Υπήρξε ένας από τους πιο γοητευτικούς πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ένας καλλιτέχνης που δεν αναζητούσε τη δημοσιότητα, αλλά άφηνε το ταλέντο του να μιλάει. Ο Θάνος Λειβαδίτης μπορεί να έφυγε από τη ζωή το 2005, όμως οι ερμηνείες και τα σενάριά του συνεχίζουν να συγκινούν μέχρι σήμερα.
Γεννημένος το 1934 στη Λαμία, μεγάλωσε σε μια οικογένεια με έντονη καλλιτεχνική παρουσία. Ήταν ανιψιός του μεγάλου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και του ηθοποιού Αλέκου Λειβαδίτη, γεγονός που τον έφερε από νωρίς κοντά στον κόσμο της τέχνης. Αρχικά ακολούθησε τον δρόμο της ζωγραφικής, σπουδάζοντας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον σπουδαίο Γιάννη Μόραλη. Ωστόσο, σύντομα κατάλαβε πως η μεγάλη του αγάπη ήταν η υποκριτική.
Από το Εθνικό Θέατρο στις μεγάλες επιτυχίες
Το 1959 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρέμεινε σε αυτό έως το 1972, ενώ εντάχθηκε αμέσως στο δυναμικό του. Στη σκηνή στάθηκε δίπλα σε ιερά τέρατα της ελληνικής υποκριτικής, όπως η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, ο Δημήτρης Χορν και η Άννα Συνοδινού, ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα του Σοφοκλή, του Σαίξπηρ και του Ευριπίδη. Πρωτοεμφανίστηκε το 1959 στον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου, όπου ερμήνευσε το Βαλέριο. Ακολούθησε ο ρόλος του Αίμωνα στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, του Νεοπτόλεμου στον «Φιλοκτήτη», του Μάλκολμ στον «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ, του αγγελιοφόρου στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή, του Μενοικέα στις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, κ.ά. Είχε συμμετάσχει σε πολλά διεθνή θεατρικά φεστιβάλ, όπως στο Teatre de Nations του Παρισιού το 1962 και στο World Theater Season του Λονδίνου το 1966. Παράλληλα, ο ελληνικός κινηματογράφος τον υποδέχθηκε με ανοιχτές αγκάλες. Συμμετείχε σε περισσότερες από είκοσι ταινίες, ενώ έγραψε περίπου 30 κινηματογραφικά σενάρια, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος ηθοποιός αλλά και ένας χαρισματικός δημιουργός.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1958 στην κωμωδία του Τζανή Αλειφέρη «Τέσσερις νύφες και ένας γαμπρός» δίπλα σε μια πλειάδα μεγάλων πρωταγωνιστών όπως οι: Βασίλης Αυλωνίτης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιάννης Γκιωνάκης, Σμαρούλα Γιούλη, Μπεάτα Ασημακοπούλου, Λαυρέντης Διανέλλος και άλλοι πολλοί. Δες βίντεο από την ταινία:
Τα επόμενα χρόνια διέπρεψε σε δακρύβρεχτα κοινωνικά έργα με χαρακτηριστικούς τίτλους: «Για λίγη στοργή» (1963), «Η καρδιά της μάνας» (1963), «Παιδί μου δεν αμάρτησα» (1964), «Πικρή μου αγάπη» (1964), «Αφήστε με να ζήσω» (1965), «Η παραστρατημένη» (1966), «Θα ζήσω για σένα» (1965), «Φίλησέ με πριν φύγεις για πάντα» (1969). Δες σκηνή από την ταινία “Η παραστρατημένη” με την Μέμα Σταθοπούλου:
Ο άνθρωπος που άλλαξε την ελληνική τηλεόραση
Και στην τηλεόραση, όμως, ο Θάνος Λειβαδίτης γνώρισε στιγμής μεγάλης δόξας – κυρίως σε ρόλους ντετέκτιβ, τιμωρού της παρανομίας και εγγυητή της τιμιότητας. Δες σκηνή από την αστυνομική σειρά της ΕΡΤ2 “Οι Ιερόσυλοι” που γνώριζε μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση:
Πότε ως δημοσιογράφος Άρης Μαρτέλης, πότε ως δικηγόρος Άγγελος Καρνέζης, καταδίωκε την αδικία μέχρι τελικής πτώσεως. Χωρίς δικαιοσύνη, η ζωή ήταν αφόρητη για τον Θάνο Λειβαδίτη ως Μαρτέλη ή Καρνέζη, εξ ου και η αταλάντευτη προσήλωσή του στον εντοπισμό του Κακού και της Απάτης… Δεν είχε στοιχεία βεντετισμού ο σεμνός Θάνος, ακόμα και στις κοινωνικές εκδηλώσεις που παρευρισκόταν, απέφευγε τις πολλές επαφές με άλλους συναδέλφους του και γενικότερα ήταν χαμηλών τόνων και αποστασιοποιημένος. Γι’ αυτό και αυτόπτες μάρτυρες τον θυμούνται, στις ανά την επαρχία περιηγήσεις του για την παρουσίαση θεατρικών έργων, να διαφημίζει ο ίδιος στους δρόμους και τα σοκάκια το έργο του. Έβγαζε από το παράθυρο της εντυπωσιακής λευκής Toyota Celica, της οποίας ήταν ιδιοκτήτης, μια μικρή ντουντούκα, διαλαλώντας ο ίδιος, με ταπεινότητα, την καλλιτεχνική του πραμάτεια! Στο τέλος, μετά τις παραστάσεις, κέρδιζε άξια το χειροκρότημα από τους διψασμένους για τέχνη κατοίκους της ελληνικής επαρχίας…
Ο Θάνος Λειβαδίτης, συνδέθηκε στη μνήμη του κόσμου με τις τηλεοπτικές του επιτυχίες. Η τηλεοπτική του καριέρα άρχισε το 1974 με τη μεγάλη, τότε, επιτυχία «Οι Δίκαιοι», μια σειρά που επί 3 χρόνια κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των τηλεθεατών.
Ακολούθησαν «Οι Αξιόπιστοι» (1981), «Οι Ιερόσυλοι» (1983), «Η Βεντέτα» (1987), «Η Έκτη Εντολή (1990), «Η Δίκη» (1991) και «Η Οργή των Θεών» (1994). Δες σκηνές από την τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΙ “Η οργή των Θεών” σε σενάριο Θάνου Λειβαδίτη και σκηνοθεσία Κώστα Λυχναρά. Ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για 26 επεισόδια. Επειδή όμως ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ και η εταιρία παραγωγής αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα, τελικά γυρίστηκαν τα 24 από τα 26 επεισόδια, ενώ παραδόθηκαν στον ΣΚΑΪ και προβλήθηκαν μόνο τα 17 πρώτα επεισόδια:
Για το σήριαλ «Οι Ιερόσυλοι» τιμήθηκε με το Κορφιάτικο Βραβείο Σεναρίου το 1984. Δείτε ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο ηθοποιό για τις τηλεοπτικές του επιτυχίες:
Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο ίδιος υπέγραφε και το σενάριο των παραγωγών, δημιουργώντας ιστορίες που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον των τηλεθεατών. Δείτε βίντεο από την τηλεοπτική αστυνομική σειρά της ΕΤ2 “Η Δίκη” που επίσης γνώρισε μεγάλη επιτυχία:
Ο μεγάλος έρωτας με τη Μέμα Σταθοπούλου
Σε μια εποχή που οι προσωπικές ζωές των ηθοποιών δεν γίνονταν πρωτοσέλιδα, ο Θάνος Λειβαδίτης κατάφερε να κρατήσει την ιδιωτική του ζωή μακριά από τα φώτα. Η Μέμα Σταθοπούλου και ο Θάνος Λειβαδίτης ήταν ένα από τα αγαπητά καλλιτεχνικά κινηματογραφικά ζευγάρια της δεκαετίας της δεκαετίας του 60 που έζησε έναν μεγάλο έρωτα εκτός οθόνης. Ο Θάνος Λειβαδίτης γνώρισε τη Μέμα Σταθοπούλου όταν εκείνη ήταν ακόμη μαθήτρια στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Στο Εθνικό θέατρο η Μέμα Σταθοπούλου έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο στο πλευρό του Δημήτρη Χορν. Μαζί με το Θάνο Λειβαδίτη θα έπαιζαν την επόμενη 10ετία σε περίπου 15 ταινίες .
Μετά τον χωρισμό τους, η Μέμα Σταθοπούλου, που σημειωτέο υπήρξε μια από τις πιο ωραίες γυναίκες του Ελληνικού σινεμά, παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Δημήτρη Μαρούση το 1975. Έκαναν δυο παιδιά και εκείνη εγκατέλειψε την καριέρα της. Έφυγε από τη ζωή το 1999 από καρκίνο σε ηλικία μόλις 57 ετών. Πέρα από αυτή τη σχέση, δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες για γάμο ή άλλες μακροχρόνιες σχέσεις του ηθοποιού. Δες σκηνή από ταινία τους στον κινηματογράφο που γυρίστηκε την εποχή του τρελού τους έρωτα:
Ο άνθρωπος που δεν κυνηγούσε τη δημοσιότητα
Από τις πιο συμπαθείς παρουσίες ο Θάνος Λειβαδίτης, αγαπήθηκε όσο λίγοι και από το πανελλήνιο και ειδικά από τους φίλους του στην πλατεία Κολωνακίου, της οποίας υπήρξε πιστός οπαδός και στην οποία ξημεροβραδιαζόταν… Ειδικά τα τελευταία χρόνια, όταν είχε αφήσει την ηθοποιία, ο αγαπητός ηθοποιός μπορούσε να διηγείται στις παρέες του ατέλειωτες ιστορίες και παρασκήνια από τα χρόνια της καλλιτεχνικής του ακμής με τις ώρες. Ειδικά, μάλιστα, λίγο πριν το θάνατό του, η αναπόληση ήταν κάτι που του προσέφερε ανείπωτη χαρά, οπλίζοντάς τον, ταυτόχρονα, με κουράγιο για να συνεχίσει την πορεία στο κακοτράχαλο μονοπάτι της ζωής…
Κους Κους από εκείνη την εποχή… Εκείνο που είχε κάτσει βαριά στον Θάνο Λειβαδίτη ήταν η απώλεια των μαλλιών του. Η απελπισία που ένιωθε γι’ αυτή την έλλειψη, τον οδήγησε στο να φοράει περούκα. Το συμπαθές, όμως, του χαρακτήρα του μετρίαζε, αναμφίβολα, τις αρνητικές εντυπώσεις και το ελληνικό κοινό τού συγχωρούσε αυτή την κακόγουστη επιλογή.
Ο θάνατος συνάντησε τον Θάνο Λειβαδίτη μια φθινοπωρινή ημέρα του 2005. Εκεί έπεσε αυλαία για τον συμπαθή και δημοφιλή ηθοποιό. Με το θάνατό του, το πανελλήνιο έχασε ένα λαϊκό είδωλο, η τέχνη της υποκριτικής έναν σεμνό, ακάματο εργάτη – και η πλατεία Κολωνακίου έναν πιστό θαμώνα… Σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του, ο Θάνος Λειβαδίτης απέφευγε τις κοσμικές εμφανίσεις και τις προσωπικές εξομολογήσεις. Προτιμούσε να αφήνει τις δουλειές του να μιλούν αντί για τον ίδιο και σπάνια πιθανόν και ποτέ δεν είχε δώσει συνεντεύξεις, αρνιόταν ακόμα και την περίοδο της μεγάλης του δόξας. Οι συνεργάτες του τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, εργατικό, καλλιεργημένο και απόλυτα αφοσιωμένο στο θέατρο και την τηλεόραση.
Η δύσκολη μάχη με τον καρκίνο
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο Θάνος Λειβαδίτης έφυγε από τη ζωή την 1η Σεπτεμβρίου 2005, σε ηλικία 71 ετών, ύστερα από μάχη με τον καρκίνο, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση, καθώς είχε ήδη αφήσει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη στην ελληνική υποκριτική και στη σεναριογραφία. Κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο, όπου το 1988 είχε ταφεί και ο θείος του, ο γνωστός ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Η προτομή του βρίσκεται τοποθετημένη στην αριστερή και πλαϊνή πλευρά του θεάτρου της Λαμίας. Τοποθετήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο εκείνος ήταν γεννημένος στη Λαμία και κανένας δεν ξέρει ποιος ήταν ο δωρητής της συγκεκριμένης προτομής.
">
">
">
">
">
">
">
">