Νίκος Κούρκουλος: Το άγνωστο δράμα της ζωής του, η γυναίκα που του άλλαξε τη μοίρα και η άνιση μάχη με τον καρκίνο!

Δικαίως τον σύγκριναν και τον παρομοίαζαν ως “Ο Έλληνας Μάρλον Μπράντο”, κάποιοι τον αποκαλούσαν λόγω της αψεγάδιαστης ομορφιάς του “Έλληνα Θεό”… Το σίγουρο είναι ότι ο Νίκος Κούρκουλος με το επιβλητικό παρουσιαστικό του, τη βαθιά φωνή, το έντονο βλέμμα και μια σπάνια θεατρική πειθαρχία, κατάφερε να γίνει το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Δεν ήταν ένας πρωταγωνιστής της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου, ήταν ένας καλλιτέχνης που πέρασε από την εμπορική επιτυχία στη θεατρική καταξίωση και τελικά στη διοίκηση ενός από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς οργανισμούς της χώρας. Η ζωή του ήταν γεμάτη αντιθέσεις, λάμψη και μοναχικότητα, δημοσιότητα και αυστηρή ιδιωτικότητα, πάθος για την τέχνη και απόλυτη αφοσίωση στην οικογένεια.

Απόλυτος σταρ τη χρυσή δεκαετία του ’60 όταν και μόνο το όνομα του αρκούσε για να έχει μια ταινία εισπρακτική επιτυχία, ο Νίκος Κούρκουλος έλαμψε με τους ρόλους του στη μεγάλη οθόνη ενώ παράλληλα παρέδωσε ποιοτικές ερμηνείες στο θεατρικό σανίδι. Αγαπημένο «παιδί» του Φιλοποίμενα Φίνου, κέρδιζε αμέσως την αγάπη όλων, τόσο για την υποκριτική του ικανότητα όσο και για το σπάνιο χαρακτήρα του.

Από ποδοσφαιριστής και πολιτικός μηχανικός… ηθοποιός

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, στην περιοχή Ζωγράφου. Δευτερότοκος γιός γνωστού και επιτυχημένου κουρέα, ο Νίκος Κούρκουλος έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια μαζί με τους τρεις αδελφούς του. Στο σχολείο ήταν μάλλον μέτριος αθλητής, αλλά είχε έφεση στον αθλητισμό, ξεκινώντας από την κολύμβηση, για να περάσει στο μπάσκετ και μετά στο ποδόσφαιρο όπου έπαιξε για την ομάδα της Καισαριανής, πριν καταφέρει να μπει στην κανονική ομάδα του Παναθηναϊκού. Θέλοντας να συνεισφέρει στην οικογένειά του ξεκίνησε να δουλεύει σε χρυσοχοείο, σε εταιρία χρωμάτων και σε υφαντουργείο, ενώ παράλληλα γράφτηκε σε νυχτερινό γυμνάσιο.

Παρότι δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ θέατρο ως παιδί, όταν έπεσαν τυχαία στα χέρια του κάποια σχετικά βιβλία, μαγεύτηκε από τον κόσμο που ανοίχτηκε μπροστά του. Έδωσε εξετάσεις στο Πολυτεχνείο για πολιτικός μηχανικός, όπως ήταν το όνειρο του πατέρα του, αλλά δεν πήγε καν να δει τα αποτελέσματα. Αποφασισμένος να γίνει ηθοποιός κατάφερε να συναντήσει τον Μάνο Κατράκη, ο οποίος έγινε μέντοράς του και τον προετοίμασε πριν δώσει –με επιτυχία – εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί απέκτησε πολύτιμα εφόδια για την μετέπειτα καριέρα του με δασκάλους τον Δημήτρη Ροντήρη, την Κατίνα Παξινού, τον Στέλιο Βόκοβιτς και τον Άγγελο Τερζάκη.

Το προφητικό όνειρο που έγινε εφιάλτης! Οι δυο τραγικές απώλειες της οικογένειας

Δύο τραγικές απώλειες βίωσε η οικογένεια του Νίκου Κούρκουλου, με τον ίδιο να προαισθάνεται μάλιστα το χαμό του μεγάλου του αδελφού. Η οικογένειά του μετρούσε τέσσερα παιδιά, όλα αγόρια, με τον σπουδαίο ηθοποιό να είναι το δεύτερο στη σειρά. Μια οικογένεια ιδιαίτερα αγαπημένη και δεμένη, η οποία βίωσε δυστυχώς απρόσμενες απώλειες. Το 1952, ο πρωτότοκος γιος, Σπύρος, ταξίδευε με ένα γκαζάδικο ως τρίτος πλοίαρχος στα ανοιχτά της Βενεζουέλας. Εκεί το πλοίο χτυπήθηκε από τυφώνα και κόπηκε στα δύο. Σύμφωνα με μαρτυρίες το πλήρωμα σώθηκε, καθώς ο καπετάνιος έβαλε σε μια βάρκα τους πλοιάρχους και τους δύο μηχανικούς. Η βάρκα μετά από περιπλάνηση στη θάλασσα, ξεβράστηκε σε μια ακτή της Βενεζουέλας, όπου οι κάτοικοι βρήκαν μόνο το άψυχο σώμα του καπετάνιου. Οι υπόλοιποι που επέβαιναν στη βάρκα δεν βρέθηκαν ποτέ. Μάλιστα, την ημέρα του ναυαγίου, ο Νίκος Κούρκουλος ξύπνησε ξαφνικά και είπε στη μητέρα του, Αυξεντία: «Μάνα, μεγάλο κακό θα μας βρει». Η οικογένεια κατέρρευσε μόλις έμαθε τα νέα, ενώ η μητέρα του δεν αποδέχτηκε ποτέ τον θάνατο του παιδιού της και διατηρούσε μια άσβεστη ελπίδα στην ψυχή της, μιας και το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.

Ο Νίκος Κούρκουλος συγκλονίστηκε από τον χαμό του αδελφού του, με τον οποίο είχαν μικρή διαφορά ηλικίας και ήταν αρκετά δεμένοι. Ο ηθοποιός δεν μιλούσε ποτέ δημόσια για την οικογενειακή τραγωδία και προτιμούσε να αναφέρεται στο θέατρο και τον έρωτα.
Η μοναδική αναφορά στον αδελφό του έγινε σε συνέντευξή του στο Θανάση Λάλα το 1998, όπου είχε μιλήσει για τη σχέση μεταξύ του πρωτότοκου παιδιού με τα αδέλφια του. «Ήμουν το δεύτερο παιδί. Το νούμερο που, έτσι πιστεύω, ­είναι το πιο δυνατό τις περισσότερες φορές. Είναι η άμιλλα που αναπτύσσεται στο δευτερότοκο παιδί. Γεννιέται με το στίγμα, ότι ποτέ δεν θα γίνει πρώτο… ως παιδί ζει πάντα για να ξεπεράσει τον πρώτο αδελφό του. Εγώ τουλάχιστον, με αυτό βασανιζόμουν. Και εκεί ήταν ο αγώνας, εκεί έδινα τη μάχη. Ήμουν ένα παιδί που έβγαλε νυχτερινό γυμνάσιο, επειδή ήθελε να αποδείξει­ νομίζω ­ ότι “εγώ μπορώ να σπουδάζω και να φέρνω και λεφτά στο σπίτι”. Πήγα, δούλεψα, πήγα και στο νυχτερινό γυμνάσιο και όλα τα λεφτά πήγαιναν στο σπίτι. Βέβαια, όλα αυτά δεν είχαν να κάνουν με τον αδελφό μου… Ο πρώτος αδελφός μου, ο Σπύρος, ήταν ένα εξαίρετο παιδί, το καλύτερο παιδί ή αν θέλεις, πολύ καλύτερο παιδί από μένα… Μετά από κάποια χρόνια, ένιωσα τύψεις για τη συμπεριφορά μου απέναντί του, και κάποια στιγμή του είπα: “Ποτέ δεν θα συγχωρήσω στον εαυτό μου, που σου φέρθηκα έτσι σαν πιτσιρικάς”. Τον είχα πει κάποτε “χαραμοφάη”. Είναι πολύ σκληρά τα παιδιά. Μερικές φορές είναι κακά πολύ. Ο αδελφός μου σπούδαζε, αλλά εγώ δεν καταλάβαινα τότε. Αυτός πήγαινε στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων, άρα χαραμοφάης, ενώ εγώ ήμουν ο δουλευταράς, που πήγαινε και στο νυχτερινό. Τι ανόητος που ήμουν τότε, Θεέ μου, και πόσο άδικος».

Ακόμα και τότε, ο ηθοποιός δεν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον τραγικό χαμό του αδελφού του, ωστόσο η τραγική ιστορία της οικογένειας αποκαλύφθηκε πρόσφατα μετά από συνέντευξη στον Γιώργο Λιάνη, του μικρότερου και τελευταίου αδελφού του ηθοποιού, Στέφανου, χωρίς όμως το θέμα να πάρει διαστάσεις.

Ο θάνατος και του δεύτερου αδελφού

Στη συνέντευξη αυτή, ο Στέφανος Κούρκουλος αποκάλυψε τη δεύτερη πράξη της οικογενειακής τραγωδίας. Τότε που χάθηκε αναπάντεχα και ο τρίτος γιος της οικογένειας. Ο Στέφανος Κούρκουλος είχε τελειώσει το Πολυτεχνείο και μαζί με τον αδελφό του, έχτιζαν πολυκατοικίες. Όταν έχτιζαν τη δεύτερη πολυκατοικία, ένα δυστύχημα συγκλόνισε για δεύτερη φορά την οικογένεια Κούρκουλου. Ο τρίτος γιος βρισκόταν στην οικοδομή μαζί με τους εργάτες, όταν ξαφνικά έπεσε από την ταράτσα και σκοτώθηκε. Η οικογένεια υπέμεινε και αυτή την απώλεια, χωρίς το θέμα να πάρει δημοσιότητα, αν και ο Νίκος Κούρκουλος ήταν ήδη γνωστός ηθοποιός. Ο Νίκος Κούρκουλος δεν αναφερόταν ποτέ στον θάνατο των αδελφών του, αλλά δεν έμενε ανεπηρέαστος. Οι φήμες έλεγαν ότι η ένταση που έβγαλε ο γνωστός ηθοποιός στην ταινία «Ορατότης Μηδέν», οφείλεται στη μνήμη του αδελφού του, καθώς η ταινία αναφέρεται σε ένα θανατηφόρο, στημένο ναυάγιο.

Επιτυχίες και αποτυχίες στο θέατρο

Μόλις αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή, έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο τη θεατρική περίοδο 1958-59 στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χορν και την παράσταση «Η Κυρία με τις Καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά. Την αμέσως επόμενη χρονιά μεταπηδά στο θίασο της Έλσας Βεργή όπου αποσπά τις πρώτες εγκωμιαστικές κριτικές για την ερμηνεία του στην παράσταση «Νίκη Χωρίς Φτερά». Αίσθηση προκάλεσε επίσης η ερμηνεία του στο έργο «Η Μικρή μας Πόλη» τη θεατρική περίοδο 1961-62 σε σκηνοθεσία Μάριου Πλωρίτη. Τη θεατρική περίοδο 1963-64 ανέβασε μαζί με την Τζένη Καρέζη την ιστορική παράσταση «Η Γειτονιά Των Αγγέλων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Άκου ένα μουσικό απόσπασμα από την παράσταση με την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο:

Η εμπορική αποτυχία της παράστασης οδήγησε σε εσπευσμένη αλλαγή έργου, με τον Νίκο Κούρκουλο να παίζει με την Καρέζη στο θέατρο “Ρεξ” το «Δεσποινίς Διευθυντής» των Γιαλαμά – Πρετεντέρη, στο ρόλο που έπαιξε αργότερα στον κινηματογράφο ο Αλέκος Αλεξανδράκης. Μέσα σε λίγα χρόνια θεατρικής πορείας, ο Νίκος Κούρκουλος είχε πλέον καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές και αυτό του έφερε σπουδαίους ρόλους σε παραστάσεις όπως «Ιούλιος Καίσαρ» το καλοκαίρι του 1964, του Σαίξπηρ δίπλα στον Μάνο Κατράκη, «Να Ντύσουμε τους Γυμνούς» του Λουίτζι Πιραντέλλο και «Ο Πύργος» του Κάφκα αμφότερα τη θεατρική περίοδο 1964-65 σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού. Το 1967 ταξιδεύει στις ΗΠΑ όπου ερμήνευσε το ρόλο του Τόνιο στο μιούζικαλ «Illya Darling», τη θεατρική μεταφορά από τον Ζυλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη της επιτυχημένης ταινίας «Ποτέ την Κυριακή». Η παράσταση ξεκίνησε από τη Φιλαδέλφεια για να καταλήξει στο Μπρόντγουαιη όπου ανέβηκε για 320 παραστάσεις στο Mark Hellinger Theatre, αποσπώντας έξι υποψηφιότητες για βραβεία Tony. Το 1972 συγκροτεί πρώτη φορά δικό του θίασο και δύο χρόνια αργότερα ιδρύει το θέατρο “Κάππα” στην Κυψέλη όπου στεγάζει το θίασο του. Μιλούσε με υπερηφάνεια για αυτό. Δες τι έλεγε σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ το 1974:

Στα χρόνια που ακολουθούν ανεβάζει κλασικά αλλά και σύγχρονα έργα του αμερικάνικου και του ευρωπαϊκού θεάτρου, επιλέγοντας ρεπερτόριο που έμοιαζε διαφορετικό από τους κινηματογραφικούς ρόλους που τον καθιέρωσαν. Παραστάσεις όπως «Tάνγκο» (1972-73), «Όπερα της Πεντάρας» (1975-76), «Γλάρος» (1976-77), «Ψηλά από τη Γέφυρα» (1985-86) και «Στη Φωλιά του Κούκου» (1987-88) σημειώνουν επιτυχία στο θέατρο Κάππα. Στη θεατρική του διαδρομή υπηρέτησε το αρχαίο δράμα παίζοντας στην Επίδαυρο τον «Ορέστη» του Ευριπίδη το 1971 σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολωμού, αλλά και τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή το 1982 στην πρώτη σκηνοθεσία του Μίνου Βολωνάκη με το Εθνικό Θέατρο. Η τελευταία θεατρική εμφάνιση του Νίκου Κούρκουλου ήταν το 1991 με αρχαία τραγωδία, όταν υποδύθηκε τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή στο αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου. Δες ένα αφιέρωμα στον Νίκο Κούρκουλο:

Από το 1995 και ως το θάνατό του, το 2007, διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου στο οποίο προσέφερε ανεκτίμητες και ουσιαστικές υπηρεσίες: Δημιούργησε το «Παιδικό Στέκι», τη «Διεθνή Σκηνή», τη «Θερινή Ακαδημία Θεάτρου», την «Πειραματική Σκηνή», το «Εργαστήρι των Ηθοποιών», ενώ αναβάθμισε και τη Δραματική Σχολή του Εθνικού. Ίδρυσε ακόμη τον θίασο «Περιοδειών Αρχαίου Δράματος», με τον οποίο παρουσίασε πολλά έργα σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, και υλοποίησε το όραμα του υπογράφοντας εκ μέρους της πολιτείας, την ανάθεση του έργου για αποκατάσταση και εξοπλισμό του κτιριακού συγκροτήματος του Εθνικού Θεάτρου (Κτήριο Τσίλλερ).

Η μεγάλη καριέρα στον κινηματογράφο

Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με μικρούς ρόλους ξεκινώντας με την ταινία «Ο Μπαρμπαγιάννης ο Κανατάς» (1957), ενώ την επόμενη χρονιά κάνει ένα μικρό πέρασμα από το «Τελευταίο Ψέμμα» του Μιχάλη Κακογιάννη στη Φίνος Φιλμ. Όταν ο Γιάννης Δαλιανίδης τον βλέπει στην θεατρική παράσταση «Nίκη Χωρίς Φτερά» εντυπωσιάζεται και βρίσκει στο πρόσωπο του Νίκου Κούρκουλου τον πρωταγωνιστή για τον «Κατήφορο» το 1961, αφού πρώτα έκαμψε τις αρχικές αντιρρήσεις του Φιλοποίμενα Φίνου. Ήταν η ταινία όπου ο νεαρός ηθοποιός κάνει θραύση ως ζεν πρεμιέ, δίπλα στη Ζωή Λάσκαρη που επίσης έκανε το ντεμπούτο της. Δες βίντεο από την ταινία “Ο κατήφορος”:

Από τότε άνοιξε ο δρόμος για μια πολύ παραγωγική καριέρα όπου άφησε εποχή με της ερμηνείες του, έγινε κινηματογραφικό όνομα πρώτης γραμμής και έφερνε εμπορική επιτυχία στις ταινίες που συμμετείχε. Καθιερώνεται ως ο γενναίος, σκληρός, δίκαιος, ασυμβίβαστος και γοητευτικός άντρας σε κοινωνικά και ιστορικά δράματα, και εξελίχθηκε στο πρότυπο τέτοιων χαρακτήρων που πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν. Οι σημαντικότεροι από τους ρόλους που ακολούθησαν ήταν για τη Φίνος Φιλμ, όπου συνολικά ο Νίκος Κούρκουλος συμμετείχε σε συνολικά 16 ταινίες. Ξεχωρίζουν η «Λόλα» του Ντίνου Δημόπουλου, το υποψήφιο για Όσκαρ «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, το «Κατηγορώ τους Ανθρώπους» και η «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» αμφότερα με τον Ντίνο Δημόπουλο καθώς και τα «Ορατότης Μηδέν» και «Κατάχρησις Εξουσίας» και τα δυο με τον Νίκο Φώσκολο. Δες βίντεο από την ταινία “Κατάχρησις εξουσίας”:

Κάνει λίγες ταινίες για λογαριασμό άλλων παραγωγών, όπως τα φιλμ «Αμφιβολίες» (1964) του Γρηγόρη Γρηγορίου και «Οι Αδίστακτοι» (1965) του Ντίνου Κατσουρίδη, ενώ παράλληλα δοκιμάζει τις δυνάμεις του σε ταινίες που αναζητούν ένα διεθνές ακροατήριο με περιορισμένη μάλλον επιτυχία («Casablan», «Games of Desire», «Επιτάφιος για Εχθρούς και Φίλους», «Bandits in Rome» και «Κατάσκοποι στο Σαρωνικό»). Δες βίντεο από την ταινία “Κατάσκοποι στον Σαρωνικό”:

Με την ταινία «Η Δίκη των Δικαστών» (1974) του Πάνου Γλυκοφρύδη κλείνει την συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ και στα χρόνια που ακολουθούν παίζει σε μόλις τρεις ταινίες πριν αποφασίσει να εγκαταλείψει τον κινηματογράφο για να αφοσιωθεί στο θέατρο: «Ένα γελαστό απόγευμα» (1979) του Ανδρέα Θωμόπουλου, «Έξοδος Κινδύνου» (1980) του Νίκου Φώσκολου και «Το Φράγμα» (1983) του Δημήτρη Μακρή. Δες βίντεο από την ταινία “Έξοδος Κινδύνου” με την Όλγα Καρλάτου:

Η μόνη του τηλεοπτική δουλειά ήταν το 1992 με το «13ο Κιβώτιο» (ΑΝΤ1) σε σκηνοθεσία Τάσου Ψαρρά. Δες βίντεο από την ταινία με την Μπέττυ Λιβανού “Ένα γελαστό απόγευμα”:

Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο

Παρότι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους σταρ της Ελλάδας, ο Κούρκουλος δεν αγάπησε ποτέ την υπερβολική δημοσιότητα. Ήταν άνθρωπος συγκρατημένος, με αυστηρή προσωπική ζωή και έντονη αίσθηση αξιοπρέπειας. Οι συνεργάτες του τον περιέγραφαν ως απαιτητικό επαγγελματία. Ήθελε συνέπεια, προετοιμασία και σοβαρότητα. Δεν πίστευε στον εύκολο εντυπωσιασμό και θεωρούσε ότι ο ηθοποιός πρέπει να υπηρετεί τον ρόλο και όχι τη φήμη του. Παρά την εικόνα του «σκληρού άνδρα» που είχε δημιουργηθεί μέσα από τις ταινίες του, όσοι τον γνώρισαν μιλούσαν για έναν ευαίσθητο και βαθιά συναισθηματικό άνθρωπο. Δες ένα αφιέρωμα της ΕΡΤ με ιστορίες του Νίκου Κούρκουλου που διηγείται ο ίδιος:

Ο πρώτος γάμος και ο θυελλώδης έρωτας με τη Μαριάννα Λάτση: Το παρασκήνιο που δεν γράφτηκε ποτέ!

Η προσωπική ζωή του Νίκου Κούρκουλου απασχόλησε έντονα το κοινό, όμως ο ίδιος προσπάθησε πάντα να προστατεύσει την οικογένειά του. Ο Κούρκουλος θεωρούσε την οικογένεια το σημαντικότερο κομμάτι της ζωής του. Παρά το απαιτητικό πρόγραμμα ενός πρωταγωνιστή, προσπάθησε να είναι παρών ως πατέρας. Το 1964 γνώρισε την πρώτη του σύζυγο στο “Ρεξ” στην παράσταση, “Η γειτονιά των αγγέλων” που συμπρωταγωνιστούσε με την Τζένη Καρέζη. Είχε πάει με μια φίλη της στα καμαρίνια να τον συγχαρεί. Στα γυρίσματα της ταινίας «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» ο διάσημος σταρ παντρεύτηκε την Μελίτα Κουτσογιάννη με κουμπάρο τον Νότη Περγιάλη. Ένας γάμος που του χάρισε 2 υπέροχα παιδιά. Τον Άλκη και την μικρή Μελίτα. Για τον Άλκη, που θα δει πρώτη φορά στην Νέα Υόρκη σε ηλικία 3 μηνών, πριν φύγει θα ηχογραφήσει και 4 μπαλάντες με τον Μίμη Πλέσσα για να ακούει την φωνή του.

O Νίκος Κούρκουλος και η Μαριάννα Λάτση γνωρίστηκαν το 1986 στην Επίδαυρο με τον ηθοποιό να παθαίνει απανωτά εγκεφαλικά μόλις την είδε μπροστά του: «Κάνω έτσι και παγώνω. Ξαφνικά βλέπω ένα πλάσμα να ανεβαίνει τις κερκίδες κι αυτό ήταν.» είχε αφηγηθεί στον Νίκο Χατζηνικολάου ο αξέχαστος πρωταγωνιστής για την πρώτη του συνάντηση με την δεύτερη σύζυγό του. «Ήταν από τους έρωτες που διαβάζεις στα παραμύθια. Την κοίταζε κι έλιωνε» έχει αφηγηθεί η κόρη του ζευγαριού, Εριέττα Κούρκουλου. Ο χωρισμός του Νίκου Κούρκουλου από την πρώτη σύζυγό του, Μελίτα, ήταν ένα γεγονός που ξάφνιασε την καλλιτεχνική Αθήνα, οι δυο τους όμως διατήρησαν καλές σχέσεις και μετά από το τέλος του γάμου τους.

Ο Νίκος Κούρκουλος και η Μαριάννα Λάτση απέκτησαν δύο παιδιά, τον Φίλιππο και την Εριέττα. Παντρεύτηκαν μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα της Μαριάννας, Γιάννη Λάτση το 2003. Ο καπετάν Γιάννης ποτέ δεν ήθελε να αποδεχτεί ως άντρα της κόρης του έναν ηθοποιό παρόλο που είχαν αποκτήσει δυο παιδιά και επίσης γνώριζε πόσο πολύ αγαπιόντουσαν… Ο ηθοποιός όμως όταν παντρεύτηκε με την Μαριάννα Λάτση ήδη αντιμετώπιζε τον καρκίνο. Η ασθένεια τον χτύπησε, όπως δυστυχώς συμβαίνει τις περισσότερες φορές, όταν είχε ακόμη πολλά να δώσει, μεγάλα όνειρα για το Εθνικό Θέατρο το οποίο διηύθυνε δίνοντας του νέα πνοή και ένα προσωπικό: να επιστρέψει ο ίδιος στη σκηνή, κάτι που όμως δε συνέβη ποτέ… Έφυγε από τη ζωή στις 30 Ιανουαρίου του 2007.

Η Εριέττα Κούρκουλου, έχει αφηγηθεί σε συνέντευξη της για τον έρωτα των γονιών της : «Ήταν πρώτα οι δυο τους και μετά εμείς. Αυτός ο έρωτας μας έχει δυσκολέψει τη ζωή. Ήταν από αυτούς που διαβάζεις στα παραμύθια. Την κοίταζε κι έλιωνε. Αυτό ήταν ξεκάθαρο. Μας το τόνιζε και συνέχεια, ειδικά όταν οι δυο τους τσακώνονταν για εμάς, στενοχωριόταν πάρα πολύ. Ήταν ο άνθρωπός του. Ήταν ξεκάθαρο πως ήταν εκείνη, οι δυο τους και μετά εμείς.» Δες βίντεο με την Εριέττα Κούρκουλου που μιλάει στον Σάκη Ρουβά για τον έρωτα των γονιών της:

Νίκος Κούρκουλος για Μαριάννα Λάτση: “Αν πάψω να είμαι ερωτευμένος μαζί της θα φύγω”

Ο Νίκος Κούρκουλος αν και μεγάλος σταρ είχε δώσει ελάχιστες προσωπικές συνεντεύξεις. Μία από αυτές ήταν στο περιοδικό «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» και τον Βασίλη Καββαθά στις 9 Οκτωβρίου 1991. Στη συνέντευξη αυτή, ο Νίκος Κούρκουλος μίλησε για τη σχέση του με τον κινηματογράφο και το θέατρο αλλά και για τη σχέση του με τη σύντροφό του Μαριάννα Λάτση, θέμα που την εποχή εκείνη βρισκόταν πάντα στην επικαιρότητα. «Η δική μου ζωή είναι το θέατρο- δεν ξέρω ακριβώς πώς θα το δώσεις αλλά θα σου πω ακριβώς τι νιώθω γιατί σου έχω εμπιστοσύνη: Η Μαριάννα η Λάτση έχει λεφτά. Τα λεφτά αυτά είτε του Λάτση είναι είτε δικά της ανήκουν σ’ αυτούς. Εγώ αυτά τα λεφτά δεν τα χρησιμοποιώ για να κάνω δική μου δουλειά στο θέατρο. Εγώ θέλω τα δικά μου λεφτά για να κάνω δουλειά στο θέατρο. Καταλαβαίνεις ποιος είμαι; Δεν μ’ ενδιαφέρει τι αντίληψη επικρατεί έξω…» Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης ο Βασίλης Καββαθάς ρωτάει τον Νίκο Κούρκουλο:

Πώς αισθάνεσαι εδώ στο “παλάτι” της Λάτση, όπως το λέει ο κόσμος, στην “καρδιά” μιας οικονομικής αυτοκρατορίας (…) Σε μια “φυλακή υψίστης ασφαλείας”, όπως τη λέει ένας φίλος, αλλά με πάρα πολλές ανέσεις; “Εδώ καταρχήν βρίσκομαι γιατί εδώ ζω με τον άνθρωπο που αγαπώ. Ο δικός μου χώρος είναι το θέατρο Κάππα. (…) Όπως ζω εδώ θα μπορούσα να ζω και εκεί που ζούσα πριν. Το ίδιο ζούσα. Δεν ζούσα διαφορετικά. Όσο για την περιχαράκωση είναι γνωστό γιατί είναι έτσι. Υπάρχει ένα πρόβλημα προστασίας. Όχι δικιάς μου βέβαια…Κινδυνεύω να μη γίνω πιστευτός, αλλά νιώθω το ίδιο που ένιωθα οπουδήποτε αλλού. Για μένα δεν παίζει κανένα ρόλο αυτό το πράγμα. Δεν με επηρεάζει σε τίποτε. Σε τι να με επηρεάσει; (…) Δεν είναι διαφορετικά. Εγώ δεν το νιώθω έτσι. Από τη στιγμή που θα πω ότι ζω εδώ γιατί εδώ ζει ο άνθρωπος που αγαπώ – ο άνθρωπος με τον οποίο ζεις μαζί, επειδή τον αγαπάς, επειδή σε αγαπάει, από κει και πέρα όλα τα άλλα είναι απλώς οδοντόκρεμες (γέλια). Δεν είσαι με μια συνηθισμένη γυναίκα. “Θα μπορούσε να είναι μια κοπέλα απλή από το Αιγάλεω. Είναι όμως απλή. Αν δεν ήταν δεν θα ήμουν εγώ εδώ. Αν δεν ήταν η Μαριάννα ο άνθρωπος που είναι. Όχι σαν χρήμα. Σαν άνθρωπος. Δεν θα ήμουν εγώ εδώ μαζί της. Και να είσαι σίγουρος ότι, αν πάψω να αισθάνομαι έτσι γι’ αυτήν θα φύγω”.

Η μεγάλη μάχη με τον καρκίνο

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Νίκος Κούρκουλος αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας. Παρά την ασθένειά του, παρέμεινε ενεργός στο Εθνικό Θέατρο και συνέχισε να εργάζεται όσο του επέτρεπαν οι δυνάμεις του. Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 2007, σε ηλικία 72 ετών, μετά από μεγάλη μάχη με τον καρκίνο. Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση. Η Ελλάδα αποχαιρέτησε έναν ηθοποιό που δεν υπήρξε απλώς δημοφιλής, αλλά αποτέλεσε σύμβολο ανδρικής γοητείας, επαγγελματισμού και καλλιτεχνικού ήθους. Δείτε αμοντάριστα πλάνα από την κηδεία του στο Α’ Νεκροταφείο με επώνυμους από τον πολιτικό, επιχειρηματικό και καλλιτεχνικό χώρο που πήγαν για να τον αποχαιρετίσουν :

Η πικρή ιστορία πίσω από το τραγούδι “Βρέχει φωτιά στην στράτα μου”

Ενώ τα γυρίσματα της ταινίας “Ορατότης μηδέν” είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί, ο Νίκος Φώσκολος που σκηνοθετεί την ταινία αποφάσισε να «ντύσει» τη συγκεκριμένη σκηνή, όχι με ορχηστρική μουσική, αλλά με τραγούδι. Μάλιστα, ο σκηνοθέτης απευθύνεται στον Μίμη Πλέσσα ζητώντας του να γράψει ένα τραγούδι που θα περιλαμβάνει τη φράση «κύμα πικρό». Εκείνος με τη σειρά του απευθύνεται στον Λευτέρη Παπαδόπουλο να αναλάβει τους στίχους και παρά τον περιορισμένο χρόνο του συνθέτη και τις αρχικές αντιδράσεις του το τραγούδι είναι έτοιμο την ίδια μέρα. Ερμηνευτής ο Στράτος Διονυσίου και η ηχογράφηση γίνεται πολύ γρήγορα και μάλιστα χωρίς πολλές πρόβες. Μετά την πρεμιέρα της ταινίας που έγινε στις 5 Ιανουαρίου του 1970, ο Διονυσίου έκανε συμφωνία με την ΕΜΙ, αλλά και τον Πλέσσα και κυκλοφόρησε το τραγούδι σε δισκάκι 45 στροφών.

Ο Μάκης Δελαπόρτας προσκεκλημένος της Δέσποινας Βανδή στο “Chart Show” έκανε μια αποκάλυψη για την ιστορία του συγκεκριμένου τραγουδιού και αφορά στον χαμένο αδερφό του Νίκου Κούρκουλου στη Βενεζουέλα. Τη συγκεκριμένη περίοδο ο ηθοποιός ήταν πολύ φορτισμένος διότι είχε χάσει τον αδερφό του στο ναυάγιο. Το σενάριο του Νίκου Φώσκολου ήταν γραμμένο με βάση τη ζωή του αγαπημένου Έλληνα ηθοποιού. Και αυτός ήταν ο λόγος που ερμήνευσε μοναδικά τη συγκεκριμένη σκηνή συγκλονίζοντας τόσο τον σκηνοθέτη όσο και τους θεατές όταν βγήκε η ταινία στις αίθουσες. Δες το βίντεο από την ταινία “Ορατότης μηδέν” με το τραγούδι που έγινε μεγάλη επιτυχία: