Με τον πλέον κατανυκτικό τρόπο ολοκληρώθηκαν αργά το βράδυ της Πέμπτης, 23 Ιουλίου, οι εκδηλώσεις για την όγδοη «μαύρη» επέτειο από την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, τον Νέο Βουτζά και το Κόκκινο Λιμανάκι. Επιζώντες, συγγενείς, φίλοι, κάτοικοι της περιοχής ξεκίνησαν από τις εγκαταστάσεις του Ναυτικού Αθλητικού Ομίλου στο Μάτι και με μια τελευταία, βουβή, μυστηριακή πομπή κινήθηκαν παραλιακά για να φτάσουν στην Αργυρά Ακτή. Τόσο η Αργυρά Ακτή, όσο και η διαδρομή από το παραλιακό μονοπάτι, πέρασε από σημεία στα οποία γράφτηκαν μερικές από τις πιο τραγικές σελίδες της μοιραίας εκείνης Δευτέρας του 2018.

Εκεί, στην Αργυρά Ακτή, άφησαν 104 φωτεινά φαναράκια να ταξιδέψουν στα νερά της θάλασσας, φωτίζοντας το σκοτάδι στη μνήμη των 104 ανθρώπων που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους. Αμέσως μετά αγκαλιάστηκαν και έδωσαν για μια ακόμη φορά την υπόσχεση να αγωνιστούν απέναντι στη λήθη.

8 χρόνια έχουν περάσει από τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία των τελευταίων δεκαετιών, τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους. Ανάμεσά τους βρισκόταν και η σπουδαία ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας, Χρύσα Σπηλιώτη, η οποία έχασε τη ζωή της μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη Τουρναβίτη, βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο. Ο Σπύρος Μπιμπίλας, όπως κάθε χρόνο, έκανε ακόμα μια συγκινητική ανάρτηση για την φίλη του: “8 χρόνια από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Εκεί χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, ζώα, περιουσίες, το περιβάλλον. Οι νεκροί, οι εγκαυματίες και οι ψυχικά ταλαιπωρημένοι και πληγωμένοι για πάντα ζητούν δικαίωση. Εκεί χάθηκε μια από τις καλύτερες φίλες μου η σπουδαία ηθοποιός και συγγραφέας Χρύσα Σπηλιώτη που ξεκινήσαμε με όνειρα παρέα μαζί με τον σύζυγό της… Πάντα θα σε θυμόμαστε αγαπημένη μου… Πάντα θα σε αγαπάμε…”

Ποιος ξεχνά άλλωστε τον τραγικό θάνατο και την πύρινη κόλαση που την… “κατάπιε”; Η Χρύσα Σπηλιώτη βρισκόταν εκείνες τις ημέρες στην εξοχική κατοικία που διατηρούσε με τον σύζυγό της στο Μάτι. Το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018, όταν η φωτιά εξαπλώθηκε με ασύλληπτη ταχύτητα εξαιτίας των θυελλωδών ανέμων, το ζευγάρι προσπάθησε να διαφύγει, όπως χιλιάδες ακόμη κάτοικοι της περιοχής. Δυστυχώς, δεν τα κατάφερε.

Η αγωνία των πρώτων ημερών

Χρύσα Σπηλιώτη

Για αρκετές ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά, η Χρύσα Σπηλιώτη συγκαταλεγόταν στους αγνοούμενους. Η οικογένεια, οι φίλοι και οι συνάδελφοί της ζούσαν με την ελπίδα ότι θα βρεθεί ζωντανή, ενώ οι εκκλήσεις για πληροφορίες διαδέχονταν η μία την άλλη. Λίγες ημέρες αργότερα, ταυτοποιήθηκε αρχικά η σορός του συζύγου της, Δημήτρη Τουρναβίτη, μέσω εξέτασης DNA. Η τραγική επιβεβαίωση για τη Χρύσα Σπηλιώτη ήρθε στις 29 Ιουλίου 2018, όταν ταυτοποιήθηκε και η δική της σορός, βάζοντας τέλος στην αγωνία των αγαπημένων της ανθρώπων.

Τα δύο καμένα αυτοκίνητα και οι μαρτυρίες

Συγκλονιστικά ήταν και όσα είχαν γίνει γνωστά τις ημέρες που ακολούθησαν την τραγωδία. Ο αδελφός του Δημήτρη Τουρναβίτη είχε αποκαλύψει πως εντόπισε τα δύο καμένα αυτοκίνητα του ζευγαριού κοντά στην περιοχή της Αργυρής Ακτής, εκεί όπου βρέθηκαν δεκάδες άνθρωποι που είχαν εγκλωβιστεί στην προσπάθειά τους να σωθούν από τις φλόγες. Η εικόνα αυτή αποτέλεσε μία από τις πιο σκληρές υπενθυμίσεις του χάους που επικράτησε εκείνο το μοιραίο απόγευμα.

Το συγκινητικό «αντίο»

Την είδηση του θανάτου της έκανε αρχικά γνωστή η στενή της φίλη και συνάδελφος, Αννέτα Παπαθανασίου, με μια συγκλονιστική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γράφοντας πως η επί δεκαετίες φίλη της «είναι πια επίσημα νεκρή». Η ανάρτηση προκάλεσε κύμα συγκίνησης, ενώ ακολούθησαν δεκάδες μηνύματα αποχαιρετισμού από ανθρώπους του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Η πορεία της Χρύσας Σπηλιώτη

Η Χρύσα Σπηλιώτη γεννήθηκε το 1956 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Άφησε έντονο το αποτύπωμά της στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ενώ ξεχώρισε και ως θεατρική συγγραφέας, υπογράφοντας έργα που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό και τους ανθρώπους της σκηνής. Ο άδικος χαμός της παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο οδυνηρές απώλειες που άφησε πίσω της η τραγωδία στο Μάτι. Οκτώ χρόνια μετά, το όνομά της σε φίλους, συγγενείς και συναδέλφους της, εξακολουθεί να προκαλεί συγκίνηση, θυμίζοντας όχι μόνο τη σημαντική καλλιτεχνική της διαδρομή, αλλά και το ανθρώπινο δράμα που σημάδεψε για πάντα την Ελλάδα.