Νέες αποκαλύψεις για τη διαδρομή που τον οδήγησε στην ένταξη στη 17 Νοέμβρη φέρνει στο φως η συνέντευξη του Δημήτρη Κουφοντίνα στον Αλέξη Παπαχελά, στο πλαίσιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Φάκελος 17Ν».

Μιλώντας μέσα από τη φυλακή, ο καταδικασμένος για τη δράση της οργάνωσης επιχειρεί να περιγράψει, μέσα από τα δικά του μάτια, τα γεγονότα, τις συνθήκες και τις επιρροές που, όπως υποστηρίζει, τον οδήγησαν στην επιλογή της ένοπλης δράσης.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει, η περίοδος της Μεταπολίτευσης και κυρίως τα γεγονότα του Πολυτεχνείου αποτέλεσαν καθοριστικό σημείο για τη διαμόρφωση της πολιτικής του συνείδησης. «Για τη δική μου γενιά, το κομβικό σημείο ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου… δεν θα μας άφηναν να τα πετύχουμε ειρηνικά», δηλώνει χαρακτηριστικά, αποτυπώνοντας το κλίμα έντασης και αμφισβήτησης της εποχής. Όπως περιγράφει, η εμπλοκή του σε πολιτικούς χώρους ξεκίνησε νωρίς, ωστόσο η απογοήτευση που ακολούθησε τον οδήγησε να αναζητήσει διαφορετικές μορφές δράσης. «Όσο λογικό μπορεί να ήταν ως αφετηρία, το ίδιο λογική ήταν και η σύντομη αποχώρηση από εκεί… μέχρι να καταλήξουμε στην οργάνωση», σημειώνει.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη μετάβαση από τη θεωρητική πολιτικοποίηση στην ενεργό συμμετοχή, περιγράφοντας τη στιγμή που, όπως λέει, άλλαξε ο τρόπος σκέψης του: «να αφήσουμε τις επευφημίες στις εξέδρες και να μπούμε εμείς οι ίδιοι στην αρένα».

Μέσα από τη συνέντευξη, ο Κουφοντίνας επιχειρεί να παρουσιάσει την ένταξή του στη 17Ν όχι ως μια ξαφνική επιλογή, αλλά ως αποτέλεσμα μιας σταδιακής διαδικασίας, που συνδέεται με το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον της εποχής. Παράλληλα, η μαρτυρία του εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της σειράς «Φάκελος 17Ν» να φωτίσει άγνωστες ή λιγότερο γνωστές πτυχές της οργάνωσης, των μελών της και της δράσης της, που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά επιχειρεί να ανασυνθέσει το παζλ μιας από τις πιο σκοτεινές περιόδους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, μέσα από μαρτυρίες, ντοκουμέντα και προσωπικές αφηγήσεις.

Τα λάθη της 17Ν

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και όσα έχουν γίνει γνωστά για τη δράση της 17 Νοέμβρη και τα λάθη που, σύμφωνα με μαρτυρίες, συνέβαλαν στην εξάρθρωσή της.

Μέσα από καταθέσεις και στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, περιγράφονται κρίσιμες αστοχίες που φέρεται να κράτησαν για χρόνια ασύλληπτα τα μέλη της οργάνωσης, αλλά και οι συνθήκες που οδήγησαν τελικά στο τέλος της δράσης της.

Η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, μια από τις πιο χαρακτηριστικές και βαριά φορτισμένες ενέργειες της 17Ν, που σημάδεψε βαθιά την ελληνική κοινωνία.

Το 1989 υπήρξε χρονιά-ορόσημο για την ελληνική πολιτική σκηνή. Το σκάνδαλο Κοσκωτά είχε πυροδοτήσει ακραία πόλωση, ενώ οι εκλογικές αναμετρήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη χωρίς να δίνουν σταθερή κυβερνητική λύση. Μέσα σε αυτό το τεταμένο περιβάλλον, στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, δολοφονήθηκε στην είσοδο της πολυκατοικίας του στην οδό Ομήρου ο βουλευτής της ΝΔ Παύλος Μπακογιάννης.

Η εν ψυχρώ εκτέλεση του Μπακογιάννη προκάλεσε σοκ και βαθύ τραύμα στο πολιτικό σύστημα. Το γεγονός ενέτεινε τις υποψίες και τις φήμες γύρω από τη δράση της 17Ν και τις πιθανές διασυνδέσεις της. Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία ήταν ήδη διχασμένη, κυκλοφόρησαν θεωρίες που επιχειρούσαν να συνδέσουν την οργάνωση με πολιτικούς χώρους, χωρίς όμως να υπάρξουν αποδείξεις που να τεκμηριώνουν τέτοιους ισχυρισμούς. «Ο Μπακογιάννης έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην παραπομπή του Παπανδρέου, και το θυμάμαι γιατί ήμουν κοινοβουλευτικός συντάκτης τότε. Πάρα πολλοί νεοδημοκράτες λένε, “τον σκότωσε το ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της παραπομπή του Παπανδρέου”» αναφέρει ο Τάσος Τέλογλου.

Η τηλεοπτική αφήγηση του Κουφοντίνα δεν αλλάζει το ιστορικό βάρος των πράξεων της 17Ν. Προσθέτει όμως μια ακόμη οπτική σε μια υπόθεση που καθόρισε για δεκαετίες την έννοια της εγχώριας τρομοκρατίας.