Για Δυο Σμαράγδια: Το νέο βιβλίο της Αλέκας Ζωγράφου μόλις κυκλοφόρησε από την Χάρτινη Πόλη

Στο καινούριο της βιβλίο, η Αλέκα Ζωγράφου επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της, τον Ορχομενό. Από εκεί, το 1912 αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα της ζωής της κεντρικής της ηρωίδας, της Σμαράγδας. Εκεί επιστρέφει και η εγγονή της, τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, για να συνθέσει τα κομμάτια μιας ιστορίας που έχει πολλά να της πει…

Μεγάλα μυστικά αποκαλύπτονται, συνειδήσεις δοκιμάζονται, αλήθειες βγαίνουν στο φως και περιμένουν να ερμηνευτούν με τον πιο δίκαιο τρόπο. Τρεις γενεές γυναικών. Ένα κουβάρι. Πρέπει άραγε να κοπεί ή αρκεί να φτάσεις στην άκρη του;

Ένα μυθιστόρημα με καταιγιστική πλοκή, γεμάτο ανατροπές που διεκδικεί με αξιώσεις μια θέση στη βαλίτσα των διακοπών και στην τσάντα της παραλίας.

Λίγα λόγια για την πλοκή

Ορχομενός 1912. Η Σμαράγδα έρχεται στον κόσμο και από την πρώτη κιόλας μέρα αναμετριέται με τη μοίρα της. Ο αρραβώνας της με τον Πετρή μπλέκει ξαφνικά το κουβάρι. Η αδελφή της, η Λενιώ, αδυνατεί να ξεχωρίσει την προδοσία από το πάθος. Ο Πετρής γίνεται δικός της, όμως όλα έχουν ένα τίμημα. Ο κόμπος μόνο να κοπεί μπορεί…

Η ζωή μοιάζει να έχει κρατημένα βάσανα πολλά για τη Σμαράγδα με τα πράσινα σαν πολύτιμους λίθους μάτια και το διαμάντι στην καρδιά. Την αποκοιμίζει γλυκά με έναν έρωτα, έναν γάμο. Της χαρίζει δώρα πολύτιμα που μοσχοβολούν βιολέτα και μαργαρίτα… Όμως, ο πόλεμος τη βυθίζει και πάλι σε ένα σκοτάδι πυκνό, όμοιο με τον θάνατο.

Η Κατοχή αφήνει τη δυσοσμία της παντού. Η Ματίνα είναι από εκείνους που τολμούν και πολεμούν. Η πρώην πόρνη γίνεται η γυναίκα της Αντίστασης… Αποχωρίζεται το παιδί που έχει μόλις γεννήσει. Στο ζύγι υπερισχύει η ευτυχία του και όχι η αγάπη της.

Αθήνα 1975. Η εγγονή της Σμαράγδας, παίρνοντας το όνομά της, κοινωνεί τη μοίρα της, κληρονομεί τα βάσανα, αλλά και τη δύναμή της. Τα δυο σμαράγδια που έχει για μάτια, όσες φορές άστραψαν από πόνο και μισεμό, άλλες τόσες έλαμψαν από χαρά κι ελπίδα.

Όταν, χρόνια αργότερα, ξεκινά να γράψει το νέο της μυθιστόρημα, τα κομμάτια που λείπουν βρίσκονται καλά φυλαγμένα σε ένα συρτάρι.

Και τότε, η αλήθεια ερμηνεύεται με διαφορετικό τρόπο, το μεγάλο μυστικό αποκαλύπτεται και οι συνειδήσεις δοκιμάζονται.

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, μια δυνατή ιστορία με καταγωγή τον Ορχομενό, βασισμένη σε γεγονότα και αλήθειες που πάντα έχασκαν στον νου και ας τα σκέπαζε ο χρόνος. Ισορροπίες λεπτές, γινάτι και τιμωρία… όλα έγιναν για δυο σμαράγδια!

… για τη συγγραφέα

Η Αλέκα Ζωγράφου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Ορχομενό Βοιωτίας. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στην Αθήνα. Η δημοσιογραφία μπήκε στη ζωή της πολύ γρήγορα και έγινε το κύριο επάγγελμά της. Έχει εργαστεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ως αρχισυντάκτρια, στο ραδιόφωνο καθώς και στην τηλεόραση που εργάζεται ως σήμερα.

Η συγγραφή ξεκίνησε για εκείνη με την παιδική λογοτεχνία και τα βιβλία της: «Ο Ζώζι και η ποντικομόνα Λίζα», «Μ, όπως Μελίτα όπως μέλι», «Μανώλης ο κύριος μη με μαλώνεις» και «Μυστικά νότια του χάρτη», το πρώτο παιδικό βιβλίο για το Ρέθυμνο.

Το μυθιστόρημα «Αγάπη όπως αλμύρα», που κυκλοφόρησε το 2018 από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, είναι εκείνο που την οδηγεί στη λογοτεχνία ενηλίκων. Ακολουθούν τα βιβλία «Άνεργη με Louis Vuitton» το 2019 και «Το τανγκό της Ηλέκτρας» το 2020, που αγαπήθηκε σε Ελλάδα και Ιταλία.

Η Αλέκα Ζωγράφου μίλησε στο Youweekly.gr

Για δύο σμαράγδια: ο τίτλος του καινούριου βιβλίου σας. Θέλετε να μας πείτε τι πραγματεύεται και πώς έγινε η επιλογή του τίτλου;

“Για δυο σμαράγδια”. Νομίζω ότι είναι ο τίτλος που ταιριάζει ακριβώς στο βιβλίο. Δύο πρόσωπα που το όνομά τους είναι από σμαράγδι και δύο ζωές που αν και είναι χρονικά σε διαφορά, ωστόσο μοιάζουν, όμως, το σημαντικό είναι ότι “υπόλοιπα” που έχουν μείνει στο σκοτάδι, έρχονται στο φως και οι ζωές τους παύουν να μοιάζουν. Τέμνονται.

Μεγάλος μέρος του προηγούμενου βιβλίου σας, «Το τάνγκο της Ηλέκτρας», διαδραματίζεται στην Ιταλία. Η πλοκή του τωρινού σας βιβλίου, διαδραματίζεται στον Ορχομενό. Πώς επιλέγετε τους τόπους στους οποίους δρουν οι ήρωές σας κάθε φορά; Και γιατί τώρα ο Ορχομενός;

Οι τόποι που επιλέγω, έχουν να κάνουν με μέρη που αγαπώ πολύ και που τα γνωρίζω καλά. Έχει σημασία το μέρος που επιλέγει ο συγγραφέας να το ξέρει, αλλά όχι μόνο στον χάρτη.

Είναι σημαντικό να νιώθει την νοοτροπία, την κουλτούρα και οπωσδήποτε τα σημεία που θα αναφερθεί. Ο συνδυασμός στο “Τανγκό της Ηλέκτρας” Κέρκυρα και Μπολόνια μόνο τυχαίος δεν ήταν. Έδεναν οι δύο πόλεις και προσέφεραν στον αναγνώστη μια δυνατή πλοκή και ένα υπέροχο ταξίδι.

Το βιβλίο μου “Για δυο σμαράγδια” θα πω ότι δεν είχε άλλη επιλογή, παρά μόνο τον Ορχομενό. Είναι η πατρίδα των δύο ηρωίδων και η πατρίδα μου. Δεν φοβήθηκα ποτέ μήπως κάποιοι δεν τον γνωρίζουν. Αντίθετα, ένας τόπος όμορφος με τόση ιστορία, μυθολογία και αξιοθέατα, ακόμα και αν δεν τον γνώριζαν ως τώρα οι αναγνώστες, τώρα τον μαθαίνουν… καλά!

Τις περισσότερες φορές, οι κεντρικοί σας χαρακτήρες είναι γυναίκες. Τις επιλέγετε γιατί εξυπηρετούν την ιστορία που θέλετε να διηγηθείτε ή γιατί είστε κι εσείς γυναίκα και άρα, μπορείτε να τις νιώσετε καλύτερα;

Η γυναικεία μορφή στα βιβλία μου έχει να κάνει με τις ιστορίες που επιλέγω, αν και στο “Τανγκό της Ηλέκτρας” ο Σίμος ήταν πρωταγωνιστής και ήρωας που δίχασε τους αναγνώστες. Δεν νομίζω ότι η επιλογή εξυπηρετεί σε κάτι, έτσι και αλλιώς τους ήρωές μου τους επιλέγω, τους ρόλους τους τούς καθορίζω και τις κινήσεις τους επίσης.

Υπάρχει ένα αγαπημένο πρόσωπο στο βιβλίο σας, ένα πρόσωπο που ξεχωρίζετε;

Φυσικά! Στο βιβλίο αυτό δεν θα μπορούσα να μην ξεχωρίζω την Σμαράγδα, άλλωστε η αληθινή της ιστορία ήταν εκείνη που με οδήγησε στην απόφαση να την κάνω βιβλίο. Ήταν η αιτία για την απόφαση και η αφορμή για την έμπνευση. Πρόσωπο υπαρκτό στη ζωή μου. Σημείο αναφοράς για όλη την οικογένειά μου και πάντα η ηρωίδα στην καρδιά μου, το βιβλίο αυτό της το χρωστούσα, ακόμα και αν δεν είναι μαζί μας…

Τώρα, έναν μήνα μετά την έκδοση του βιβλίου, έχετε αφήσει τους ήρωές σας πίσω σας ή τους κουβαλάτε ακόμη μαζί σας;

Κάποιοι είναι και θα είναι μαζί μου όπως και να’ χει. Πάντως, έχουν πάψει να μονοπωλούν τη σκέψη μου. Με ελευθέρωσαν για να ακολουθήσουμε και εκείνοι και εγώ τις πορείες μας. Εκείνοι έχουν πια τους αναγνώστες τους και εγώ ένα νέο συγγραφικό ταξίδι μπροστά μου.

Και τέλος, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία όταν δεν γράφετε;

Όταν δεν γράφω… Διαβάζω. Πάντα μου άρεσε να βρίσκω διέξοδο με ένα καλό βιβλίο. Είναι ένας τρόπος να ταξιδέψεις να γνωρίσεις τρόπους προσέγγισης για διάφορα θέματα και μια πολύ καλή αφορμή για προβληματισμό. Φυσικά, ως συγγραφέας θα έλεγα ότι ίσως να τα αναλύω παραπάνω, αλλά το βρίσκω πολύ επικοδομητικό. Και να πω και κάτι, τα πιο όμορφα ταξίδια τα έχω ανακαλύψει στα παιδικά βιβλία. Έχουν έντονή, ατόφια την αλήθεια, όπως και το κοινό τους, τα παιδιά.