο μου στο σπίτι, και με παίρνει ο γιατρός μου, ο Ηλίας Πολιτάκης, ο Διευθυντής του “Υγεία”, και μου λέει “Αλέξη έχεις καρκίνο”. Πάγωσα. Μου λέει “αύριο βιοψία, μεθαύριο pet scan, να βρούμε πού έχεις τον καρκίνο”. Βρέθηκε ότι ο καρκίνος ήταν αργής ανάπτυξης. Κι εγώ, επειδή είχα δικαστήρια τότε – για να καταλάβεις τη διαστροφή του Αλέξη Κούγια… Είχα 50 δίκες που ήταν ανθρωποκτονίες και σοβαρά κακουργήματα».

«Όταν έγινε η επέμβαση τον Ιούλιο, που ήθελα να πάω εγώ, ο καρκίνος είχε γίνει άκρως επιθετικός. Αν δεν προλάβαινα στο τσακ, πιθανώς ο χρόνος ζωής μου να ήταν δύο χρόνια. Δεν είχε κάνει μετάσταση πουθενά. Ήταν κοντά στους λεμφαδένες, αλλά από εκείνη τη στιγμή και μετά με διαβεβαίωσαν όλοι ότι “θα πεθάνεις από κάτι άλλο”. Απόδειξη είναι ότι δεν έκανα χημειοθεραπείες, έκανα ορμονοθεραπεία, η οποία μπορεί να σε κάνει να πάρεις πάρα πολλά κιλά, αλλά εγώ το ελέγχω γιατί γυμνάζομαι και προσέχω τη διατροφή μου», έλεγε σχετικά ο Αλέξης Κούγιας, ενώ ενδεικτικό είναι πως μέχρι τέλους έδινε το «παρών» στα δικαστήρια.

Μέχρι που η κατάσταση επιδεινώθηκε. Οι τελευταίες ημέρες του συνοδεύτηκαν από μια ανακοίνωση της οικογένειάς του, που αποκάλυπτε πως η μάχη έφτανε στο τέλος της.

Ο Αλέξης Κούγιας πρωταγωνίστησε σε δίκες που συγκλόνισαν την Ελλάδα

Με πάνω από 22.000 υποθέσεις στο ενεργητικό του, ο Αλέξης Κούγιας χειρίστηκε μερικές από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις στην Ελλάδα. Από τους Σατανιστές και τη 17 Νοέμβρη μέχρι τον Κορκονέα και το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών το 2003, οι επιλογές του στα πρόσωπα που υπερασπίστηκε ή κατηγόρησε τον έφεραν συχνά στο μάτι του κυκλώνα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι τοποθετήσεις του προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων, είτε λόγω της έντασης των δηλώσεών του είτε λόγω των προσώπων που επέλεγε να υποστηρίξει.

Αλλά ο ίδιος ποτέ δεν ζήτησε να είναι αρεστός. Η δική του αποστολή, όπως έλεγε, ήταν να εφαρμόζει τον νόμο, όχι να υπηρετεί τη δημοφιλή γνώμη.

Οι έρωτες, ο θάνατος που τον συγκλόνισε και το διαζύγιο με την Εύη Βατίδου

Αλέξης Κούγιας, Εύη Βατίδου
Φωτογραφία αρχείου: Eurokinissi

Η προσωπική ζωή του δεν ήταν λιγότερο θυελλώδης. Ο πρώτος του γάμος με την Τίλντα έμελλε να λήξει τραγικά, όταν εκείνη σκοτώθηκε σε τροχαίο δύο μήνες μετά τον γάμο τους. Το σοκ τον σημάδεψε για πάντα. «Μετέτρεψα τον πόνο σε δουλειά» είχε πει, εξηγώντας γιατί αφιέρωσε τη ζωή του στη νομική και δεν επέστρεψε ποτέ στο σπίτι που είχαν χτίσει μαζί.

Ο δεύτερος γάμος του, με την Εύη Βατίδου, ήταν γεμάτος πάθος, αλλά και δικαστικές συγκρούσεις. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χρήστο και τη Μάιρα, και παρά τις κόντρες που ακολούθησαν τον χωρισμό τους, ο ίδιος τόνιζε πως δεν είχε ποτέ άσχημο λόγο για τη μητέρα των παιδιών του.

Ο Αλέξης Κούγιας αγκαλιά με τα παιδιά του
Φωτογραφία αρχείου: NDP Photo Agency

«Δεν κλαίω εύκολα. Είχα πολλά χρόνια να κλάψω. Την ημέρα που έπρεπε να πω στα δύο παιδιά μου, ήταν 5 και 2 ετών, ότι από εδώ και πέρα δεν θα κοιμόμαστε μαζί, ούτε θα ξυπνάμε μαζί, με έπιασαν τα κλάματα. Ο γιος μου με πήρε αγκαλιά και μου είπε “να ξέρεις ότι εμείς θα ζητάμε από τη μαμά να σε βλέπουμε κάθε μέρα. Και έγινε.

Για να… εξαγοράσω την ελευθερία να βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά μου, αμέσως δέχτηκα να νοικιάσω ένα σπίτι στη Βουλιαγμένη, που είναι ακριβό προάστιο, και συγχρόνως να πληρώνω τα πάντα. Το σπίτι, την οικιακή βοηθό, να έχω κάποιον να προσέχει τα παιδιά, και συγχρόνως εγώ θα έχω το δικαίωμα οποιαδήποτε ώρα από το μεσημέρι και μετά, όταν με εξυπηρετεί η δουλειά μου και δεν είμαι κάπου εκτός, να πηγαίνω να βλέπω τα παιδιά. Και τα έβλεπα κάθε μέρα τα παιδιά», είχε δηλώσει σχετικά ο ποινικολόγος.

Η Εύη Βατίδου και ο Αλέξης Κούγιας
Φωτογραφία: NDP Photo Agency

Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο

Ο Αλέξης Κούγιας δεν ήταν μόνο δικηγόρος. Ήταν και παράγοντας στο ποδόσφαιρο, έχοντας διατελέσει πρόεδρος σε ομάδες όπως η ΑΕΛ, η Παναχαϊκή και ο ΠΑΣ Γιάννινα. Η ενασχόλησή του με το άθλημα, ωστόσο, του χάρισε περισσότερους εχθρούς παρά φίλους, καθώς οι δηλώσεις του συχνά ξεσήκωναν θύελλα αντιδράσεων.

Δεν δίστασε να συγκρουστεί ακόμα και με οπαδούς της ομάδας του, ενώ οι κόντρες του με ισχυρούς παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου έμειναν στην ιστορία.

Αλέξης Κούγιας: «Έχω πει ότι θα φύγω από τη ζωή ή μέσα από τα δικαστήρια ή μέσα από ένα γήπεδο»

Ο Αλέξης Κούγιας είχε μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα υγείας του, που ωστόσο δεν τον απομάκρυνε από την πολυάσχολη καθημερινότητά του: «Πήγα και έκανα εγχείρηση καρκίνου, χωρίς να το γνωρίζει κανείς. Πήρα ένα κάμπριο αυτοκίνητο που έχω, στις 5 το πρωί, καλοκαίρι. Το άνοιξα, εισέπνευσα τον καθαρό αέρα. Μπήκα στο χειρουργείο στις 7, βγήκα το απόγευμα. Όταν συνήλθα, έλεγα στα παιδιά μου ότι είναι διακοπές. Τα παιδιά μου το πίστεψαν».

«Οι συνεργάτες του γραφείου μου νόμιζαν ότι είμαι στην Ελβετία για μία πολύ σοβαρή υπόθεση γνωστής οικογενείας… και αντιμετωπίζω τη ζωή με αυτόν τον τρόπο. Να ξέρετε κάτι: Ο καρκίνος είναι μεν μία αρρώστια που δεν θέλεις να έρθει. Όταν έρθει, όμως, είσαι υποχρεωμένος να το βάλεις στην καθημερινότητα σου. Εγώ τον έχω βάλει στην καθημερινότητα μου τρία χρόνια και έχω πει ότι θα φύγω από τη ζωή ή μέσα από τα δικαστήρια ή μέσα από ένα γήπεδο. Για μένα δεν είναι τίποτα. Ζεις με αυτό και κάθε μέρα η επιστήμη εξελίσσεται.

«Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Όμως, αλίμονο αν αλλάξεις τρόπο ζωής. Εγώ, τρία χρόνια, δεν έχω αλλάξει ούτε μία λέξη από τη ζωή μου, ούτε μία επιλογή. Ακόμα και από την προσωπική μου ζωή. Άρα, λοιπόν, μην σοκάρεστε από αυτό. Δεν είναι μάθημα. Είναι αναγκαία συνέπεια. Τι να κάνω; Να κλειστώ σπίτι μου και να μεμψιμοιρώ όλη μέρα; Περνάω όμορφα. Είμαι εδώ, είμαι κοντά σας, μιλάμε, γελάμε… Γιατί να αλλάξεις τρόπο ζωής; Το πρόβλημα είναι να έχεις τις δυνάμεις να το κάνεις. Εκεί αρχίζουν τα προβλήματα», έλεγε κλείνοντας ο Αλέξης Κούγιας και δίνοντας ένα μήνυμα δύναμης.

Ο Αλέξης Κούγιας
ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI

Ένας άνθρωπος που δεν πέρασε απαρατήρητος

Ο Αλέξης Κούγιας δεν ήταν ένας άνθρωπος που περνούσε απαρατήρητος. Για κάποιους ήταν αμείλικτος δικηγόρος, για άλλους ένας αμφιλεγόμενος χαρακτήρας. Μαχητής, σκληρός, αφοσιωμένος, με δηλώσεις που πάντα προκαλούσαν αίσθηση, αλλά και με μια αδιαμφισβήτητη αγάπη για την οικογένειά του.

Έφυγε όπως έζησε: όρθιος, δυνατός, δίνοντας μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή. Και το όνομά του, σίγουρα, δεν θα ξεχαστεί εύκολα.