Η πλαστική ρύπανση δεν περιορίζεται στα απόβλητα που συσσωρεύονται στις παραλίες μας. Μικροπλαστικά σωματίδια διάσπαρτα στον αέρα, στο νερό ή στα τρόφιμα, η παρουσία του πλαστικού στα προϊόντα που χρησιμοποιούνται περισσότερο από τις γυναίκες, ή ακόμα και σε παιδικά παιχνίδια…
Το αόρατο μέρος της πλαστικής ρύπανσης είναι πολύ σημαντικό, καθώς πρέπει να καταλάβουμε πως δεν θα συναντήσουμε πλαστικά μόνο σε παραλίες ή στον βυθό της θάλασσας. Ακολουθούν 5 συχνά ανυποψίαστοι τρόποι με τους οποίους επηρεάζει την υγεία μας.
Πώς επηρεάζει η πλαστική ρύπανση την υγεία μας;
Το πλαστικό υπάρχει στο έδαφος όπου παράγεται η τροφή μας
Μια ιδιαίτερα ανησυχητική αλλά ελάχιστα γνωστή πηγή μικροπλαστικής ρύπανσης είναι η σκόπιμη ενσωμάτωσή τους σε συνθετικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στη γεωργία μεγάλης κλίμακας. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ανησυχητική συσσώρευση μικροπλαστικών σε καλλιεργούμενα εδάφη, πολύ μεγαλύτερη από ό,τι στους ωκεανούς. Έτσι η κατανάλωση αυτών των καλλιεργούμενων προϊόντων από μολυσμένο χώμα σημαίνει αυτόματα την άμεση κατάποση των ρύπων, που καταλήγουν στο σώμα μας.
Τα ρούχα μας περιέχουν πλαστικό
Σχεδόν το 70% των υλικών που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ρούχων είναι πλαστικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των υφασμάτων από πολυεστέρα, ακρυλικό και νάιλον. Σήμερα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα παράγουν το 35% της μικροπλαστικής ρύπανσης στους ωκεανούς του κόσμου (με τη μορφή συνθετικών μικροϊνών), γεγονός που κάνει τα υφάσματα τη μεγαλύτερη γνωστή πηγή θαλάσσιας μικροπλαστικής ρύπανσης.
Το απλό πλύσιμο των ρούχων προκαλεί την απελευθέρωση περίπου 500.000 τόνων πλαστικών μικροϊνών στους ωκεανούς κάθε χρόνο, που ισοδυναμεί με σχεδόν τρία δισεκατομμύρια πουκάμισα από πολυεστέρα! Τα ρούχα από συνθετικές ίνες, παρά τα προφανή οφέλη τους, όχι μόνο συμβάλλουν στη ρύπανση από μικροπλαστικά τόσο κατά το πλύσιμο όσο και κατά την χρήση, αλλά η παραγωγή, η διανομή και η εμπορία τους γίνονται επίσης με την χρήση πλαστικού, επιδεινώνοντας τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Αγγίζουμε περισσότερα πλαστικά σε μια μέρα από ό,τι τους ανθρώπους που αγαπάμε
Το πλαστικό είναι πανταχού παρόν στη σύγχρονη κοινωνία μας, που αγγίζουμε περισσότερο από αυτό και λιγότερο τους ανθρώπους που αγαπάμε. Ειδικά πατώντας στα πλαστικά πλήκτρα του υπολογιστή μας! Το αναπνέουμε, το καταπίνουμε και το εκκρίνουμε κάθε μέρα.
Το δέρμα απορροφά πλαστικές ίνες από τα αθλητικά ρούχα που φοράμε
Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2024 παρέχει τις πρώτες πειραματικές ενδείξεις ότι οι χημικές ουσίες στα μικροπλαστικά βγαίνουν στον ανθρώπινο ιδρώτα και στη συνέχεια απορροφώνται από το δέρμα και περνούν στην κυκλοφορία του αίματος.
Έως και 8% των εκτεθειμένων χημικών ουσιών θα μπορούσε να απορροφηθεί από το δέρμα. Το πιο ενυδατωμένο (δηλαδή ιδρωμένο) δέρμα διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο απορρόφησης χημικών σε σύγκριση με το ξηρό. Αυτό το εύρημα είναι ανησυχητικό γιατί τα αθλητικά ρούχα σήμερα είναι σχεδόν όλα κατασκευασμένα από συνθετικά υλικά, τα οποία απελευθερώνουν μικροπλαστικά όταν φοριούνται .
Το ανακυκλωμένο πλαστικό είναι ακόμα πιο τοξικό
Σύμφωνα με μια μελέτη από τον Μάιο του 2023, τα ανακυκλωμένα και επαναχρησιμοποιημένα πλαστικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα προσδιορίζονται ως “φορείς” για τη διάδοση χημικών ουσιών που προκαλούν ανησυχία, λόγω της ικανότητάς τους να συσσωρεύουν και να απελευθερώνουν εκατοντάδες επικίνδυνες τοξίνες, όπως το στυρόλιο, βενζόλιο, δισφαινόλη, βαρέα μέταλλα, φορμαλδεΰδη και φθαλικές ενώσεις.
Αυτή η έρευνα μελέτησε σε βάθος χημικές ουσίες που βρέθηκαν σε συσκευασίες, σκεύη, πιάτα κ.λπ., και τον αντίκτυπό τους στη μόλυνση των τροφίμων. Ενώ 461 τύποι πτητικών οργανικών ενώσεων (VOCs) εντοπίστηκαν σε παρθένο πλαστικό, περίπου 573 βρέθηκαν σε ανακυκλωμένα υλικά.
Αυτό δείχνει ότι το ανακυκλωμένο πλαστικό περιέχει περίπου 1,24 φορές περισσότερες VOCs από το παρθένο πλαστικό, επομένως περιέχει περίπου 24% περισσότερες τοξικές ενώσεις. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί επακριβώς γιατί συμβαίνει μια τέτοια αύξηση, αλλά θα μπορούσε να προκύψει από την προσθήκη χημικών ουσιών κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης, τις χημικές αντιδράσεις μεταξύ των προϊόντων ή το γεγονός ότι το πλαστικό απορροφά επιπλέον χημικά όταν χρησιμοποιείται για πρώτη φορά.
">
">
">
">
">
">
">