25 Έλληνες celebrities που μίλησαν ανοιχτά για την κατάθλιψη, τις κρίσεις πανικού και τις πιο σκοτεινές τους στιγμές

Για χρόνια, η ψυχική υγεία ήταν ένα θέμα που έμενε σχεδόν πάντα στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης. Πίσω από χαμόγελα, επιτυχίες, sold out εμφανίσεις, τηλεοπτικά πλατό και λαμπερά φώτα, πολλοί γνωστοί Έλληνες celebrities βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη κατάθλιψη, τις κρίσεις πανικού, τις αγχώδεις διαταραχές ή ακόμα και την επιλόχειο κατάθλιψη, επιλέγοντας στη συνέχεια να μιλήσουν ανοιχτά γι’ αυτά που βίωσαν.

Κάποιοι αναζήτησαν βοήθεια από ειδικούς, κάποιοι ακολούθησαν φαρμακευτική αγωγή, άλλοι βρήκαν στήριγμα στην ψυχοθεραπεία και στους δικούς τους ανθρώπους. Το σημαντικό είναι πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, συνέβαλαν ώστε να σπάσει ένα ταμπού που για δεκαετίες βάραινε τη δημόσια εικόνα γύρω από την ψυχική υγεία.

Ακολουθούν 25 Έλληνες celebrities που έχουν μιλήσει δημόσια για τη μάχη τους με την κατάθλιψη, τις κρίσεις πανικού ή άλλες σοβαρές ψυχικές δυσκολίες, στέλνοντας ένα πολύ δυνατό μήνυμα: ότι δεν υπάρχει ντροπή στο να ζητάς βοήθεια.

Χρύσα Ρώπα

Η Χρύσα Ρώπα είναι από τις γυναίκες που δεν μάσησαν ποτέ τα λόγια τους. Με απόλυτη ειλικρίνεια μίλησε δημόσια για την περίοδο που χρειάστηκε να σταθεί απέναντι στον εαυτό της και να αναγνωρίσει τι ακριβώς της συνέβαινε.

«Ηταν μία περίοδος που δεν μπορούσα να διαχειριστώ κάποια πράγματα στη ζωή μου. Έπρεπε να βρω τι μου κάνω και για αυτό τα μάζεψα και πήγα στην Αρχαία Επίδαυρο. Δεν μπορεί να φταίνε πάντα οι άλλοι. Εγώ έχω κατάθλιψη. Παίρνω αγωγή γιατί πιστεύω πολύ στη χημεία. Έχω πολύ καλούς γιατρούς που αυτό το αντιμετωπίζουμε σαν ίωση. Απλά η Ελλάδα είναι εσωστρεφής κι εγωκεντρική. Εγώ είχα ακούσει για το burn-out πριν από 25 χρόνια, εδώ δεν αργήσαμε ούτε φτάσαμε».

Η εξομολόγησή της προκάλεσε αίσθηση, ακριβώς επειδή ειπώθηκε καθαρά, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς φόβο.

Έλενα Παπαρίζου

Η Έλενα Παπαρίζου έχει μιλήσει επανειλημμένα για τις πολύ δύσκολες ψυχολογικές φάσεις που πέρασε, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο η ψυχοθεραπεία τη βοήθησε να σταθεί ξανά στα πόδια της. Η ίδια έχει αναφερθεί τόσο στην κατάθλιψη όσο και στην αγοραφοβία, ενώ έχει παραδεχτεί ότι χρειάστηκε χρόνο, στήριξη και προσωπική δουλειά. «Δεν ήθελα να ζήσω. Είναι πάρα πολύ άσχημο πράγμα αυτό. Η μαμά μου περίμενε να τελειώσω τη δουλειά, μου έκλεισε ένα εισιτήριο one way και την ώρα που φτάνω στο Γκέτεμποργκ μου λέει: “Στη μία έχεις ραντεβού”. Στην αρχή πήγαινα 3 και 4 φορές την εβδομάδα. Έκανα πάνω από δύο μήνες να σηκώσω το κεφάλι μου από το πάτωμα, δεν μπορούσα να δω κόσμο, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, είχα φτάσει σε πολύ άσχημη κατάσταση».

Η τραγουδίστρια έχει μιλήσει στο παρελθόν για τη σκοτεινή περίοδο που βίωσε μετά τον χαμό του πατέρα της, αλλά και για εκείνες τις φάσεις που ένιωθε να χάνει τη δύναμή της και να μην μπορεί να διαχειριστεί όσα συνέβαιναν μέσα της.

Αντώνης Καφετζόπουλος

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος δεν δίστασε να μιλήσει με τον δικό του, αιχμηρό και ωμό τρόπο για την κατάθλιψη.

«Είμαι σε μόνιμη κάτω βόλτα και σε μόνιμη κατάθλιψη. Έχουμε και ένα ιστορικό στην οικογένειά μας, είναι κληρονομικό. Όταν τα πράγματα έφταναν στο απροχώρητο, έκανα αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να κάνουν όλοι οι άνθρωποι: ζητούσα βοήθεια από κάποιον ειδικό», παραδέχθηκε ο ηθοποιός.

Η συγκεκριμένη δήλωση φωτίζει και μια άλλη πλευρά της ιστορίας: ότι για ορισμένους ανθρώπους η ψυχική υγεία συνδέεται και με οικογενειακό υπόβαθρο, κάτι που κάνει ακόμη πιο σημαντική την έγκαιρη αναζήτηση βοήθειας.

Σταμάτης Μαλέλης

Ο Σταμάτης Μαλέλης είναι από τα πρόσωπα που έχουν ταυτιστεί όσο λίγοι με τη δημόσια συζήτηση γύρω από την κατάθλιψη στην Ελλάδα. Ο ίδιος όχι μόνο μίλησε για όσα βίωσε, αλλά έγραψε βιβλία και δημιούργησε και πλατφόρμα στήριξης για ανθρώπους που περνούν παρόμοιες καταστάσεις.

«Όταν νόμιζαν όλοι ότι ήμουν ένας παντοδύναμος διευθυντής ειδήσεων, εγώ κλεινόμουν σε ένα δωμάτιο και δεν μπορούσα να δω φως. Δεν ευχαριστήθηκα μια επιτυχία που είχα στην τηλεόραση. Υπέφερα. Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου το αφιερώνω στους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα με την κατάθλιψη, θέλω να βοηθήσω. Ειναι ύπουλη αρρώστια», είπε σε συνέντευξη.

Πίσω από την εικόνα του ισχυρού ανθρώπου των media, κρυβόταν μια πραγματικότητα που ελάχιστοι γνώριζαν.

Λάμπης Λιβιεράτος

Ο Λάμπης Λιβιεράτος είχε μιλήσει ανοιχτά για το γεγονός ότι χρειάστηκε ιατρική βοήθεια και νοσηλεία.

«Ζήτησα μια ιατρική βοήθεια, όπως χιλιάδες κόσμος. Μπήκα στην ψυχιατρική κλινική με συμβουλή του γιατρού μου, και δική μου πρωτοβουλία. Πάρα πολλοί άνθρωποι πια παίρνουν αντικαταθλιπτικά. Δεν είναι σπάνιο, ούτε ασυνήθιστο. Έτσι, έγινε και με μένα. Στο νοσοκομείο είδα ανθρώπους με πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από τα δικά μου. Χρειάστηκα ιατρική βοήθεια και τη ζήτησα. Τώρα είμαι πολύ καλύτερα, είμαι μια χαρά».

Με την τοποθέτησή του, ο τραγουδιστής βοήθησε να φύγει ένα μέρος του στίγματος που πολλές φορές συνοδεύει ακόμη και σήμερα τη νοσηλεία για θέματα ψυχικής υγείας.

Ελευθερία Ρήγου

Η Ελευθερία Ρήγου έχει συνδέσει δημόσια την κατάθλιψη με τις διατροφικές της διαταραχές, αλλά και με την ανάγκη παρηγοριάς που αναζητούσε μέσα από το φαγητό.

«Το φαγητό ήταν παρηγοριά για μένα. Έτρωγα για παρηγοριά, από ανία και από χαμηλή αυτοεκτίμηση. Μου το έλεγε η μητέρα μου και ο πρώην σύζυγός μου, αλλά εγώ συνέχιζα να κάνω κακό στον εαυτό μου. Και εκεί ήρθε η ψυχοθεραπεία. Ήταν ό,τι καλύτερο έχω κάνει για τον εαυτό μου. Είμαι λίγο επιρρεπής στην αδράνεια. Μου αρέσει η βολή μου. Κάποια στιγμή έπεσα σε κατάθλιψη και άρχισα να παίρνω αντικαταθλιπτικά, τα οποία παχαίνουν».

Η μαρτυρία της έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί δείχνει πόσο σύνθετες μπορεί να είναι οι εκφάνσεις μιας ψυχικής δυσκολίας.

Παναγιώτα Βλαντή

Η Παναγιώτα Βλαντή έχει εξηγήσει πως τόσο τα προσωπικά ζητήματα όσο και οι επαγγελματικές πιέσεις επηρέασαν την ψυχολογία της.

«Περνάω κατάθλιψη, τόσο με τη δουλειά μου, όσο και με προσωπικά μου ζητήματα. Υπάρχουν στιγμές που αισθάνομαι ανασφάλεια. Όταν δεν πάνε καλά τα πράγματα στον τόπο σου, όντας μέρος του κοινωνικού συνόλου, αισθάνεσαι τη μαυρίλα της εποχής. Όλοι οι άνθρωποι βιώνουν πια κατάθλιψη», είχε πει.

Με αυτά τα λόγια περιέγραψε την ανασφάλεια, την κοινωνική πίεση και το βάρος μιας ολόκληρης εποχής που επηρεάζει βαθιά τον ψυχισμό.

Ελένη Ράντου

Η Ελένη Ράντου έχει μιλήσει για τη δική της εμπειρία με την κατάθλιψη αλλά και για τις κρίσεις πανικού που βίωσε.

«Στα 40 μου άρχισα να νιώθω ότι έχω και κατάθλιψη. Έπαθα το μεγαλύτερο σοκ. Άρχισαν πολύ σκοτεινές σκέψεις, κρίσεις πανικού, άρχισε μια περίεργη σύγκρουση μέσα μου».

Σε άλλη συνέντευξή της μάλιστα είχε παραδεχτεί πως η κατάθλιψη, όσο τρομακτική κι αν υπήρξε, της δίδαξε βαθιά πράγματα για τον εαυτό της.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Την περιπέτεια του Βασίλη Παπακωνσταντίνου με την κατάθλιψη είχε αποκαλύψει δημόσια η σύζυγός του, Ελένη Ράντου, μιλώντας για τη δική τους κοινή διαδρομή.

«Ο Βασίλης παιδεύεται πολλά χρόνια με την κατάθλιψη! Από τότε που τον γνώρισα, νομίζω είναι καλύτερα τώρα. Όταν τον γνώρισα, φλέρταρε και με πιο σκοτεινές σκέψεις. Ήθελε να του τηλεφωνώ ανά τέταρτο μην τυχόν έχω πάθει κάτι! Όταν δεν με έβρισκε, έπαιρνε όλα τα νοσοκομεία για να δει αν είμαι καλά».

Μια εξομολόγηση που έδειξε πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον ενός ανθρώπου να καταλαβαίνει, να στηρίζει και να μένει παρόν.

Μαρία Κίτσου

Η Μαρία Κίτσου έχει μιλήσει δημόσια για την κατάθλιψη και την αγχώδη διαταραχή που αντιμετωπίζει από πολύ μικρή ηλικία.

«Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι πάσχω από κατάθλιψη και αγχώδη διαταραχή, καθώς και από σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής. Η διάγνωση έγινε στα 17 μου και έκτοτε παλεύω να τα αντιμετωπίσω με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία. Αλλά, ευτυχώς, έχω δίπλα μου ανθρώπους που με αγαπούν, με καταλαβαίνουν και με στηρίζουν. Επίσης, σε ένα τεστ ενσυναίσθησης που μου έκανε ο γιατρός μου χτύπησα… κόκκινο. Πώς να μην έχω κατάθλιψη όταν μπαίνω τόσο πολύ “στα παπούτσια” των άλλων; (Γέλια) Αν μου πείτε κάτι στενόχωρο για σας, θα το βιώσω μέχρι το μεδούλι! Μπορεί να με διαλύσει».

Η ίδια έχει εξηγήσει πως από τότε που μίλησε δημόσια για όσα περνά, έχει δεχτεί κύμα μηνυμάτων από ανθρώπους που νιώθουν πως δεν είναι πια μόνοι.

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης αναφέρθηκε κι εκείνος στη δική του εμπειρία με την κατάθλιψη, μιλώντας για το πόσο σημαντικό είναι να απευθυνθεί κανείς στους σωστούς ανθρώπους.

«Είναι αρκετά χρόνια πριν αυτό. Έχω την τύχη να έχω πολύ καλής ποιότητας δικούς μου ανθρώπους, τους οποίους χαίρομαι και νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη που τους έχω. Τους μίλησα με τον τρόπο που πρέπει κανείς να απευθύνεται στους δικούς του ανθρώπους. Ήμουν πιο κλειστός τότε. Είμαστε σαν μποξέρ και η ζωή έρχεται και σου δίνει γροθιές και γενικά μπορείς να σταθείς όρθιος. Σε όλους τους ανθρώπους πέφτουν μπουνιές στη μούρη και έρχεται και λίγο ήλιος. Αν φας 5 κροσέ, το ένα μετά το άλλο, θα λυγίσεις και θα πέσεις. Αυτό επανέρχεται. Αν έχεις δικούς σου ανθρώπους και έχεις τη γνώση να απευθυνθείς σε αυτούς που πρέπει, επανέρχεσαι».

Κάτια Δανδουλάκη

Η Κάτια Δανδουλάκη έχει συνδέσει τη δική της κατάθλιψη με την τεράστια απώλεια του Μάριου Πλωρίτη.

«Η μοναδική ανασφάλεια που είχα στη ζωή μου δεν ήταν υλική, αλλά ψυχική, να μην χάσω τους ανθρώπους μου. Τους έχασα. Και όταν έχασα τους ανθρώπους μου, έχασα και την ψυχική μου ισορροπία. Ζήτησα βοήθεια».

Και σε άλλη συνέντευξη είχε πει: «Μετά τον θάνατο του Μάριου, έπεσα σε κατάθλιψη. Δούλευα υστερικά και μετά από 3 χρόνια κατάλαβα ότι έχω ανάγκη από γιατρό, γιατί πήγαινα στο θέατρο, άκουγα κόσμο κάτω και με έλουζε κρύος ιδρώτας. Δεν ήθελα να αντιμετωπίσω κόσμο. Φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατί ήταν η δουλειά μου και πήγα και σε ψυχίατρο και σε σύμβουλο αυτογνωσίας. Χρειαζόμουν και φάρμακο και να καταλάβω».

Ζέτα Μακρυπούλια

Η Ζέτα Μακρυπούλια έχει μιλήσει ανοιχτά για τις κρίσεις πανικού που την οδήγησαν στην ψυχανάλυση.

«Τα τελευταία πέντε χρόνια έχω κάνει το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσα να κάνω στον εαυτό μου: την ψυχανάλυση. Δεν ξέρω αν άλλαξε πρώτα η σχέση μου με τους άλλους και μετά η σχέση με τον εαυτό μου, αλλά σίγουρα ο τρόπος σκέψης μου είναι πολύ διαφορετικός σήμερα».

Και συμπλήρωνε: «Αφορμή στάθηκαν οι κρίσεις πανικού. Την πρώτη φορά έγινε στο θέατρο, στη σκηνή και ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Δεν ήξερα τι μου συμβαίνει και τρόμαξα πάρα πολύ. Όταν το ξανάπαθα, άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά και αποφάσισα ότι χρειαζόμουν ψυχανάλυση. Δε δίστασα καθόλου, άλλωστε οι μόνες επιλογές στο μηχανογραφικό μου στο λύκειο ήταν η ψυχολογία και η θεατρολογία».

Μαρία Κορινθίου

Η Μαρία Κορινθίου έχει μιλήσει συγκλονιστικά για την επιλόχειο κατάθλιψη και το αποτύπωμα που άφησε στη ζωή της.

«Κατά την επιλόχειο, αν δεν ήταν ο Γιάννης και η πεθερά μου, η μαμά του Γιάννη, μπορεί να μην το είχα συνειδητοποιήσει. Με στήριξαν απίστευτα.

Η επιλόχειος είναι ένα πολύ, μα πολύ σκοτεινό κομμάτι της γυναίκας, το οποίο δεν μπορούμε να συζητήσουμε επιφανειακά θέλει πολλή δουλειά με τον εαυτό σου. Είναι σκοτάδι. Είναι κατάθλιψη. Υπάρχουν επίπεδα στην επιλόχειο κατάθλιψη.

Είναι οι γυναίκες που το περνούν ελαφρά, οι γυναίκες που ακολουθούν κάποια αγωγή, οι γυναίκες που μπορεί να μπουν σε ψυχιατρείο. Υπάρχουν και οι γυναίκες που ακολουθούν άλλους δρόμους επειδή στο μυαλό τους εκείνη την ώρα επικρατεί σκοτάδι. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω. Μέχρι και μητέρες που βιώνουν την μητρότητα, δεν μπορούν να το αντιληφθούν.

Ταράζομαι όταν μιλάω γι’ αυτό, γιατί είναι ένα κομμάτι που θέλει πολλή βοήθεια και δυστυχώς μία γυναίκα το κουβαλάει εφ’ όρου ζωής. Εγώ το κουβαλάω, αλλά έχω μάθει να το διαχειρίζομαι, επειδή είχα την τύχη να έχω δίπλα μου ανθρώπους που με στήριζαν».

Εμμανουήλ Καραλής

Ο Εμμανουήλ Καραλής μίλησε δημόσια μέσα από ανάρτησή του για τη δική του ψυχική κατάρρευση μετά από τραυματισμό.

«Μετά από έναν τραυματισμό που είχα κατά τη διάρκεια της σεζόν του κλειστού στίβου, ακολούθησε μια σειρά περιστατικών τα οποία κατάφεραν να μειώσουν πλήρως το ηθικό μου.

Για πρώτη φορά φέτος έπαθα κρίση πανικού που με έκανε να βυθίσω στο άγχος και την κατάθλιψη για αρκετό καιρό. Πίεσα τον εαυτό μου πολύ σκληρά για να αντιστρέψω αυτή την κατάσταση, αλλά αυτό έκανε τα πράγματα χειρότερα και δυστυχώς ο “κακός” Μανόλο κυριάρχησε και ανέλαβε.

Αναγκάστηκα να συνεχίσω τη σεζόν και να προσπαθώ να είμαι θετικός και να απολαμβάνω κάθε αγώνα όπως κάνω, αλλά πάντα ένιωθα χαμένος και ακινητοποιημένος. Είμαι κουρασμένος και νιώθω εντελώς εξαντλημένος. Τελειώνω τη σεζόν μου εδώ.

Χρειάζομαι λίγη ξεκούραση και πρέπει να επικεντρωθώ στην ψυχική μου υγεία για λίγο. Πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και να κάνω ένα διάλειμμα, για να πάρω πίσω το χαμόγελό μου».

Μάριος Αθανασίου

Ο Μάριος Αθανασίου μίλησε για τα σημάδια που αναγνώρισε ο ίδιος στον εαυτό του.

«Όταν δεν φεύγεις από τον προσωπικό σου χώρο, όταν θες να είσαι στο κρεβάτι όλη μέρα, όταν αποφεύγεις να κάνεις μπάνιο, όταν δε μιλάς με κάποιον για μέρες, είναι σημάδια κατάθλιψης. Δεν έκανα ψυχοθεραπεία, αλλά το άφησα να πάει όσο είναι να πάει. Το αποδέχτηκα. Έπρεπε να γίνει αυτό, έπρεπε να περάσω χρόνο με τον εαυτό μου».

Και συνέχισε: «Την πρώτη φορά λίγο ζορίστηκα γιατί στην αρχή δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε. Ήταν τα πράγματα δύσκολα και άφησα τη ροή των πραγμάτων να κυλίσει. Δεν στράφηκα σε κάποιον ειδικό γιατί δεν έχω καλή επαφή μαζί τους. Μπορεί να είναι λάθος. Η αίσθησή μου όμως είναι ότι αν μιλάμε και μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς με τους άλλους ανθρώπους και με τον εαυτό μας, και το περιβάλλον γύρω μας είναι τέτοιο που μας επιτρέπει να το κάνουμε αυτό, το αποτέλεσμα είναι καλύτερο. Το πέρασα μόνος μου και μετά άρχισα να ανοίγω και να λέω τι έχω περάσει στους ανθρώπους που είναι γύρω μου».

Χριστόφορος Παπακαλιάτης

Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης έχει αναφερθεί στη δύσκολη προσωπική και επαγγελματική περίοδο που τον οδήγησε στην ψυχοθεραπεία.

«Δεν κάνω ψυχανάλυση, κάνω ψυχοθεραπεία, προέκυψε από ανάγκη. Ήταν μια πολύ δύσκολη προσωπική κι επαγγελματική εποχή, ήταν όταν τελείωναν οι “4” και τότε έκλεινε για μένα ένας πολύ μεγάλος και σημαντικός κύκλος, το Mega. Και έκλεινε για μένα το κομμάτι σίριαλ. Ήξερα ότι δεν μπορούσα πια να γράφω με συνέπεια κάθε εβδομάδα μόνος μου και να σκηνοθετώ και να πρωταγωνιστώ και να είμαι στο μοντάζ και στη μουσική και παντού. Είχα φτάσει σε ένα σημείο που είχα εξουθενώσει και την ψυχή μου και το σώμα μου και τα πάντα μου. Μου είχε τελειώσει η έμπνευση. Δεν μπορούσα να γράψω, είχαν περάσει έξι μήνες και είχα γράψει έξι επεισόδια. Μου έλεγε ο Πέτρος Μπούτος “τι θα γίνει; Που θα πάει αυτή η κατάσταση;” και είχε δίκιο ο άνθρωπος. Αυτή η εποχή ήταν πολύ δύσκολη για μένα, σε συνδυασμό και με έναν χωρισμό που περνούσα τότε και όλο αυτό με οδήγησε στο να αποσυνδεθώ από τον εαυτό μου και δεν ήμουν καλά, είχα πάθει κατάθλιψη. Και το ξεπέρασα μέσω της ψυχοθεραπείας».

Ζέτα Δούκα

Η Ζέτα Δούκα έχει μιλήσει πολλές φορές για τα ζητήματα ψυχικής υγείας και για τη δική της μακρόχρονη μάχη.

«Είμαι όμως και ένας άνθρωπος που επειδή του έτυχαν άλλα πράγματα – αν θεωρήσουμε ότι υπάρχει τύχη – δεν φλέρταρα απλώς αλλά έζησα πάρα πολύ την κατάθλιψη. Κανονική κατάθλιψη για πολλά χρόνια, έκανα πολύ μεγάλη προσπάθεια και ψυχοθεραπεία για να βγω. Πρόκειται για τεράστια νίκη. Ότι όμως περνάς στη ζωή σου είναι μια γνώση, αν εναποθέσεις αυτή τη γνώση σε κάποιον που θα σε βοηθήσει καλύτερα να την αποδεικοποιήσεις και σου δώσει τα εργαλεία να τα πάρεις και να τα χρησιμοποιήσεις αν σου ξανασυμβεί ή για να χτίσεις κάτι άλλο, η ζωή γίνεται πιο εύκολη. Έχω μάθει να αναγνωρίζω πότε με παίρνει από κάτω, πότε βουλιάζω σε κομμάτια που θυμίζουν σκοτεινές μου στιγμές. Έχω κάνει πάρα πολλά χρόνια ψυχανάλυση».

Δέσποινα Καμπούρη

Η Δέσποινα Καμπούρη αναφέρθηκε στην επιλόχειο κατάθλιψη, περιγράφοντας μια πολύ δύσκολη φάση μετά τη γέννα.

«Μετά από τη γέννα δεν ήμουν καθόλου καλά ψυχολογικά. Πήρα το παιδί και έφυγα από το σπίτι, πήγα στους γονείς μου στην αρχή, μετά νοίκιασα. Για τον άνδρα μου ήταν μεγάλο σοκ γιατί ενώ έπρεπε να είναι με το παιδί του, τελικά ήταν μόνος του. Στην αρχή δεν ήξερα τι μου συμβαίνει. Η επιλόχειος είναι ύπουλο πράγμα. Ευτυχώς αυτοί που με αγαπούσαν άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι γίνεται και με παρότρυναν να δω έναν ψυχίατρο. Ακολούθησα αγωγή και σιγά σιγά επανήλθα».

Κατερίνα Καινούργιου

Η Κατερίνα Καινούργιου έχει μιλήσει ανοιχτά μέσα από την εκπομπή της για την αντιδραστική κατάθλιψη που βίωσε.

«Δεν είναι ταμπού, έχουν αλλάξει οι εποχές, θα το πω δημόσια και δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω, επειδή κι εγώ πέρασα πάρα πολύ δύσκολα το καλοκαίρι έπεσα σε αντιδραστική κατάθλιψη, κάτι προσωπικό, αποφάσισα να πάω σε ψυχίατρο, μιλούσα και με ψυχολόγο. Συνειδητοποίησα πως κάθε φορά που επισκέπτομαι τον γιατρό είμαι και καλύτερα. Δεν ντρέπομαι να το πω δημόσια».

Μαίρη Συνατσάκη

Η Μαίρη Συνατσάκη έχει μιλήσει για τις κρίσεις πανικού που βίωσε για χρόνια και για το πώς η ψυχοθεραπεία τη βοήθησε ουσιαστικά.

«Στα 18 έχασα τη θεία μου ξαφνικά. Εγώ τότε είχα μπει και στη φάση με τις κρίσεις πανικού. Πάντα κερδίζει η ζωή σε αυτές τις φάσεις. Υπέφερα πολλά χρόνια από κρίσεις πανικού. Ήταν ένας από τους λόγους που ξεκίνησα ψυχοθεραπεία στα 18. Η ψυχοθεραπεία βοήθησε. Ο μπαμπάς μου με βοήθησε, γιατί πάντα μπορούσα να βρω σε εκείνον έναν άνθρωπο που αναγνώριζε τι περνάω και δεν με περνούσε για τρελή. Το “Dancing with the Stars” ήταν η τελευταία δύσκολη περίοδος που έζησα και γι’ αυτό και ήμουν και τόσο αδύνατη.

Είχα ζήσει την πιο δύσκολη φάση με τις κρίσεις πανικού. Δεν μπορούσα να φάω, δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Πάλευα να βρω την ώρα της μέρας που δεν θα είμαι σε κατάσταση πανικού. Μου το ενεργοποίησε όλο αυτό η αίσθηση απώλειας ελέγχου».

Άγγελος Μπράτης

Ο Άγγελος Μπράτης έχει μιλήσει για το burn out και την κατάθλιψη που συνέπεσαν με την περίοδο που έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από την τηλεόραση.

«Η πρώτη χρονιά ήταν πάρα πολύ δύσκολη για μένα. Καταρχάς εγώ ήμουν πάντα ένας άνθρωπος των backstage, δεν είχα εμφανιστεί ποτέ. Ήμουν λίγο δύσκολος και με τα περιοδικά, όσοι με ξέρουν ήμουν πάντα πολύ διακριτικός. Γενικά ήταν δύσκολη η πρώτη μου χρονιά».

Και συμπλήρωσε: «Είχε συμπέσει τότε με ένα total burn out που είχα στα 40 μου. Δεν μπορούσα να διασχίσω τον δρόμο τόσο πολύ. Έπαθα burn out, κάηκε ο εγκέφαλος. Όλο το σύστημα κάηκε. Και ταυτόχρονα ενώ είχα κατάθλιψη και έπαιρνα αγωγή, έγινα διάσημος σε όλη την Ελλάδα. Έπρεπε να το διαχειριστώ και έβλεπα την εικόνα μου στην τηλεόραση και να μην με αναγνωρίζω».

Αντιγόνη Κουλουκάκου

Η Αντιγόνη Κουλουκάκου μίλησε επίσης δημόσια για την περίοδο που βρέθηκε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη, σε μια φάση που ένιωθε πως όλα είχαν παγώσει.

«Το 2017 που επέστρεφα από την Κωνσταντινούπολη – είχα περάσει πάρα πολύ άσχημα έναν χρόνο εκεί – η δουλειά μου είχε πάρει την κάτω βόλτα. Δεν είχα καθόλου δουλειά. Ήμουν έξι μήνες κλεισμένη μέσα σε ένα σπίτι με κατάθλιψη που την έλεγα θλίψη. Έκλαιγα εκεί στην Τουρκία, έκλαψα και στην Ελλάδα ένα βράδυ και μετά με πήρε ο Σορεντίνο να πάω να δουλέψω μαζί του».

Πηνελόπη Αναστασοπούλου

Η Πηνελόπη Αναστασοπούλου έχει αναφερθεί τόσο στην κατάθλιψη όσο και στις κρίσεις πανικού που αντιμετώπισε για χρόνια.

«Στη δεύτερη εγκυμοσύνη ένιωσα ότι μπορεί να πάθω επιλόχειο κατάθλιψη. Έχω περάσει κατάθλιψη και αρκετά βαριά, μετά από ένα γεγονός που με στεναχώρησε πάρα πολύ. Και το πέρασα και για πολλά χρόνια, κανείς δεν το ήξερε. Περνούσα πολύ δύσκολα. Θα πω τώρα κάποια πράγματα που ούτε οι γονείς μου δεν τα ξέρουν. Πάθαινα κρίσεις πανικού συνεχόμενες και είχα πάει τρεις φορές στο νοσοκομείο από αυτό. Την τελευταία φορά που πήγα, μου είπε ένας γιατρός στη Θεσσαλονίκη ότι παθαίνω μικρά καρδιακά επεισόδια και κάποια μέρα θα πάθω ένα μεγάλο».

Ευρυδίκη Βαλαβάνη

Η Ευρυδίκη Βαλαβάνη μίλησε κι εκείνη για την επιλόχειο κατάθλιψη, θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα στις γυναίκες που νιώθουν ενοχές ή φόβο.

«Πέρασα επιλόχειο κατάθλιψη, όχι σε μεγάλο και δύσκολο βαθμό, αλλά ναι. Και δεν είναι ντροπή να μιλάνε οι γυναίκες γι’ αυτό. Τις πρώτες εβδομάδες που ήμουν με το μωρό στο σπίτι έκλαιγα γιατί έλεγα ότι δεν θα τα καταφέρω. Με είχαν πιάσει ενοχικά χωρίς λόγο».

Η άλλη όψη της δημοσιότητας

Αν κάτι ενώνει όλες αυτές τις εξομολογήσεις, είναι ότι πίσω από τη λάμψη της δημοσιότητας κρύβονται αληθινοί άνθρωποι με αγωνίες, τραύματα, φόβους και δύσκολες διαδρομές. Άλλοι βίωσαν κατάθλιψη, άλλοι κρίσεις πανικού, άλλοι αγχώδεις διαταραχές ή επιλόχειο κατάθλιψη. Όλοι όμως, με τον τρόπο τους, βοήθησαν στο να ανοίξει μια πολύ σημαντική κουβέντα.

Η μεγαλύτερη δύναμη σε αυτές τις μαρτυρίες δεν βρίσκεται μόνο στην αποκάλυψη, αλλά στο μήνυμα που στέλνουν: πως το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι αδυναμία, αλλά πράξη θάρρους. Και σε μια εποχή που η ψυχική υγεία μάς αφορά όλους περισσότερο από ποτέ, τέτοιες δημόσιες εξομολογήσεις έχουν πραγματική αξία.