Πέντε μοναδικές προφητείες για το μέλλον της χώρας που συγκλονίζουν!

Δεν έχει σημασία πόσο κοντά είναι κάποιος στον Χριστιανισμό και πόσο αποδέχεται τα Θεία γύρω του.

Σημασία έχει να ρίξει μια ματιά στις προφητείες γερόντων και μοναχών που ακολουθούν, οι οποίες μαρτυρούν σημαντικές εξελίξεις σχετικά με το μέλλον που πλησιάζει στη χώρα! Διαβάστε παρακάτω…

Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης:
«Πλησιάζουμε στο τέλος»
Θέλω, παιδιά μου, να μιλήσω για την εποχή που διερχόμεθα εμείς, οι τελευταίοι άνθρωποι του 20ού αιώνα. Ο αιώνας αυτός, δυστυχώς για τον Χριστιανισμό, έχει αλλάξει ήθη και έθιμα, έχει αλλάξει παραδόσεις, έχει χαλαρώσει τόσα πολλά στους Ελληνες χριστιανούς, οι οποίοι είχαν απτές αποδείξεις ότι η μεγάλη δύναμη του παντοδύναμου θεού προστάτευε το έθνος των Ελλήνων.
Πριν από πενήντα χρόνια οι άνθρωποι την πίστη τους την κρατούσαν, φύλαγαν την τάξη και είχαν ακέραια την αγάπη προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο. Δεν γίνονταν αυτά τα παρατράγουδα που βλέπουμε σήμερα, παιδιά μου, μέσα στην ελληνική οικογένεια, χωρίς σοβαρές υποθέσεις και σοβαρά προβλήματα να γίνεται η διάλυση της ελληνικής οικογένειας. Γιατί, παιδιά μου, φτάσαμε σ’ αυτό το κατάντημα; Γιατί πέρασαν έθνη από εδώ και μας δίδαξαν τα ήθη και τα έθιμά τους, εμείς τα ακούσαμε, τα ακολουθήσαμε και αφήσαμε τα δικά μας. Πρώτα την πίστη που είχαν οι προπάτορές μας, την αγάπη, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, τη σταθερότητα, την ειλικρίνεια που έπρεπε να έχει ο άνθρωπος στην καρδιά. Τότε αγαπούσε ο ένας τον άλλον. Μέσα στο κάθε χωριό δεν υπήρχαν προβλήματα, όπως βλέπεις τώρα, που δεν υπάρχει καμιά συνεννόηση μεταξύ των χριστιανών. Υπήρχε αγάπη μεγάλη. Αγαπούσαν οι άνθρωποι τον Θεό και μεταξύ τους αγαπιούνταν.
Αλλά σήμερα έχουν αλλάξει τα πράγματα και, δυστυχώς, βρισκόμαστε σε μια καμπή δύσκολη, παιδιά μου. Δύσκολη καμπή από ασφάλεια, από άποψη ειλικρίνειας και πίστεως προς τον Θεό.
Ο καθένας από εμάς σηκώνει και μια σημαία δική του, δεν υπολογίζει τίποτα. Και βλέπεις αυτό το κατάντημα το σημερινό τού ανθρώπινου γένους, του ελληνικού γένους. Να μη σας νοιάζει για τους άλλους, οι άλλοι βαδίζουν μέσα στο σκοτάδι. Αλλά οι Ελληνες, που μέχρι πρότινος είχαν και κρατούσαν το φως, τη λαμπάδα του φωτός που ανέδιδε από τον ουρανό και από την πίστη προς τον Θεό;
Αλλά φαίνεται, παιδιά μου, ότι βρισκόμαστε σε μεγάλες εκπλήξεις. Και κατά τη Γραφή και κατά τις παραδόσεις της χριστιανικής πορείας, από εδώ και πέρα πρέπει να περιμένουμε σοβαρές αλλαγές και πολύ σοβαρές καταστάσεις. Διότι πλησιάζουμε το τέλος και αυτά είναι προφητευμένα. Θα γίνουν όλα όσα προφητεύουν οι μεγάλοι άντρες της Εκκλησίας και όσα ο Κύριος έχει αποκαλύψει. Θα έλεγα, παιδιά μου, με μια μεγάλη ευχή, εμείς οι τελευταίοι άνθρωποι να μη βρεθούμε σ’ αυτόν τον κυκλώνα, να μη βρεθούμε σ’ αυτό το κατάντημα το φοβερό.
Για να γλιτώσουμε κι εμείς από την τέλεια καταστροφή, αν θελήσουμε όλοι μας, είναι καιρός ακόμα να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο μας, τον δρόμο της επιστροφής που είναι η μετάνοια και η επιστροφή μας προς τον Χριστό. Εκεί θα βρούμε μόνο παρηγοριά και ζωή αιώνια, που μας υπόσχεται ο Δημιουργός. Ο θεός ο ίδιος, που ήρθε στη γη για να σώσει τον άνθρωπο, μας άνοιξε τον δρόμο για τον ουρανό. Δυστυχώς όμως, παιδιά μου, ένα 20%-30% σκέπτεται ότι η πορεία μας δεν είναι εδώ, σ’ αυτή τη ζωή. Ο δρόμος μας ταξιδεύει και τρέχει ολοταχώς προς τον ουρανό, γιατί εκεί είναι η πατρίδα μας, όπως μας παραγγέλλει ο θείος Απόστολος Παύλος.
Ο άνθρωπος αυτός περιήλθε τότε όλη τη γη και αναμόρφωσε τα ήθη και τα έθιμα των ανθρώπων, από άγριους τους έκανε να είναι πρόβατα. «Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. ιγ΄ 14). Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί. Ηλθαμε, είδαμε και παρήλθαμε. Αλλά πρέπει εδώ να αφήσουμε κάποιο σημάδι στο πέρασμά μας. Ολοι μας! Και ποιο είναι αυτό το σημάδι, παιδιά μου; Είναι η μεταξύ μας αγάπη, η ειλικρίνεια, η πίστη, η αλήθεια και η δικαιοσύνη. Γιατί, βλέπετε, μέσα σ’ αυτό το πέρασμα έχουμε και έναν εχθρό του ανθρώπινου γένους, που έρχεται και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να κατακτήσει τη γη. Η γη είναι του ουρανού και του Θεού, αλλά για ένα διάστημα θα κυριαρχήσει κι αυτός, θα περάσει από τη γη και αλίμονο στους ανθρώπους που θα βρεθούνε την εποχή εκείνη.
Ναι, έρχεται αυτός και μας σερβίρει έναν καινούριο νόμο. Οχι αυτόν που μας προσφέρει ο Κύριος, την αγάπη, την ειρήνη, τη χαρά, την υγεία, τη μακροθυμία, τη χρηστότητα, την αγαθοσύνη, την πραότητα, την πίστη, την εγκράτεια, τα χαρίσματα του Θεού δηλαδή, τον νόμο του Θεού. Αλλά μας σερβίρει κάποιον άλλον νόμο. Ο άλλος νόμος αυτός είναι: Οχι αγάπη αλλά μίσος, όχι ειλικρίνεια αλλά ψευτιά, όχι αλήθεια αλλά συκοφαντία, κακία, αδικία, πλεονεξία, φιλαργυρία και φόνοι! Ποιος θα το πίστευε, μέσα στην Ελλάδα να περάσουν είκοσι τέσσερις ώρες και να μη γίνουν δύο, τρεις και πέντε φόνοι! Ποτέ δεν γινόταν αυτό. Να που εκπληρώνεται η προφητεία, ότι οι άνθρωποι του καιρού εκείνου δεν θα υπολογίζουν τον άνθρωπο εις καμίαν αξιών.
Αλλά όλα αυτά που βλέπετε είναι γεγραμμένα. Τα διαβάζουμε και παρέρχονται απαρατήρητα, δυστυχώς, γιατί εμείς, οι τελευταίοι άνθρωποι, δεν προσέχουμε και πολύ. «Ε, έτυχε κάτι να γίνει στην Αθήνα, κάτι να γίνει στη Θεσσαλονίκη, ίσως να γίνει…». Ομως είναι γεγραμμένα και θα περάσουν όλα τα γεγονότα εκείνα, όπου έρχεται αυτός ο φοβερός δαίμων που σας λέγω, να κυριαρχήσει επί της γης και να καταστήσει το βασίλειό του παγκόσμιο.
Και αυτός ο κυρίαρχος θα είναι ο αντίχριστος, που έρχεται να βασιλέψει για λίγο διάστημα, θα είναι ο καταστροφέας της ανθρωπότητας, θα ανατρέψει το Σύμπαν, θα επιβάλει βία, για να τον προσκυνήσουν οι άνθρωποι. Για τρία χρόνια δεν θ’ αφήσει τίποτα όρθιο, όταν έρθει ο χρόνος. Αλλά λίγο θα είναι το πέρασμά του, για να δείξει και αυτός εκείνα που έχει μες στην καρδιά του, την κακία δηλαδή. Γιατί έρχεται ο Κύριος και θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, θα καθαρίσει άπαξ διά παντός και θα φέρει την τάξη την καινούρια, την αιώνια, που θα είναι τάξη ασάλευτη, μέσα από το χέρι του Δημιουργού που έπλασε τον άνθρωπο και έκτισε τον ουρανό και τη γη.
Ομως, για να βρεθούμε κι εμείς, παιδιά μου, σε μια πορεία τέτοια, θέλει λίγο να προσπαθήσουμε, ο καθένας με τη θέληση τη δική του, να αφήσουμε τις μικροδιαφορές μας, να αφήσουμε τα μικρά μας ελαττώματα, να αφήσουμε τους εγωισμούς.
Και έχουμε ανάγκη αυτή την ώρα από λίγη αγάπη μεταξύ μας, λίγη αγάπη χριστιανική που θα μένει αιώνια και θα είναι η πορεία προς τον ουρανό – με τον τρόπο αυτόν, της αγάπης. Γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος να βαδίζουμε. Οι δρόμοι που ακολουθούμε σήμερα είναι παράξενοι και δεν μας κατευθύνουν προς τον ουρανό.
Να μη μας λείπει όμως και η φιλανθρωπία. Μαζί με την αγάπη και η φιλανθρωπία. Μεταξύ μας, αδελφοί μου. Οποιοι έχουν τις δυνάμεις, να βοηθούν τους αδύνατους. Γιατί, κατά το παράγγελμα του Θεού, οι χριστιανοί είναι όλοι αδελφοί εν Χριστώ. Εκείνη την ημέρα, της Κρίσεως, δεν θα υπάρχει πλούσιος και φτωχός.
Ολοι θα είναι στην ίδια μοίρα αλλά ο καθένας με το έργο το οποίο θα έχει διαπράξει επί της γης. Και όποιος κατορθώσει να κάνει περισσότερες καλοσύνες, εκείνος θα είναι στην κορυφή – οι άλλοι θα είναι πιο χαμηλά. Δεν ξέρω αν ακολουθείται αυτή η τακτική, που μας την παρέδωσε η άγια Εκκλησία του θεού, όταν ο Κύριος ετοιμαζόταν να φύγει από τη γη και είπε: «Αφήνω διαδόχους επί της γης. Θέλω να μεριμνάτε, να φροντίζετε και να βοηθάτε τον λαό».
Τέλος, να σας πω δύο λόγια και για το Μυστήριο της θείας εξομολογήσεως. Με το Μυστήριο της εξομολογήσεως, όταν πάει ο άνθρωπος στον πνευματικό του να εξομολογηθεί, δύο πράγματα κερδίζει: Το πρώτο είναι ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες του και το δεύτερο ότι συμβουλεύει ο πνευματικός: «Παιδί μου, από δω και πέρα θα πας στον δρόμο τον ευθύ. Μην πας στον γκρεμό και τσακίζεσαι, μην πας εκεί που είναι ο ψυχικός θάνατος, δηλαδή η αμαρτία». Και τότε, αν ακολουθήσουμε την πορεία αυτή κι εμείς, να είστε βέβαιοι, παιδιά μου, ότι θα έχουμε τη θέση και την τάξη που είχανε οι πατέρες μας και οι πρόγονοι και οι άνθρωποι που φύλαξαν τη χριστιανική πορεία με ακρίβεια και με αγάπη.
Σας ευχαριστώ πολύ που είχατε την επιμονή και την υπομονή να με ακούσετε γι’ αυτά τα ολίγα.

Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:
«Θα έρθει καιρός που μια γυναίκα θα διώχνει δέκα Τούρκους με τη ρόκα»
Οταν ο Πατροκοσμάς βρισκόταν στο Δερβιτσάνι, οι μουσουλμάνοι αγάδες του Αργυροκάστρου έστειλαν ανθρώπους τους για να κάνουν κακό στον άγιο. Οι χριστιανοί που πληροφορήθηκαν τις κακές τους προθέσεις τον ειδοποίησαν, κι εκείνος τότε είπε:
«Μη φοβείσθε. Εδώ παρακάτω είναι μια σιδερένια πόρτα. Εως εκεί έχουν δύναμη αυτοί» και έδειξε έναν λόφο που είναι κοντά στην Κολορταή ανάμεσα στο Δερβίτσανι και στο Αργυρόκαστρο. Και εξακολούθησε τη διδασκαλία του χωρίς φόβο.
Μετά το τέλος της διδαχής του Αγίου Κοσμά, οι απεσταλμένοι μουσουλμάνοι τον πλησίασαν και τον ρώτησαν:
– Αγιε, τι λες για μας;
– Τι να σας πω, τους είπε.
– Η γενιά η δική σας θα αλλάξει. Θα γίνετε δειλοί και φοβητσιάρηδες. Θα γίνετε ραγιάδες. Το αίμα που έχετε εσείς δεν θα το έχουν τα παιδιά σας, γιατί αυτά πίνουν γάλα χριστιανικό!
Οι απεσταλμένοι των αγάδων είπαν στον γυρισμό τους τι είδαν και τι άκουσαν. Οι Τούρκοι φοβήθηκαν τα λόγια του αγίου. Το βράδυ εκείνο 500 χριστιανές γυναίκες, τροφοί και παραμάνες στα τουρκικά αρχοντικά από τα χωριά της Δρόπολης, διώχτηκαν από τους Τούρκους…

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος:
«Αυτό το χάρτινο κράτος, το ψευτορωμαίικο, θα κατεδαφιστεί…»
Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος αναφέρει ότι όταν όλα τελειώσουν με τον Γ΄ Γενικό Πόλεμο, τότε θα ξαναχτιστεί μια άλλη και καινούρια Ελλάδα.
«Αυτό το χάρτινο κράτος, το ψευτορωμαίικο, έτσι το είπε ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, θα κατεδαφιστεί». Τώρα ζούμε την κατεδάφισή του. Και είναι επώδυνη στιγμή. Αλλά έχει την ώρα της και η οδύνη, έχει την ώρα της και η χαρά και η δόξα. Ολα έχουν τη σειρά τους. Στην Ελλάδα καταστρέφεται ένας ολόκληρος πολιτισμός. Αλλά έλεγε ο Αγιος Παΐσιος: «Δεν θα προλάβουν! Οι πόλεμοι που θα ξεκινήσουν στις άλλες χώρες, θα αναχαιτίσουν την κατεδάφιση της Ρωμιοσύνης».
Θα κλείσουμε με ένα συγκλονιστικό όραμα που είδε ένας από τους πλέον χαριτωμένους και φωτισμένους Αγιορείτες γέροντές μας, του εξωτερικού, πριν από 5 χρόνια περίπου, το οποίο περιγράφεται κάτωθι εν συντομία.
«Η Παναγιά μας γονατιστή μπροστά στον δικαιοκρίτη Χριστό, Τον παρακαλούσε να γλιτώσει την Ελλάδα από κάποιο πολύ μεγάλο κίνδυνο και καταστροφή που θα ερχόταν μελλοντικά!
– Οχι μητέρα, έλεγε ο Κύριος… Κοίταξε τι γίνεται στην Ελλάδα. Κοίταξε την αμαρτία (εννοώντας τα σαρκικά και όχι μόνο)…
– Συγχώρεσέ τους υιέ μου, σώσε την Ελλάδα που Σε πιστεύει και μας αγαπά…
– Οχι μητέρα. Δεν με αγαπά και δεν πιστεύει με τέτοιες σαρκικές αμαρτίες…
– Σε παρακαλώ, παιδί μου, με δάκρυα τώρα παρακαλά τον Κύριο η Παναγία. Μην το αφήσεις να γίνει…
– Δεν γίνεται μητέρα και μη μου το ζητάς σε παρακαλώ, είπε ο Χριστός πικραμένος από τους Ελληνες, που έχασαν κάθε ευσέβεια και μέτρο, κάθε καθαρότητα και πνευματικότητα, μολύνοντας με αμαρτία και πονηριά και ασέβεια μικρούς και μεγάλους…
– Ακουσε παιδί μου και Κύριέ μου, επέμενε η Παναγιά. Ακουσε τις προσευχές μου και άκουσέ τα και τα παιδιά σου που με επικαλούνται και με παρακαλούν να σε παρακαλέσω…
– Δεν γίνεται μητέρα… Η αμαρτία ξεχείλισε… Μην επιμένεις, λέει ο ολόφωτος Χριστός και χάνεται…
Τότε στενοχωρημένη η Παναγιά μας, η Υπέρμαχος Στρατηγός της Ελλάδας, κάνει κάτι απρόσμενο. Σηκώνεται όρθια, βγάζει τον μανδύα της και τον αφήνει προστατευτικά πάνω στην Ελλάδα! Ως Αγία Σκέπη! Ως Φοβερά Προστασία!
Αμήν. Αληθώς»!

Γέροντας Ιωσήφ:
«Ο Βασιλεύς εξύπνησε στου Ρωμανού την πύλη / Αγαρηνός και άπιστος, κανένας δεν θα μείνει»
Περπάταγα στον αρσανά και βλέπω σαν παιδάκι/ να κλαίει με αναφιλητά, σεπτό ένα γεροντάκι.
Τι έχεις γέροντα ρωτώ και τρέχουνε τα μάτια/ και σμίξανε τα δάκρυα, με του γιαλού τ’ αλάτια;
Τέκνο μου είμαι ο Ιωσήφ, Γέρων Βατοπαιδίου/ και ήρθα να ειδώ τα σπλάχνα μου, στη μάνδρα του πεδίου.
Ηρθε μαζί μου η Παναγιά και μου έδειξε τη Σμύρνη/ και για να πω μου ορμήνευσε τι πρόκειται να γίνει.
Αγκάλιασα τη θάλασσα και επήγα στο Aϊβαλί/ και η καρδούλα ράγισε σαν είδα μες την εκκλησιά κάποιον Αλή.
Ηταν κοντά και μακριά η Εφεσος και η Σμύρνη/ Πανάγαθε, πώς άφησες τέτοιο κακό να γίνει;
Ερώτησα με δάκρυα Δέσποινα Παναγία/ ποιου μπότα μαύρη πάτησε τη γη Σου αυτή Κυρία;
Πότε τα χρόνια που είπανε, της λευτεριάς το αστέρι/ θα έρθει απ’ την Ανατολή, ένας Θεός το ξέρει;
Είδα από την Ψέριμο, την Παλαιά Ελλάδα/ και στα αρχαία χαλάσματα έκλαιγε η μυθόπλαστη Παλλάδα.
Η Θράκη θέλει λευτεριά και η Καρπασία στενάζει/ Σμύρνη και Πενταδάκτυλος, ξύπνα Ρωμιέ κραυγάζει.
Εμεινε στα παράλια, πόνος και ερημιά/ και σβήσαν τα καντήλια μας εις τα νεκροταφειά.
Ενας λαός που δύσκολα τέτοιους ζυγούς θυμάται/ θέλει τον χάρο της σκλαβιάς, να ’χει για να φοβάται.
Μου έδειξε η Παντάνασσα και της Ελλάδας μάνα/ πώς άναψε μες τη σκλαβιά της λευτεριάς η δάδα.
Είδα τη γαλανόλευκη να κυματίζει στη Μίλητο, στην Αλικαρνασσό/ και την ιαχή του γυρισμού την άκουγαν μέχρι τη Λεμεσό.
Ακουσα τις καμπάνες, κοντά η Αγία Σοφιά/ βουβά κτυπούσαν στην καρδιά για την ελευθεριά.
Ο Βασιλεύς εξύπνησε στου Ρωμανού την πύλη/ Αγαρηνός και άπιστος, κανένας δεν θα μείνει.
Είπε ο γέρων και έφυγε από το μονοπάτι και εγώ/ χίλια σκεφτόμουνα πριν μπω μες στο παλάτι.
Αντίκρισα την Παναγιά που δέχτηκε το βόλι/ την ευχαρίστησα ξανά που βρέθηκα στο Αγιο Περιβόλι.
Γοργά η ματιά μου ρίχτηκε σε ξύλινο σταυρό/ και τότε άρχισα κι εγώ, Παντάνασσα το αναφιλητό.

Γέροντας Παΐσιος, ο Κρητικός:
«Η Ελλάδα κατάντησε σκισμένο πουκάμισο, αλλά θα σωθεί! Οχι όμως από πολιτικούς…»
«Ο ηγέτης που θα λυτρώσει τους Ελληνες και τη χώρα υπάρχει… Είναι ευλογημένος από τον Θεό, καθαρός στην ψυχή, χριστιανός ορθόδοξος και δεν είναι πολιτικός…», λέει ο Γέρων Παΐσιος.
Οποιος έχει την ευλογία να τον συναντήσει, θα καταλάβει πως πρόκειται για έναν πεφωτισμένο γέροντα. Μέσα από 24ωρες παρακλήσεις για κοσμικούς αλλά κυρίως για την Ελλάδα, προσφέρει ύψιστο πνευματικό έργο και μιλά για πρώτη φορά για την κατάσταση στη χώρα και για το τι πρέπει να κάνει ο Ελληνας για να λυτρωθεί.
«Η Ελλάδα κυβερνάται από τον διάβολο. Είμαστε ένας όχλος πια… Πρόβατα δίχως ποιμένα. Δεν ξέρουμε πού να πάμε. Δεν γνωρίζουμε πού είναι το φως και πού το σκοτάδι. Ζούμε τους έσχατους καιρούς, την εποχή του αντίχριστου όπου η εμφάνισή του θα γίνει αμέσως μετά το τελικό χάραγμα που έρχεται σύντομα. Οι υπηρέτες του διαβόλου δεν είναι μόνον οι Ελληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί που με τα έργα τους εξαθλίωσαν τους Ελληνες, αλλά και άνθρωποι καθημερινοί που δεν μετανοούν και δεν έχουν μέσα τους Θεό. Οι Ελληνες έπεσαν θύματα του καταναλωτισμού αγαπώντας τη σάρκα, τα χρήματα, το σεξ και τη μάταιη χωρίς νόημα ζωή.
Ο Ελληνας, ο καθένας μας ξεχωριστά, θα πρέπει να μετανοήσει για ό,τι έχουμε πράξει και δεν είναι αρεστό στον Θεό, να πολεμήσουμε τον εγωισμό μας και την αμαρτία που μας καθήλωσε σαν έθνος και που μας οδηγεί στην καταστροφή, να μεταλάβουμε Σώμα και Αίμα Κυρίου, ζώντας κατόπιν την κατά Θεό ζωή. Μετάνοια χρειάζεται και για τις επιλογές που κάναμε στα πολιτικά πρόσωπα, διότι αυτές οι επιλογές όλων των περασμένων ετών οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή της κατάντια…
Ο καθρέπτης της κοινωνίας είναι η ελληνική Bουλή κι αν δεν μετανοήσει ο Ελληνας και δεν το αλλάξει αυτό, οι Ελληνες θα χαθούν. Είναι εσκεμμένη η στήριξη των μεταναστών για να εξαφανίσουν το ελληνικό έθνος από προσώπου γης, αφού οι διώξεις των μεταναστών είναι πλέον πολύ λιγότερες από τις διώξεις των ίδιων των Ελλήνων πολιτών από το ελληνικό κράτος.
Μεγάλο ρόλο στη συνέχιση της πτώσης του Ελληνα έχει παίξει το σατανοκούτι που έχουν όλοι στα σπίτια τους και που πρέπει να σταματήσουν να το κοιτούν όλοι… Ακόμα και τα παιδιά μας, γιατί από αυτό παίρνουν όλα τα μηνύματα που ο αντίχριστος θέλει να μεταφέρει σε εσάς και τα παιδιά σας. Η ειδωλολατρεία του χρήματος και της σάρκας περνούν μέσα από το σατανοκούτι στα παιδιά μας, που από μικρά γίνονται λάτρεις αυτού του τρόπου ζωής.
Ο πόλεμος θα γίνει. Και οι Ελληνες δεν θα πρέπει να τον φοβούνται γιατί θα είναι παρά Θεώ… Υπάρχουν αξιωματικοί που έχουν κάλεσμα από τον Θεό και είναι ευλογημένοι να πολεμήσουν σαν ήρωες. Η Τουρκία θα αφανιστεί και οι Τούρκοι μαζί της: Το 1/3 θα σκοτωθεί, το 1/3 θα βαφτιστούν χριστιανοί και οι υπόλοιποι θα χαθούν στα βάθη της χώρας.
Ο ηγέτης που θα λυτρώσει τους Ελληνες και τη χώρα υπάρχει. Είναι ευλογημένος από τον Θεό, καθαρός στην ψυχή, χριστιανός ορθόδοξος και δεν είναι πολιτικός… Οι συνθήκες θα επιτρέψουν στον κόσμο να τον αναδείξει πολύ γρήγορα. Και επειδή θα θέσει σαν κορόνα της πολιτικής του τον χριστιανικό πολιτισμό, θα ενώσει όλους τους Ελληνες και θα αναδείξει με τις πράξεις του την αναγέννηση του Ορθοδόξου Χριστιανισμού σε όλο τον κόσμο.
Αν ο Ελληνας μετανοήσει και ανακόψει την αποστασία από τον Θεό που έχει ξεκινήσει σαν έργο του αντίχριστου, ζήσει ενωμένος κάτω από τον χριστιανικό πολιτισμό και διώξει μακριά τη λατρεία του χρήματος και της σάρκας, τότε ο Θεός θα δείξει αμέτρητο έλεος και θα σηκωθούμε όρθιοι».

ΠΗΓΗ: ΤV24