Προφητική, προκλητική ή απόλυτα ειλικρινής; Αλήθεια πως θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος εκείνη την συνέντευξη-φωτιά του Πέτρου Φιλιππίδη στην Άννα Δρούζα στην εκπομπή του Star «Μπορώ»;
Η συγκεκριμένη αποκαλυπτική εξομολόγηση του ηθοποιού μεταδόθηκε στις 11/3/2009 και ενώ ο ηθοποιός βρισκόταν στο απόγειο της δόξας και της δημοφιλίας του.
Όταν ο Πέτρος Φιλιππίδης μιλούσε για το γάμο του και την απιστία
Παρόλο που ο Πέτρος Φιλιππίδης, απέφευγε γενικότερα να απαντάει σε πολύ προσωπικές ερωτήσεις και προτιμούσε να απασχολεί μόνο με την δουλειά του, η Άννα Δρούζα κατάφερε πολλές φορές με χαμόγελο και ηρεμία να τον στριμώξει, θέτοντάς του ερωτήσεις για τον γάμο του, την σχέση του με την Ελπίδα Νίνου, πως θα αντιδρούσε στο ενδεχόμενο της απιστίας και μιας εξωσυζυγικής σχέσης και τι θα έκανε αν ερωτευόταν τρελά μια άλλη γυναίκα…
Οι δυο πρωταγωνιστές εκείνη την ημέρα στο «Μπορώ» μίλησαν για πολλά, ακόμα και για χειροδικία, όπως και για αδικία… Μάλιστα ο ηθοποιός δημόσια αναγνώρισε την αδικία που είχε κάνει κάποτε στην ηθοποιό Θάλεια Ματίκα και της είχε ζητήσει με τον τρόπο του συγνώμη…
Που να φανταζόταν ο Πέτρος Φιλιππίδης ότι 16 χρόνια μετά από εκείνη την συνέντευξη, όλα όσα έλεγε θα του συνέβαιναν – στην χειρότερη μορφή που θα μπορούσαν να συμβούν σε άνθρωπο – και ότι εκείνος θα βρισκόταν αντιμέτωπος με τις καταγγελίες για δυο απόπειρες βιασμού σε βάρος δυο ηθοποιών συναδέλφων του.
Η σχέση με την Ελπίδα Νίνου
Για την σχέση του, τον έρωτά του και τον γάμο του με την Ελπίδα Νίνου: «Η Ελπίδα δεν μου γκρινιάζει αν βγω έξω, άλλωστε δεν βγαίνω έξω το βράδυ, τον τελευταίο καιρό έχω βγει με κάτι φίλους και έχω πάει στον Αντώνη Ρέμο». Παρεμπιπτόντως εκείνο το διάστημα ο Πέτρος Φιλιππίδης και ο Αντώνης Ρέμος έκαναν πολύ στενή παρέα και ο ηθοποιός με τον τραγουδιστή βρισκόντουσαν στο καμαρίνι του δεύτερου και συζητούσαν για ώρες.
«Το πάθος διατηρείται μέσα στις σχέσεις μου. Την γυναίκα μου την ερωτεύτηκα γιατί ήταν όμορφη πολύ, και εμένα με ενδιαφέρει αυτό, για να ισορροπήσει με την δική μου εμφάνιση. Στην Ελπίδα με τρέλανε η ισορροπία της, το θαυμάζω, το ζηλεύω, είναι το απόλυτα ισορροπημένο άτομο. Δεν έχω δει άλλο τέτοιο ισορροπημένο άτομο που να ξέρει με τόση σιγουριά και συνέπεια τι θέλει. Δεν αντέχω τόση ισορροπία».
Για την εξωσυζυγική σχέση και το ενδεχόμενο να ερωτευθεί ξανά: «Το κομμάτι της εξωσυζυγικής σχέσης δεν ξέρω αν θα το συγχωρούσα, δεν μου έχει τύχει, μπορεί να το συγχωρούσα μπορεί και να μην το συγχωρούσα. Καλύτερα να μην το μάθω ποτέ. Δεν ξέρω τι θα κάνω αν ερωτευθώ τρελά κάποια στιγμή. Υποθετικές ερωτήσεις είναι αυτές… Ή μήπως ξέρεις κάτι που δεν ξέρω;»
Ο Πέτρος Φιλιππίδης για τη Θάλεια Ματίκα και τη βία στις γυναίκες
Για το αν έχει σηκώσει χέρι σε γυναίκα: «Πήγα κάποια στιγμή να σηκώσω χέρι σε γυναίκα, αλλά δεν το έκανα. Παλιά. Περισσότερο κακό στον εαυτό μου μπορεί να κάνω όταν βλέπω ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Δηλαδή, έχω χτυπήσει το κεφάλι μου στον τοίχο, πολύ επικίνδυνο… και άσχημα. Ξεσπάω περισσότερο σε εμένα.
Επειδή ξέρω την δύναμή μου και επειδή ξέρω ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει τα πάντα, το πιστεύω αυτό – να το ακούνε αυτό μερικοί – και στρέφομαι εναντίον του εαυτού μου, φοβάμαι τον εαυτό μου. Είμαι άνθρωπος του συναισθήματος, αφήνω το συναίσθημά μου να με κυριεύει. Έτσι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Πρέπει να πηγαίνει στα αρχέτυπα, στα πρωτόγονα. Αν θέλει να ζήσει μια όμορφη ζωή και καλά την ζωή του – εννοείται ότι μπαίνει και η λογική στην μέση – αλλά υπάρχουν ορισμένες φορές που πρέπει να πηγαίνει στην άκρη. Δεν γίνεται διαφορετικά. Μου έχει συμβεί να τα σπάσω όλα και το βρίσκω και πολύ φυσιολογικό. Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν έχουν εκρήξεις. Και δεν τους εμπιστεύομαι».
Η εξομολόγηση για την Θάλεια Ματίκα: «Έχω αδικήσει άνθρωπο αλλά δεν ζητάω συγνώμη. Δεν έχω αδικήσει πολλές φορές. Μια φορά που αδίκησα κάποιον, το έβγαλα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ας πούμε ένα πράγμα που θυμάμαι είναι ότι είχα αδικήσει την Θάλεια Ματίκα, τώρα έχει γίνει μια από τις καλύτερες μου φίλες. Της ζήτησα συγνώμη με τον τρόπο μου».
Πέτρος Φιλιππίδης: Η άνοδος και η πτώση… Υπάρχει ζωή μετά;
Τότε και τώρα… Η εποχή της παντοδυναμίας του Πέτρου Φιλιππίδη πέρασε ανεπιστρεπτί στην ιστορία. Κάποτε, ο Πέτρος Φιλιππίδης ήταν παντού. Στην τηλεόραση, στο θέατρο, στις διαφημίσεις, στις συνεντεύξεις. Ένας άνθρωπος που φαινόταν να έχει κατακτήσει τα πάντα – φήμη, δύναμη, αναγνώριση. Μέχρι που ήρθαν οι καταγγελίες. Και μετά, η δίκη.
Η εικόνα του άλλαξε μέσα σε μια νύχτα. Από καταξιωμένος ηθοποιός, έγινε ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας που δεν είχε χειροκρότημα στο τέλος. Η πτώση του δεν ήταν απλώς από την κορυφή – ήταν από εκεί που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα βρισκόταν ποτέ. Και τώρα, αφού τα φώτα της δικαστικής αίθουσας δυνάμωσαν το ερώτημα παραμένει: μπορεί να υπάρξει επιστροφή; Μπορεί να υπάρξει μια «δεύτερη πράξη»σε περίπτωση αθώωσης του;
Απόλυτη μοναξιά μετά τη δόξα
Η πτώση ενός ανθρώπου που έζησε στη λάμψη είναι σκληρή. Το θέατρο, που κάποτε ήταν το σπίτι του, τον έκλεισε απ’ έξω. Οι συνάδελφοί του – κάποιοι φίλοι, κάποιοι απλοί γνωστοί – δεν θέλουν καμία σχέση μαζί του. Το κοινό, που κάποτε τον αποθέωνε, τώρα γυρνάει αλλού το βλέμμα.
Το όνομα «Πέτρος Φιλιππίδης» πλέον δεν σημαίνει γέλιο, επιτυχία, sold out παραστάσεις. Σημαίνει κάτι πολύ πιο σκοτεινό, πολύ πιο δύσκολο να ξεχαστεί. Και όσο κι αν θέλει κάποιος να αφήσει πίσω το παρελθόν, η κοινωνία δεν ξεχνά τόσο εύκολα.
Υπάρχει δρόμος πίσω;
Μπορεί ένας άνθρωπος που πέρασε και περνάει από μια τέτοια δίκη να επιστρέψει; Όχι μόνο στο θέατρο, αλλά στην ίδια τη ζωή; Το «σύστημα» της showbiz δεν συγχωρεί εύκολα. Κάποιοι καταφέρνουν να επανέλθουν, να φτιάξουν μια νέα αφήγηση, να ξανακερδίσουν μια θέση στην κοινωνία. Αλλά αυτό δεν γίνεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Και σίγουρα, δεν γίνεται αν δεν υπάρξει αλλαγή, συνειδητοποίηση, αποδοχή του τι έχει συμβεί.
Στην Ελλάδα, οι περιπτώσεις ανθρώπων που «επέστρεψαν» μετά από τέτοια σκάνδαλα είναι ελάχιστες. Στο εξωτερικό, έχουμε δει ανθρώπους να ξαναφτιάχνουν καριέρες – αλλά πάντα μέσα από δύσκολες, αργές διαδικασίες. Και ποτέ, ποτέ όπως πριν.
Η ζωή μετά το «τέλος»
Ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι πλέον εκτός της βιομηχανίας που τον έκανε διάσημο. Δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να ξαναφτιάξει μια ζωή, αλλά αυτή δεν θα έχει καμία σχέση με το παρελθόν του. Οι άνθρωποι που πέφτουν από ψηλά συνήθως έχουν δύο επιλογές: ή ζουν με τη σκιά του παρελθόντος, ή δημιουργούν μια νέα ταυτότητα, μακριά από αυτό που ήταν κάποτε.
Η ερώτηση λοιπόν δεν είναι αν υπάρχει ζωή μετά τα δικαστήρια. Υπάρχει. Αλλά τι είδους ζωή; Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση. Και ίσως, η απάντηση να μην έχει δοθεί ακόμα.
">
">
">
">
">
">
">