Μια από τις πιο τρυφερές αναρτήσεις του 3 μήνες πριν, είχε μοιραστεί στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, που έφυγε από την ζωή την Δευτέρα 20/7 από σπάνια ασθένεια του αίματος. Μέσα από μια βαθιά προσωπική αφήγηση, είχε θυμηθεί και είχε εκφράσει τα συναισθήματά του για τον πρώτο μεγάλο έρωτα της ζωής του, όταν ήταν μόλις επτά ετών, αποκαλύπτοντας μια συζήτηση με την μητέρα του Μπέτυ Αρβανίτη που στάθηκε απέναντι στο παιδικό του συναίσθημα με τρυφερότητα και χιούμορ.

Πιο συγκεκριμένα, μέσα από το αυτοβιογραφικό του βιβλίο με τίτλο «Υπήρξα τόσοι άλλοι», ο Αλέξης Σταμάτης περιέγραψε μια παιδική του ανάμνηση. Ενώ βρισκόταν στο νησί μαζί με την μαμά του για τα γυρίσματα, είχε ερωτευτεί παράφορα την Νόρα Βαλσάμη, την οποία έβλεπε τότε σαν «νεράιδα». Η έντονη παιδική του επιθυμία να την παντρευτεί και να κοιμηθεί μαζί της, αποτελεί μια από τις πιο χαριτωμένες ιστορίες που έχει μοιραστεί για τα πρώτα του βήματα και την επαφή του με τον μαγικό κόσμο του κινηματογράφου. Μάλιστα, ο ίδιος έχει δηλώσει ότι αυτή η βιωματική εμπειρία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να γίνει συγγραφέας.

Αλέξης Σταμάτης, Μπέτυ Αρβανίτη

Όπως έγραψε, όλα ξεκίνησαν το 1967, όταν είδε τη Νόρα Βαλσάμη στην ταινία «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» όπου πρωταγωνιστούσε η μητέρα του με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Η εικόνα της νεαρής τότε ηθοποιού τον μάγεψε αμέσως. Ο Αλέξης Σταμάτης θυμόταν χαρακτηριστικά και περιέγραφε με γλαφυρό τρόπο την εικόνα της ξανθιάς νεαρής πρωταγωνίστριας που ήταν η πρώτη γυναίκα που ερωτεύτηκε και δεν δίστασε να δηλώσει ότι μεγαλώνοντας θα την έκανε γυναίκα του.

Καθισμένος στη βεράντα με τη μητέρα του, η Μπέτυ Αρβανίτη τού θύμισε εκείνα τα χρόνια και τον πείραζε για τους παιδικούς του θαυμασμούς. Του ανέφερε τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, που του είχε χαρίσει ένα παιχνίδι, αλλά και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, ο οποίος συνήθιζε να τον πειράζει στην πισίνα. Όλα όμως άλλαξαν, όπως θυμάται ο ίδιος, όταν εμφανίστηκε η Νόρα Βαλσάμη. «Ήταν τότε 19-20. Πολύ όμορφη με αυτά τα ξανθά μαλλιά μέχρι κάτω, εντύπωση μίσχου! Και ξεκινάει ο μεγάλος έρωτας!», έγραφε χαρακτηριστικά.

Η ίδια η Νόρα Βαλσάμη, σύμφωνα με την αφήγησή του, έλεγε στη Μπέτυ Αρβανίτη πως ο μικρός Αλέξης τής φερόταν σαν… κανονικός άντρας. Της κρατούσε το χέρι, ήθελε να περπατούν μαζί και, όπως της έλεγε χαμογελώντας, «είναι σαν να παίρνει τον ρόλο του συζύγου». Η πιο συγκινητική στιγμή της ιστορίας, όμως, ήρθε ένα βράδυ, όταν ο μικρός Αλέξης ξέσπασε σε κλάματα, επειδή δεν μπορούσε να κοιμηθεί δίπλα στη Νόρα Βαλσάμη. Παρά τις προσπάθειες της μητέρας του να του εξηγήσει πως αυτό δεν γινόταν, εκείνος επέμενε με την αφοπλιστική ειλικρίνεια ενός παιδιού. «Θέλω να τη δοκιμάσω, γιατί θέλω να την παντρευτώ. Εσένα δεν μπορώ να σε παντρευτώ, γιατί μου λες ότι είσαι η μαμά μου. Θέλω τη Νόρα», της είπε, αφήνοντας άφωνους όσους βρίσκονταν εκεί. Η Μπέτυ Αρβανίτη κατάφερε τελικά να τον ηρεμήσει, όμως, όπως παραδέχεται ο ίδιος ο συγγραφέας, εκείνη η νύχτα δεν έσβησε ποτέ από τη μνήμη του.

Η ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη δεν είναι μόνο μια τρυφερή ιστορία για τον πρώτο παιδικό έρωτα. Είναι και ένα συγκινητικό πορτρέτο της σχέσης του με τη μητέρα του, μιας γυναίκας που αντιμετώπιζε ακόμη και τις πιο αθώες παιδικές εξάρσεις με αγάπη, χιούμορ και κατανόηση. Ένα πολύτιμο στιγμιότυπο από την προσωπική τους ζωή, που αποκτά σήμερα μετά τον θάνατό του, ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία.

Εκείνος 7 εκείνη 19- 20 χρονών – μεγάλη η διαφορά ηλικίας, αλλά εκείνος αδιαφορούσε παντελώς, ήταν ερωτευμένος. Μάλιστα σε ερώτηση κάποιων ακολούθων του, αν έχει αναμνήσεις από αυτόν τον έρωτα που του είχε διηγηθεί η μητέρα του, εκείνος τους είχε απαντήσει: “Πολύ ωραία ερώτηση. Βεβαίως και το θυμάμαι γιατί εφτά χρονών, έχεις μνήμες. Η πρώτη μου μνήμη είναι τριών ετών. Θυμάμαι το ξανθό μουτράκι της… Θα ήταν αδύνατη σαν κλαράκι και ότι έπρεπε οπωσδήποτε να κοιμηθώ μαζί της”.

Η συγκινητική εξομολόγηση για τον πρώτο του έρωτα και η αντίδραση της Μπέτυς Αρβανίτη

Ο Αλέξης Σταμάτης έγραφε για την πρώτη του ηλιαχτίδα, το πρώτο του ερωτικό σκίρτημα: Ο πρώτος μου έρωτας (1967)

Με τη μάνα μου στη βεράντα της. Εγώ καφέ εκείνη τσάι. Λέει εκείνη: «Στο ‘‘Κάτι Κουρασμένα παλληκάρια’’, ερωτεύτηκες. Θυμάμαι τον Κωνσταντάρα που σου πήρε ένα δώρο, ένα αεροπλανάκι κι ενθουσιάστηκες. Ο Παπαγιαννόπουλος σε πήγαινε στην πισίνα και σου έκανε πατητές, κι έλεγε: «Βρέξει, δεν βρέξει, πάρε τον Αλέξη, δως του πέντε, έξι, να δεις αν θα βρέξει». Τον είχες αγαπήσει πολύ. Και ξαφνικά εμφανίζεται το ξωτικό: η Νόρα Βαλσάμη. Ήταν τότε 19, 20. Πολύ όμορφη με αυτά τα ξανθά μαλλιά μέχρι κάτω, εντύπωση μίσχου! Και ξεκινάει ο μεγάλος έρωτας!

Μου έλεγε η Νόρα: «Παιδάκι μου, αυτός φέρεται σαν άνδρας κανονικός, μεγάλος, με πιάνει από το χέρι και πάμε περίπατο. Είναι σαν να παίρνει τον ρόλο του συζύγου!». Κι ερχόμαστε στο δράμα εκείνης της βραδιάς που δεν θα το ξεχάσω ποτέ, όπου δεν μπορούσες να κοιμηθείς με τίποτα και αρχίζεις ένα κλάμα φοβερό του τύπου: «Εγώ όμως δεν μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου, θέλω να κοιμηθώ με την Νόρα». «Βρε παιδάκι μου, δεν γίνεται να πας να κοιμηθείς με την Νόρα, δεν είναι δυνατόν». «Όχι, γιατί εγώ θέλω να την δοκιμάσω, γιατί θέλω να την παντρευτώ! Εσένα δεν μπορώ να σε παντρευτώ, γιατί μου λες ότι είσαι μαμά μου, επομένως εφόσον δεν μπορώ εσένα, θέλω την Νόρα!». Είδαμε και πάθαμε. Ε, τι κάναμε, σε μαζέψαμε και σε πήγαμε σπίτι, στην καμπάνα, γιατί σε καμπάνες μέναμε, αν θυμάσαι, θυμάσαι καθόλου; Τέλος πάντων με τα χίλια μύρια όσα και με κλάμα πολύ κοιμήθηκες».

Εκδόσεις Καστανιώτη “Υπήρξα τόσοι άλλοι”