Όλο και περισσότερες σοκαριστικές λεπτομέρειες βγαίνουν στην επιφάνεια για ένα από τα πιο τραγικά περιστατικά που έχουν συμβεί μέχρι στιγμής στην χώρα μας, του σιδηροδρομικού δυστυχήματος που συνέβη στα Τέμπη πριν από δυο χρόνια. Ο πόνος είναι ανείπωτος, και όσο πλησιάζει η μαύρη επέτειος την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, συγγενείς των θυμάτων παίρνουν το βήμα και κάνουν αποκαλύψεις για τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Μάλιστα αύριο πρόκειται χιλιάδες κόσμος να κατέβει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για την έλλειψη απαντήσεων και δικαιοσύνης απέναντι σε ένα από τα πιο τραγικά συμβάντα στην ιστορία της χώρας μας – δείτε εδώ πως θα κινηθούν τα ΜΜΜ -. Ενώ, σήμερα Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ το τελικό πόρισμα από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ – δείτε το εδώ.

Τι αποκάλυψε ο γιος ενός για την μητέρα του που έχασε τη ζωή της στα Τέμπη

Ο Χριστόφορος Κωνσταντινίδης, γιος της γυναίκας που έχασε τη ζωή της στο τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, βρέθηκε στην εκπομπή Super Κατερίνα του ALPHA, και μεταξύ άλλων, αποκάλυψε για εκείνη τη τραγική νύχτα: «Τώρα που ακούω αυτά τα ηχητικά γυρνάω πάλι σε εκείνο το βράδυ. Ήταν 1 και 24 την ώρα που με πήρε τηλέφωνο η μικρή μου αδελφή, η οποία εντελώς τυχαία δεν βρισκόταν στο τρένο και μου είπε έχει γίνει εκτροχιασμός τρένων, ήταν η μαμά μέσα μου κάνει.

Η μαμά μου ήταν στο τρίτο βαγόνι. Σηκώνομαι κατευθείαν ανοίγω την τηλεόραση και βλέπω τις εικόνες κατευθείαν από εκείνη τη στιγμή που ήταν και λέει τελείωσε. Έτσι όπως ήταν τα τρένα, ήξερα ότι η μαμά μου καθόταν στα μπροστικά βαγόνια πάντα και έτσι όπως τα είδα είπα δεν… Η υπόλοιπη οικογένεια είχε αναχωρήσει από τη Λάρισα με το αυτοκίνητο μια μέρα πριν, και η μητέρα μου έκατσε γιατί είχε να παέι σε κάποιους γιατρούς, γιατί ήταν από Λάρισα και είχε κάποιους γιατρούς εκεί.

Εντελώς τυχαία, η μικρή μου αδερφή ήθελε να κάτσει μαζί της για παρέα κι η μαμά μου της είπε να φύγει να πάει να κάνει τα μαθήματά της και έφυγε εντελώς τυχαία. Το σπίτι του παππού είναι δίπλα στις γραμμές, το αγόρασε γιατί ήθελε όταν πάρει σύνταξη να ακούει τα τρένα που τα αγαπούσε, όπως όλη η οικογένειά μου. Πηγαίνουμε συχνά, μένει η αδελφή της μητέρας μου εκεί.

Η μαμά βρέθηκε, Εμείς πήραμε ολόκληρη σορό. Λέμε ότι είμαστε από τους τυχερούς σε αυτή τη τραγωδία, άνθρωποι πήραν στάχτες. Είναι… Τι να πεις σε αυτούς τους ανθρώπους; Δεν έχω πάει στο σημείο, δεν θέλω να πάω στο σημείο, θα πάω όταν τελειώσουν όλα».