Το «Ριφιφί» ρίχνει απόψε, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, αυλαία στον ALPHA, με το μεγάλο φινάλε να αναμένεται γεμάτο αγωνία, ανατροπές και απαντήσεις για την τύχη της ομάδας που έβαλε σε εφαρμογή ένα από τα πιο παράτολμα σχέδια.

Η σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια κατάφερε να κερδίσει το τηλεοπτικό κοινό και να μετατραπεί σε μία από τις μεγάλες επιτυχίες της prime time. Είναι χαρακτηριστικό πως τη Δευτέρα 28/9 το «Ριφιφί» κατέγραψε 27,1% στο δυναμικό κοινό και 22,1% στο γενικό σύνολο, ενώ σε τέταρτο άγγιξε ακόμη και το 31%, αφήνοντας πίσω τον ανταγωνισμό. Απόψε, λοιπόν, στις 22:00, όμως, όλα φτάνουν στο τέλος. Η μεγάλη ληστεία ολοκληρώνεται, οι θυρίδες ανοίγουν και η ομάδα βρίσκεται μπροστά όχι μόνο σε χρήματα και χρυσό, αλλά και σε έγγραφα που μπορούν να προκαλέσουν πολιτικό σεισμό. Και ακριβώς τη στιγμή που όλα δείχνουν πως το σχέδιο πέτυχε, οι σειρήνες της Αστυνομίας αλλάζουν τα πάντα.

Τι θα δούμε στο τελευταίο επεισόδιο Ριφιφί

Το τελευταίο επεισόδιο μεταφέρει το βάρος από τη διάνοιξη του τούνελ στην προσπάθεια της ομάδας να μην αποκαλυφθεί. Το ριφιφί έχει πραγματοποιηθεί, όμως τώρα η αστυνομία αναζητά τους ανθρώπους που κατάφεραν να παραβιάσουν τις θυρίδες χωρίς να αφήσουν εμφανή ίχνη παραβίασης. Οι έρευνες αρχίζουν να οδηγούν επικίνδυνα σε πρόσωπα της ομάδας και ο Αργύρης οδηγείται για ανάκριση. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δραματική όταν η Όλγα και οι υπόλοιποι βρίσκονται συγκεντρωμένοι στην αποθήκη του Μανώλη και ξαφνικά ακούγονται σειρήνες περιπολικών. Για μερικές στιγμές όλοι πιστεύουν ότι το τέλος έχει φτάσει και ότι οι Αρχές έχουν εντοπίσει το κρησφύγετό τους.

Η ανατροπή έρχεται χάρη στον Θέμη. Ο άνθρωπος που οι περισσότεροι αντιμετώπιζαν ως αφελή και ασήμαντο αποδεικνύεται κρίσιμος για τη σωτηρία τους, καθώς καταφέρνει να αποπροσανατολίσει τις Αρχές. Η ομάδα αποφεύγει τη σύλληψη και η σειρά δείχνει σταδιακά τι σημαίνει η επιτυχία της ληστείας για τον καθένα. Ο Μιχάλης μπορεί πλέον να βοηθήσει οικονομικά τον πατέρα του, ενώ η επιστροφή της Ανθούλας και των παιδιών δημιουργεί ξανά την προοπτική μιας οικογένειας. Ο Αργύρης και ο Μιχάλης σχεδιάζουν να ανοίξουν δική τους επιχείρηση, ενώ για τον Αντώνη ο φίλος του, ο Αργύρης, εξακολουθεί να είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος.

Ο Βάκης και ο Νίκος βρίσκουν επίσης κάτι που ξεπερνά τα χρήματα. Ο Νίκος έρχεται κοντά στην αδελφή του Βάκη και οι δυο τους δημιουργούν μια νέα οικογένεια, βασισμένη στην αλληλοϋποστήριξη. Ο Μανώλης αισθάνεται ότι το σχέδιο της Όλγας δικαιώθηκε και ταυτόχρονα έρχεται αντιμέτωπος με τον πόνο του και πλησιάζει ξανά τη Χαρά. Η ληστεία έχει πετύχει, αλλά το πραγματικό κέρδος της ομάδας αποδεικνύεται ότι είναι οι δεσμοί που δημιουργήθηκαν μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι μέχρι τότε αισθάνονταν μόνοι και ηττημένοι.

Το φινάλε έρχεται με την πιο επώδυνη ανάμνηση της Όλγας. Βλέπουμε τις τελευταίες στιγμές του μικρού Ιάσωνα. Το παιδί ζητά ένα γλυκό, τρώει μόνο μία κουταλιά από την πάστα και λίγο αργότερα πεθαίνει στην αγκαλιά της μητέρας του λέγοντας ότι θέλει να κοιμηθεί, από εκεί προέρχεται και ο τίτλος «Θέλω να κάνω νάνι». Τότε αποκτά νόημα η καθημερινή τελετουργία της Όλγας στο ζαχαροπλαστείο: κάθε φορά έτρωγε μόνο μία κουταλιά, ακριβώς όπως ο γιος της. Αφού παίρνει την εκδίκησή της, επιστρέφει στο ίδιο τραπέζι απέναντι από την τράπεζα. Αυτή τη φορά, όμως, δεν σταματά στην πρώτη κουταλιά. Τρώει ολόκληρη την πάστα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξεπέρασε την απώλεια, σημαίνει ότι έκλεισε τον λογαριασμό που κρατούσε ανοιχτό όλα αυτά τα χρόνια.

Σωτήρης Τσαφούλιας και Ευαγγελία Μουμούρη αποκάλυψαν τις αληθινές ιστορίες πίσω από τη σειρά που άγγιξε το κοινό

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας και η Ευαγγελία Μουμούρη, ο δημιουργός και η πρωταγωνίστρια του «Ριφιφί», μίλησαν στη Ναταλία Γερμανού και το «Καλύτερα δε γίνεται» για τη σειρά-φαινόμενο που παρουσιάζεται σε Α’ τηλεοπτική προβολή στον Alpha και έχει κερδίσει το τηλεοπτικό κοινό. Οι δύο αληθινές ιστορίες που αποτέλεσαν τη βάση του «Ριφιφί», η επιλογή των ηθοποιών, η χημεία που δημιουργήθηκε ανάμεσα στους συντελεστές, αλλά και εκείνο το «κάτι παραπάνω» που, όπως λένε, έκανε τη σειρά να συναντηθεί με το κοινό, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.

Οι δύο αληθινές ιστορίες πίσω από το «Ριφιφί» του Σωτήρη Τσαφούλια

Το «Ριφιφί» βασίζεται σε δύο αληθινές ιστορίες, διαφορετικές μεταξύ τους, που ενώθηκαν για να δημιουργήσουν τον πυρήνα της σειράς. «Η βασική ιστορία είναι από το “ριφιφί του αιώνα” που έγινε στην Τράπεζα Εργασίας το 1992, όταν κάποιοι άνοιξαν θυρίδες και δεν τους βρήκαν ποτέ» εξηγεί η Ευαγγελία Μουμούρη. Η δεύτερη ιστορία είναι εκείνη μιας οικογένειας και του παιδιού της και αποτέλεσε τη βάση για το προσωπικό κίνητρο της Όλγας. «Είναι η ιστορία της οικογένειας Βασιλέλη από τη Μυτιλήνη. Το παιδί τους έπασχε από καρκινικό πρόβλημα. Κι είχε ανταποκριθεί ο κόσμος στη θεραπεία που χρειαζόταν, το ποσό μαζεύτηκε. Η τράπεζα, όμως, βασιζόμενη σ΄ένα νόμο του 1950, δεν εκταμίευσε το ποσόν. Και το παιδί πέθανε. Αποφασίσαμε αυτή την ιστορία να τη θυμίσουμε στον κόσμο και να γίνει το κίνητρο της Όλγας, για να κάνει το Ριφιφί».

Σωτήρης Τσαφούλιας: «Βάζεις τις κάμερες και καταγράφεις την αλήθεια τους»

Για τον Σωτήρη Τσαφούλια, καθοριστικό στοιχείο για το τελικό αποτέλεσμα ήταν η επιλογή των ηθοποιών και η χημεία που αναπτύχθηκε ανάμεσα σε όλους τους συντελεστές. «Ο βασικός κορμός της δικής μου δουλειάς εξαντλήθηκε στο να καταφέρω να φέρω αυτούς τους ηθοποιούς στη σειρά» υπογραμμίζει ο Σωτήρης Τσαφούλιας. Και συνεχίζει: «Είχαμε ένα κείμενο που μας πήγαινε καλά, υπήρχε εξαιρετική χημεία μεταξύ όλων των συντελεστών κι αυτή η χημεία βγήκε και στη σειρά. Όταν έχεις ένα σενάριο άρτιο, αυτούς τους ερμηνευτές… δεν έχεις πολύ δουλειά να κάνεις. Βάζεις τις κάμερες και καταγράφεις την αλήθεια τους».

Ευαγγελία Μουμούρη: «Σα να ξεπήδησε κάτι που άγγιξε το συλλογικό ασυνείδητο»

Η Ευαγγελία Μουμούρη επιχειρεί από την πλευρά της να εξηγήσει τι ήταν αυτό που έκανε το «Ριφιφί» να βρει τόσο ισχυρή ανταπόκριση στο κοινό. «Αυτή η δουλειά είναι κάτι παραπάνω από το σύνολο του κόπου που έδωσε ο καθένας μας. Σα να ξεπήδησε κάτι άλλο, ανώτερο, που δεν είχε να κάνει καν με εμάς…» λέει και καταλήγει: «Σα να ξεπήδησε κάτι που άγγιξε το συλλογικό ασυνείδητο. Αυτό δεν είναι συνειδητό δικό μας».