Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι: Η κατάληξη των 5 αδερφών 9 μήνες μετά τις τραγωδίες – Τα 3 συγκλονιστικά επεισόδια πριν προβληθούν

Στα τελευταία επεισόδια της σειράς, Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, η Ευανθία με την Ιουλία θρηνούν και τον χαμό του Κυριάκου τη στιγμή που η Λέλα ετοιμάζεται να κάνει το τελειωτικό της χτύπημα στην οικογένεια. Η Μάρθα κάνει το τελευταίο της τηλεφώνημα στην Ξένια, ενώ τραγικό παιχνίδι παίζει η μοίρα για τη Μελισσάνθη και τη Μαγδαληνή.

Τα τελευταία επεισόδια της σειράς, Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι

Επεισόδιο 86 – Δευτέρα 5/6

Η Ευανθία νιώθει τύψεις για τον χαμό του άνδρα της και λέει ότι «Εγώ ήμουν η κακιά, εγώ έπρεπε να πεθάνω, όχι εκείνος. Μου αξίζει να τιμωρηθώ» και αποκαλύπτει στην Ιουλία το περιστατικό με τη δηλητηρίαση στον Φωκά: «Πήγα να σκοτώσω το ίδιο μου το παιδί…». Ο Οδυσσέας βυθίζεται όλο και περισσότερο στο ποτό μετά τη φυγή της Μαγδαληνής, αλλά είναι αποφασισμένος να βοηθήσει τον πατέρα του και τον Πέτρο στην τελευταία δουλειά που αναλαμβάνουν. Την ίδια ώρα φτάνει στο σπίτι ένα δέμα, δώρο από τον βουλευτή Βλαστάρη. Η Ιουλία μαθαίνει ότι η Λέλα είναι εξαφανισμένη μετά την αποκάλυψη του σχεδίου, αλλά καθώς επιστρέφει σπίτι της η αδίστακτη γυναίκα εμφανίζεται μπροστά της και την απειλεί με όπλο. Ο Σταύρος μαθαίνει ότι η Ασπασία γνώριζε για την εγκυμοσύνη της Δέσποινας και ότι εκείνη την παρακάλεσε να μη φύγει στην Αθήνα. «Η Θοδώρα θα μείνει μαζί σου. Εχει δίκιο, δεν ήμουν καλή μάνα. Μόνο κακό κάνω στη ζωή της. Δεν είμαι καλό παράδειγμα για εκείνη. Καλύτερα να μείνει μαζί σας», λέει στον Σταύρο. Η Μελισσάνθη και ο Απόστολος είναι έτοιμοι να φύγουν από το σπίτι όταν εκείνη βρίσκει τον Γεράσιμο να έχει λιποθυμήσει στο δωμάτιό του. Καλούν αμέσως ασθενοφόρο. Στο μεταξύ, η Μάρθα μαθαίνει τι έχει συμβεί στην Ξένια και της τηλεφωνεί για να της δώσει κουράγιο: «Θα σταθείς ξανά στα πόδια σου. Σύντομα θα είμαι κοντά σου», της λέει. Ομως το βράδυ η Μάρθα με τον Στάθη σκοτώνονται σε τροχαίο και η Ξένια καταρρέει όταν το μαθαίνει. Ο Ιάκωβος με τον Πέτρο και τον Οδυσσέα γιορτάζουν την τελευταία τους δουλειά. Τη στιγμή που ο Πέτρος πάει να ανοίξει το δέμα του Βλαστάρη, ο Ιάκωβος μαθαίνει από τον ίδιο τον βουλευτή ότι δεν του έστειλε ποτέ τίποτε. Ο ήχος της βόμβας που σκάει είναι εκκωφαντικός. Η Μαγδαληνή είναι έξω από το σπίτι για να πάρει το παιδί της και συγκλονίζεται με την εικόνα που αντικρίζει. Την ίδια ώρα, η Μελισσάνθη μαθαίνει ότι ο Γεράσιμος πέθανε. Ομως η μοίρα τής παίζει κι άλλο σκληρό παιχνίδι, καθώς λίγες μέρες αργότερα πεθαίνει και ο Απόστολος προδομένος από την καρδιά του.

Επεισόδιο 87 – Τρίτη 6/6

Η Ξένια αρχίζει τις διαδικασίες για να υιοθετήσει τη μικρή Βασιλική και το καταφέρνει, ενώ η Ασπασία ζητά από τον Σταύρο να μεγαλώσει εκείνος μαζί με τη Δέσποινα τη μικρή Θεοδώρα: «Εγώ μόνο κακό δημιουργώ στους γύρω μου. Μαζί σου θα μεγαλώσει καλά. Συζήτησέ το με τη Δέσποινα. Εγώ θα φύγω όσο πιο μακριά γίνεται», του ξεκαθαρίζει. Ομως η αντίδραση της Θοδώρας εκπλήσσει και τους δύο γονείς της, αφού αποφασίζει ότι θέλει να μείνει με τη μητέρα της, που την έχει τόσο ανάγκη. Στο μεταξύ, ο Κίμωνας, που έχει καταλάβει ότι κάτι άσχημο συμβαίνει στην Ιουλία εξαιτίας της Λέλας, καταφέρνει να εντοπίσει τις δύο γυναίκες. Σώζει την Ιουλία και οδηγεί τη Λέλα στην τιμωρία που της αξίζει. Η Μαγδαληνή βλέπει μπροστά στα μάτια της να σκοτώνονται το παιδί της και ο άνδρας της. Ουρλιάζει για το παιδί της που βρίσκεται μέσα στο σπίτι που φλέγεται. Κανείς δεν βγήκε ζωντανός από την έκρηξη. Η Μαγδαληνή παθαίνει νευρικό κλονισμό και κλίνεται σε ψυχιατρική κλινική.

Επεισόδιο 88 – Τετάρτη 7/6

Δύο μήνες μετά… οι πέντε αδελφές επιστρέφουν στο σπίτι δίπλα στο ποτάμι, στον τόπο απ’ όπου ξεκίνησαν όλα, κουβαλώντας όσα έχασαν και όσα άντεξαν.

Πρώτη φτάνει η Μελισσάνθη στο σπίτι της, στο πατρικό της. Η Θεοδώρα τρελαίνεται από τη χαρά της και τρέχει να την αγκαλιάσει. Οι δύο γυναίκες κάθονται μαζί και η Μελισσάνθη της εξιστορεί με κάθε λεπτομέρεια όσα έγιναν. «Εχεις τρεις άνδρες στον ουρανό να σ’ αγαπάνε και μια γυναίκα στη γη. Πήγαινε, παιδί μου, να ξεκουραστείς», την προτρέπει η Θεοδώρα, ενώ μέσα της «καίγεται» από το κακό που βρήκε το παιδί της.

Δεύτερη φτάνει η Ασπασία μαζί με την κόρη της. Η Ασπασία μπαίνει στο παγωμένο ποτάμι σαν να θέλει να ξεπλύνει την ντροπή που ένιωθε για όσα εκείνη πιστεύει ότι οδήγησαν στον θάνατο την κόρη της, τη Στέλλα. Η μικρή Θοδώρα τη βλέπει, ενώ η μάνα της, η Θεοδώρα, τρέχει να τη σκεπάσει να μην κρυώσει. «Γύρισες. Τώρα όλα θα πάνε καλά», της λέει και τη ρωτάει πού είναι η άλλη της κόρη. «Μας βλέπει από ψηλά», της απαντάει και η Θεοδώρα σοκάρεται. Το βράδυ η δύο αδελφές εξιστορούν η μία στην άλλη όσα έζησαν. «Εγώ γύρισα με άδεια την αγκαλιά μου, ενώ εσύ έχεις τη μία κόρη σου. Και τι δεν θα ’δινα να είχα το παιδί μου…», λέει με δάκρυα στα μάτια η Μελισσάνθη.

Τρίτη φτάνει η Ξένια. Μαζί της είναι και η μικρή Βασιλική, που έχει ξετρελαθεί με τον τόπο. Φτάνουν στο σπίτι και αντικρίζει τις άλλες δύο αδελφές της. Αγκαλιάζονται σφιχτά όλες μαζί. Η Θεοδώρα δεν μπορεί να πιστέψει ότι μία-μία οι κόρες της φτάνουν εκεί. Αγκαλιάζει και τη Βασιλική, την «εγγονή» της: «Για μένα είναι σαν να έχει βγει από σένα αυτό το παιδί. Είναι εγγόνι μου, είναι αίμα μου!», λέει στην Ξένια. Το βράδυ η άλλοτε σταρ του κινηματογράφου εξιστορεί με δάκρυα στις αδελφές της όσα άσχημα έζησε. «Τελικά σταθήκαμε τόσο αχάριστες, που δεν ξέρω αν μας φτάνει ακόμη μια ζωή για να εξιλεωθούμε», σχολιάζει η Μελισσάνθη και όλες συμφωνούν.

Τέταρτη φτάνει η Μαγδαληνή. Πέφτει στην αγκαλιά των αδελφών της και νιώθει πως θα λιποθυμήσει από τη χαρά της. Δεν περίμενε πως θα τις αντίκριζε ξανά εκεί, στο πατρικό της. Τα παιδιά μαζεύονται και παίζουν. «Μάνα, επειδή θα ζήλευες που μαζευτήκαμε οι αδελφές, σου φέραμε και τη δική σου», λένε τα κορίτσια στη μάνα τους και εμφανίζεται και η Αννα μπροστά της. «Συγγνώμη για ό,τι προκάλεσα στη ζωή του παιδιού σου. Την πήρα μαζί μου για ένα καλύτερο μέλλον και την κατέστρεψα», απολογείται η Αννα και η Θεοδώρα της απαντάει: «Δεν έχουν νόημα όλα αυτά. Η Μαγδαληνή μόνη της αποφάσισε να φύγει, δεν την πήρες με το ζόρι. Κι οι άλλες μόνες τους έφυγαν. Η καθεμία κουβαλάει από έναν σταυρό, και τώρα που επέστρεψαν ελπίζω να γαληνέψουν. Μόνο η Μελισσάνθη έχασε τα πάντα. Οι άλλες έχασαν άνδρες, παιδιά, αλλά γύρισαν μ’ ένα παιδί η καθεμία…».

Πέμπτη φτάνει η Ιουλία. Κοιτάζει όλες τις αδελφές της και δεν μπορεί να πιστέψει ότι είναι αλήθεια. «Είμαστε όλες εδώ ύστερα από τόσα χρόνια και όλες αποφασισμένες να μείνουμε για πάντα», τους λέει και αγκαλιάζονται ξανά.

Ο χρόνος κυλάει… σαν ποτάμι. Ολες δείχνουν να έχουν αρχίσει να βρίσκουν και πάλι τα πατήματά τους, τον εαυτό τους, την ψυχή τους. Γύρω από το σπίτι το ποτάμι, στη φύση και στην ηρεμία του τόπου, οι γυναίκες της οικογένειας υφαίνουν ξανά δεσμούς στηρίζοντας η μία την άλλη. Το ποτάμι κυλά, όπως πάντα, παίρνοντας μαζί του τον πόνο και αφήνοντας χώρο για ζωή.