Η Ελίνα Τζένγκο, κατέκτησε το πρώτο της διαμάντι στον ακοντισμό, γράφοντας ιστορία στον ελληνικό στίβο. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2022 «χτύπησε» από την πρώτη της προσπάθεια, εκτοξεύοντας το ακόντιο στα 64,57 μέτρα, μια επίδοση κοντά στο φετινό της ρεκόρ (64,90 μ.) που αποδείχθηκε αρκετή για να της χαρίσει τη νίκη στο Λέτζιγκρουντ της Ζυρίχης και να γίνει η τέταρτη Ελληνίδα που κερδίζει διαμάντι στη διοργάνωση, μετά την Κατερίνα Στεφανίδη (4 φορές), τη Νικόλ Κυριακοπούλου (1) και τον Μίλτο Τεντόγλου (1) – δείτε βίντεο από τον πανηγυρισμό της.

Ποια είναι όμως η Ελίνα Τζένγκο;

To 2021 ξεκίνησε να σπουδάζει στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Όσο ήταν μαθήτρια στο δημοτικό σχολείο, εντάχθηκε στον αθλητικό σύλλογο, Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας. Αρχικά ξεκίνησε να προπονείται στα αγωνίσματα του στίβου, και είχε ως καθοδηγητή – προπονητή τον Γιώργο Μποτσκαριώφ που την κατηύθυνε στο αγώνισμα του ακοντισμού.

Το ταλέντο της Τζένγκο στον ακοντισμό άρχισε να διαφαίνεται το 2016. Τότε ήταν που πέτυχε την 1η πανελλήνια επίδοση, στη κατηγορία της (54,04 μ.).

Το 2018 έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα που έγινε στο Μαρόκο. Τον ίδιο χρόνο αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών (Κ18) στην Ουγγαρία, και εκεί κατέλαβε την 7η θέση. Εξασφάλισε έτσι μελλοντική συμμετοχή στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες των Νέων. Στη διοργάνωση των Ολυμπιακών, στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες), έλαβε την υψηλότερη διάκριση κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο (63,34 μ.). Έτσι, για τον Οκτώβριο του 2018, επελέγη ως η κορυφαία νέα αθλήτρια της Ευρώπης.

Τον Αύγουστο του 2020, σημείωσε επίδοση στα 63,96 μ., στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ20. Η επίδοση αυτή θα αποτελούσε παγκόσμιο ρεκόρ Κ20, ευρωπαϊκό ρεκόρ Κ20, πανελλήνιο ρεκόρ Κ20 και την δεύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα στις γυναίκες. Παράλληλα ήταν η έβδομη καλύτερη στον κόσμο εκείνη την χρονιά σε επίπεδο γυναικών. Ωστόσο, το ρεκόρ δεν της αναγνωρίστηκε από την Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) για γραφειοκρατικό λόγο, επειδή δεν έγινε έγκαιρα ο έλεγχος αντιντόπινγκ. Πάντως, ο ΣΕΓΑΣ αναφέρει κανονικά το ρεκόρ ως το πανελλήνιο ρεκόρ νεανίδων.

Η Ελίνα Τζένγκο
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΙΒΟΥ Α/Γ 2020 (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Τον Αύγουστο 2021 η Ελίνα Τζένγκο, με βολή στα 59,60 μ., κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, στο Ναϊρόμπι.

Στις 20 Αυγούστου 2022, η Τζένγκο με βολή στα 65,81 μέτρα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2022, που διεξήχθη στο Μόναχο. Πέτυχε ατομικό ρεκόρ, ενώ έγινε η νεότερη αθλήτρια που κατέκτησε τον τίτλο.

Τζένγκο Ελίνα
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΙΒΟΥ ΜΟΝΑΧΟ 2022 / 6η ΜΕΡΑ (ΜΑΡΙΛΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI

2023

  • Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ρίψεων Λεϊρία, Πορτογαλία 1η 63.65 μ
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Χόζουφ, Πολωνία 5η 59.40 μ
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 Έσποο, Φινλανδία 1η 60.73 μ
  • Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Βουδαπέστη, Ουγγαρία 30η 54.27 μ
Η Ελίνα Τζένγκο
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΙΒΟΥ / ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ 2023 / 5η ΗΜΕΡΑ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

2024

  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Ρώμη, Ιταλία 6η 59.46 μ
  • Ολυμπιακοί Αγώνες Παρίσι, Γαλλία 9η 61.85 μ
Η Ελίνα Τζένγκο
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ / ΠΑΡΙΣΙ 2024 / 15η ΗΜΕΡΑ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

2025

  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Στίβου 1η Κατηγορία Μαδρίτη, Ισπανία 1η 62.23 μ
  • Βαλκανικό Πρωτάθλημα Στίβου Βόλος, Ελλάδα 1η 62.83 μ ΡΠ
  • Diamond League Ζυρίχη, Ελβετία 1η 64.90 μ ΣΚ
Η Ελίνα Τζένγκο
ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΙΒΟΥ Α/Γ 2025 ΒΟΛΟΣ / 1η ΗΜΕΡΑ / ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (ΜΑΡΙΛΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI)

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια

Η Ελίνα Τζέγνκο γεννήθηκε στην Ελλάδα και μεγάλωσε στη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής. Οι γονείς της είναι Αλβανοί μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα.

Η Ελίνα Τζένγκο με την μητέρα της και τις αδελφές της

Σε συνέντευξή της, είχε εξομολογηθεί για τον «αγώνα» της οικογένειάς της όταν έφτασε στην Ελλάδα: «Πρώτος έφυγε ο πατέρας μου, όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στη μεγάλη μου αδερφή. Έφτασε πεζός από την Αλβανία στη Χαλκιδική κι όταν βρήκε δουλειά ως οικοδόμος ακολούθησε η μητέρα μου. Η προσαρμογή τους στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολη. Είχαν εγκαταλείψει τις δουλειές τους, δεν γνώριζαν κανέναν, δεν μιλούσαν την γλώσσα, κι όταν γεννήθηκε η αδερφή μου έμεναν σ’ ένα δωμάτιο στο οποίο υπήρχαν μόνο τα απαραίτητα. Ένα στρώμα, ένα τραπέζι, μερικά σερβίτσια… Ποτέ δεν γκρίνιαξαν!

Σταδιακά κατάφεραν να βρουν τους ρυθμούς τους και σύντομα απέκτησαν μια ήρεμη ζωή. Μέχρι που ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Τότε τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πολύ πιο δύσκολα. Στο μεταξύ είχαμε γεννηθεί η μεσαία αδερφή μου κι εγώ, και οι ανάγκες της οικογένειάς μας είχαν γίνει μεγαλύτερες. Τότε η μητέρα μου αποφάσισε να δουλέψει, για να βοηθήσει τον πατέρα μου ώστε να μη μας λείψει τίποτα. Άρχισε να καθαρίζει σπίτια. Ακόμα καθαρίζει… Έχω υποσχεθεί ότι δεν θα ξανακάνει αυτή τη δουλειά. Ότι θα φτάσω στο σημείο με τις επιδόσεις μου να έχω».

Η ελληνική υπηκοότητα

Η Ελίνα Τζένγκο

Όπως έχει πει επίσης σε συνέντευξή της, το θέμα της υπηκοότητας επηρέασε αρκετά τη ζωή τους: «Το μόνο πρόβλημα που είχαμε, το οποίο επηρέασε αρκετά τη ζωή μας, ήταν το θέμα της υπηκοότητας. Ενώ και τα τρία κορίτσια έχουμε γεννηθεί στην Ελλάδα, ταλαιπωρηθήκαμε, κυρίως ψυχολογικά, μέχρι να πάρουμε τα χαρτιά μας. Εγώ τα πήρα μόλις πριν δύο χρόνια. Η μεσαία αδερφή μου, ακόμα περιμένει. Η μεγάλη δε, η οποία ήταν αθλήτρια στην σφαιροβολία, πάλευε χρόνια! Τόσο, που λόγω της κατάστασης, στο τέλος παράτησε τον αθλητισμό! Δεν άντεχε άλλο. Είχε επηρεαστεί πολύ από το γεγονός που δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε καμία διοργάνωση εκτός από αυτές που διεξάγονταν στην Ελλάδα. Το 2018, έφτασα κι εγώ στα όρια μου! Δυο χρόνια πριν είχα κάνει πανελλήνιο ρεκόρ, όμως, στη συνέχεια έμεινα “κολλημένη” στην ίδια κατάσταση. Δεν μπορούσα να αγωνιστώ σε καμία διοργάνωση εκτός Ελλάδας γιατί δεν είχα την υπηκοότητα. Κάθε μέρα έκλαιγα και στεναχωριόμουν.

Ξεσπούσα στους γονείς μου και εκείνοι με άκουγαν υπομονετικά. Ήταν δύσκολο γι’ αυτούς να το αντιμετωπίσουν. Σήμερα που το σκέφτομαι, μετανιώνω που τους δυσκόλεψα τόσο τη ζωή. Τους ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την στήριξή τους εκείνη την περίοδο. Τότε, δεν υπήρχε χειρότερο συναίσθημα από αυτό που ένιωθα. Να γεννιέσαι στην Ελλάδα, να μεγαλώνεις σ’ αυτήν και να αισθάνεσαι ξένος. Ναι, οι γονείς μου είναι από την Αλβανία. Δεν θα το αρνηθώ, ούτε θα νιώσω ντροπή να το πω. Ούτε θα κρύψω ότι νιώθω και Αλβανίδα. Γεννήθηκα, όμως, στην Ελλάδα. Και την Ελλάδα την αγαπώ!».

«Έκανα πολλές προσπάθειες και προετοιμασία, ετοιμαζόμουν και τελευταία στιγμή δεν πήγαινα στον αγώνα γιατί δεν είχα την ελληνική υπηκοότητα. Έχω γεννηθεί εδώ, έχω μεγαλώσει εδώ, η Ελλάδα είναι η χώρα μου. Είμαι από την Αλβανία, οι γονείς μου είναι από εκεί. Δεν έχω βιώσει ρατσισμό, οι άνθρωποι στο χωριό που μένουμε μου έχουν φερθεί όμορφα από παιδί, ήμουν πολύ κοινωνική κι εγώ. Μου έρχονται και πολλά αρνητικά μηνύματα επειδή κατάγομαι από την Αλβανία. Νιώθω όμορφα που είμαι από την Αλβανία, αλλά είμαι και Ελληνίδα, έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει εδώ», έχει αναφέρει επίσης.