Παναγιωτοπούλου: Η ζωή της αξέχαστης Άννας – Ο θάνατος του συζύγου της, το μεγάλο της πάθος και το δραματικό της τέλος

Δεν ήταν ποτέ μια συμβατική σταρ. Η Άννα Παναγιωτοπούλου ποτέ δεν κυνηγούσε τα εξώφυλλα, δεν την ενδιέφερε η κοσμική ζωή και σπάνια έδινε συνεντεύξεις, προτιμούσε να ζει απομονωμένη στο διαμέρισμά της στον Λυκαβηττό, χωρίς θόρυβο, παρέα με τις γάτες και τα σκυλιά της, γενικά εκείνη λάτρευε τα ζώα. Όποιος την θυμάται στις “Τρεις Χάριτες” θυμάται και το σκυλάκι της τον Πατσατσούφα που τον είχε μαζί της σε κάποια επεισόδια και μιλούσε για αυτόν και τα κοινά τους χαρακτηριστικά σε μια εμφάνισή της καλεσμένη στην εκπομπή του Βλάση Μπονάτσου “Άλλα κόλπα” στο MEGA.”Μοιάζουμε με τον Πατσατσούφα στον ύπνο, τον αγαπάμε και οι δυο, κοιμόμαστε αγκαλιά. Και είναι πολύ ζηλιάρης, επίσης όπως και εγώ. Άμα δει τον γιο μου να με πλησιάζει γίνεται έξαλλος” έλεγε. Δες το βίντεο:

Η Άννα Παναγιωτοπούλου προτιμούσε να μιλά μέσα από τους ρόλους της και να αφήνει το ταλέντο της να προηγείται της εικόνας της. Κι όμως, με την εκκεντρική της σκηνική παρουσία, το καυστικό χιούμορ και την αντισυμβατική της σκέψη, κατάφερε να γίνει μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς που γνώρισε ποτέ το ελληνικό κοινό.

Η μεγάλη λατρεία για το θέατρο!

Γεννημένη στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου 1947, η Άννα Παναγιωτοπούλου μεγάλωσε σε μια αστική οικογένεια που ονειρευόταν για εκείνη μια πιο «σίγουρη» πορεία. Οι γονείς της την έστειλαν στην Ελβετία για σπουδές, όμως εκείνη είχε ήδη πάρει την απόφασή της να γίνει ηθοποιός. Το διαζύγιο των γονιών της την είχε πληγώσει πολύ. Για τον πατέρα της, ο οποίος προερχόταν από πλούσια οικογένεια, ήταν ο δεύτερος γάμος με τη μητέρα της ηθοποιού η οποία ήταν Μικρασιατικής καταγωγής και χώρισαν όταν η Άννα ήταν 12 χρονών. Από τον πρώτο γάμο του πατέρα της είχε μια αδελφή, πολεοδόμο στο επάγγελμα, και μια μεγαλύτερη αδελφή από τους γονείς της, που έφυγε από τη ζωή το 2020. «Η σχέση που με έχει στεναχωρήσει ήταν αυτής της μητέρας μου και του πατέρα μου, γιατί χώρισαν άσχημα. Η μάνα μου υπέφερε πάρα πολύ και αυτό το πράγμα με έκανε να φοβάμαι τις σχέσεις και να δεθώ. Κάποια στιγμή έφυγε ο πατέρας μου και πήγε στην Κρήτη. Χάθηκε. Παντρεύτηκε εκεί. Τον είδα, όταν πήγα για τον γάμο ενός φίλου μου», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της στον Κώστα Τσουρό. “Από τη στιγμή που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω ηθοποιός. Το γιατί δεν είμαι σε θέση να το ξέρω. Μεγάλωσα σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο. Με είχαν πάει μερικές φορές να δω παιδικές παραστάσεις, άλλες τόσες στο Εθνικό, αλλά όταν είδαν που οδηγείτο το πράμα μού το απαγόρεψαν τελείως. Σε μία παράσταση παραλίγο να πέσω από το θεωρείο του Εθνικού, παρακολουθώντας τον “Φιλάργυρο” με τον Νέζερ. Τόσο με είχε συνεπάρει”! είχε πει σε συνέντευξή της στην Lifo θέλοντας να τονίσει την λατρεία που είχε για το θέατρο.

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας για τον Μάνο Κατράκη

Όταν επέστρεψε κρυφά από την Ελβετία στην Ελλάδα, έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ακολουθώντας το όνειρό της. Αργότερα αποκάλυψε ότι, πριν πάρει την τελική απόφαση, είχε ζητήσει τη γνώμη του σπουδαίου Μάνου Κατράκη που την επηρέασε αρκετά. Η ηθοποιός παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών με τον σύζυγό της, όμως όπως είχε παραδεχτεί σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Έλα Χαμογέλα», ο έρωτας της ζωής της ήταν ο Μάνος Κατράκης. «Ο έρωτας της ζωής μου ήταν ο Κατράκης. Δεν υπήρχε σχέση, αλλά με βοηθούσε όσο πήγαινα στη σχολή. Ήταν σαν πατρική φιγούρα, αυτό που δεν είχα. Πήγε στην Κρήτη και παντρεύτηκε μία άλλη γυναίκα». Για το πως βρέθηκε στο θέατρο και ξεκίνησε να δουλεύει εκεί, όπως και για την συμβουλή που της έδωσε ο Μάνος Κατράκης όταν την συνάντησε, η Άννα Παναγιωτοπούλου έχει πει σε παλαιότερη συνέντευξή της:

“Ήμουν ακόμη μαθήτρια γυμνασίου όταν πήγα στον Κατράκη και του ζήτησα να παρακολουθήσω ως ακροάτρια τα μαθήματά του και να μου πει τη γνώμη του για το αν κάνω για ηθοποιός. Μετά από λίγο καιρό, αφού αποφάσισε να διακόψει τα μαθήματα δηλώνοντας ότι κανένας δεν ήταν ικανός να προχωρήσει στο επάγγελμα, μ’ έπιασε και μου είπε: «Αν γίνεις ηθοποιός, θα χάσεις πάρα πολλά πράγματα. Αν δε γίνεις, θα χάσει το θέατρο.» Δεν ξέρω αν θα έχανε το θέατρο, αλλά έκανε λάθος ως προς το πρώτο σκέλος. Κέρδισα πάρα πολλά. Και δεν πέρασα καθόλου δύσκολα. Η μητέρα μου ούτε ήθελε ν’ ακούσει για δραματική σχολή. Οι γονείς μου ήταν πάρα πολύ της μόρφωσης. Εγώ, από την άλλη, ήμουν απολύτως σίγουρη ότι ήταν το μόνο επάγγελμα για το οποίο ήμουν ικανή. Δεν με ενδιέφερε καθόλου να πάω πανεπιστήμιο. Όταν με έστειλαν με το ζόρι στην Ελβετία, γύρισα κρυφά και έδωσα εξετάσεις στο Εθνικό. Εκεί πρωτοσυνάντησα και τον Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο ήμασταν στην ίδια τάξη”.

Από το «Ελεύθερο Θέατρο» στην “Μαντάμ Σουσού” και στο “Ντόλτσε Βίτα”!

Μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή που γνωρίστηκαν στην Δραματική σχολή και με μια παρέα νέων καλλιτεχνών ίδρυσαν στις αρχές της δεκαετίας του ’70 το θρυλικό «Ελεύθερο Θέατρο», που αργότερα εξελίχθηκε στην «Ελεύθερη Σκηνή». Η Άννα Παναγιωτοπούλου, ο Σταμάτης Φασουλής, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, ο Μίμης Χρυσομάλλης και η Μίνα Αδαμάκη, ήταν τα βασικά στελέχη της Ελεύθερης Σκηνής, και από τις πρώτες εμφανίσεις τους ήταν στο σατιρικό νούμερο “Το σπίτι με τα θαύματα” στην εκπομπή “Πρωτοχρονιά με τους Ρεπόρτερς” Γιάννη Δημαρά, Κώστα Χαρδαβέλλα, Γιώργο Λιάνη, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ2 στις 31 Δεκεμβρίου 1982. Εμφανίστηκε επίσης ο Γιώργος Σαλαμπάσης. Δες το βίντεο:

Στο “Ελεύθερο θέατρο” γεννήθηκε μια νέα μορφή πολιτικής επιθεώρησης. Με παραστάσεις όπως «Αναντάμ Παπαντάμ», «Της Ελλάδας το κάγκελο» και «Ψεκάστε, Ψηφίστε, Τελειώσατε», η Άννα Παναγιωτοπούλου έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές της μεταπολιτευτικής σάτιρας. Το χιούμορ της ήταν αιχμηρό, ευφυές και πάντα πολιτικό, χωρίς να γίνεται ποτέ εύκολο. Αν όμως το θέατρο την καθιέρωσε, η τηλεόραση την έκανε αγαπημένη κάθε ελληνικού σπιτιού.

Η ερμηνεία της ως «Μαντάμ Σουσού» θεωρείται μία από τις καλύτερες μεταφορές λογοτεχνικού ήρωα στην ελληνική τηλεόραση. “Αυτό που με ανησύχησε όταν άρχισα να παίζω τη Μαντάμ Σουσού, ήταν ότι θα με αναγνώριζαν στο δρόμο. Αυτό δεν συνέβη, παρ’ όλη την τεράστια επιτυχία, γιατί ήμουν τελείως διαφορετική στη ζωή μου. Μόνο από τη φωνή μου μπορούσαν να με αναγνωρίσουν. Η χροιά της φωνής μου είναι δραματική. Η εκφορά είναι που την κάνει κωμική, καθώς τη χρησιμοποιώ ανάλογα στην κωμωδία” έχει πει σε συνέντευξή της για την μεταφορά του έργου του Δημήτρη Ψαθά στην τηλεόραση. Δες βίντεο από την μεγάλη τηλεοπτική της επιτυχία “Μαντάμ Σουσού” το 1986 στην ΕΡΤ με την Άννα Παναγιωτοπούλου και τον Θανάση Παπαγεωργίου:

Λίγα χρόνια αργότερα ήρθαν οι «Τρεις Χάριτες», όπου η υποκριτική της χημεία με τη Νένα Μεντή και τη Μίνα Αδαμάκη χάρισε αμέτρητες ατάκες που ακούγονται μέχρι σήμερα. Δες βίντεο από την θρυλική σειρά που έκανε μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία των Ρέππα – Παπαθανασίου:

Και φυσικά, ακολούθησε το «Ντόλτσε Βίτα». Η αξέχαστη επιχειρηματίας Χριστίνα Βλάχου απέδειξε πως η Άννα Παναγιωτοπούλου μπορούσε να ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, δημιουργώντας έναν από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες της ελληνικής τηλεόρασης. Δες βίντεο από το σήριαλ “Ντόλτσε Βίτα” που ακόμα και σήμερα όταν παίζεται σε επαναλήψεις στην τηλεόραση κάνει υψηλά ποσοστά τηλεθέασης:

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί ακόμα στις σειρές “Safe Sex”, “Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο”, “Οξυγόνο”, “Αυστηρώς Κατάλληλο” κ.ά. Στο θέατρο πρωταγωνίστησε σε πρόζες, επιθεωρήσεις σύγχρονα ελληνικά και ξένα έργα. Δες βίντεο από “Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο” το 2001:

Την τηλεοπτική σεζόν 2003-2004, συμπαρουσίαζε μαζί με τον Φώτη Σεργουλόπουλο, τον Χρήστο Ευθυμίου, τον Μένιο Σακελλαρόπουλο, τον Κλέονα Γρηγοριάδη και την Ματθίλδη Μαγγίρα, το τηλεπαιχνίδι «Το show των εκατομμυρίων», το οποίο έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2003 στο MEGA. Δες βίντεο από το παιχνίδι:

Για την ιστορία, η πρώτη εμφάνισή της στο σινεμά, ήταν στην ταινία “Το νυφοπάζαρο” το 1969, δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Γιάννη Φέρτη, τον Βαγγέλη Βουλγαρίδη, την Ελένη Ανουσάκη, την Μέμα Σταθοπούλου, τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και την Νίκη Τριανταφυλλίδη! Όμως την Άννα Παναγιωτοπούλου δεν την άφηνε ασυγκίνητη και το δράμα όπου δοκιμάστηκε με μεγάλη επιτυχία επίσης: “Ευαίσθητη ισορροπία”, “Η Ήρα και το παγώνι”, “Το μπουφάν της Χάρλεϊ”, “Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες”, “Το γλυκό πουλί της νιότης”, “Οι τρομεροί γονείς”, “Χάρολντ και Μοντ”… Δες βίντεο από την εκπομπή της ΕΤ2 “Πρεμιέρα” με την κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά “Η Χαρτοπαίχτρα” που ανέβηκε σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου το καλοκαίρι του 1988 στο θέατρο Βέμπο. Πρωταγωνιστούσαν η Άννα Παναγιωτοπούλου, ο Ηλίας Λογοθέτης, η Έλντα Πανοπούλου, η Ολίνα Ξενοπούλου:

Η χαρακτηριστική της φωνή με την ιδιαίτερη χροιά, αναγνωρίσιμη σε μικρούς και μεγάλους, αποτυπώθηκε και στα ερτζιανά αρχικά με την ιστορική “Λιλιπούπολη” στο Γ΄ Πρόγραμμα – εποχή Μάνου Χατζιδάκι – κι αργότερα με τη δική της εκπομπή “Μπα πήγε κιόλας 12;” που είχε φανατικούς φίλους.

Οι μικρές «παραξενιές» που την έκαναν ξεχωριστή

Η ίδια δεν έκρυψε ποτέ ότι η δημοσιότητα τη δυσκόλευε. Σε συνεντεύξεις της έλεγε ότι η τηλεόραση «δημιουργεί συγγενείς, όχι σταρ», εξηγώντας πως ο κόσμος ένιωθε ότι τη γνώριζε προσωπικά. Προτιμούσε να απομακρύνεται από τη λάμψη και να ζει ήρεμα, χωρίς κοσμικές εμφανίσεις και δημόσιες σχέσεις.

Η Άννα Παναγιωτοπούλου ήταν άνθρωπος των αντιθέσεων. Μπορούσε να είναι εξαιρετικά κοινωνική πάνω στη σκηνή, αλλά ιδιαίτερα εσωστρεφής στην προσωπική της ζωή. “Εγώ την λέω Γερμανίδα” έχει πει η Μίρκα Παπακωνσταντίνου σε μια αφιερωματική βραδιά για την Άννα Παναγιωτοπούλου από την Σεμίνα Διγενή στην εκπομπή της ΕΡΤ “Εντιμότατοι φίλοι μου”. Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου κάνοντας μια περιγραφή του χαρακτήρα της έλεγε για την φίλη της Παναγιωτοπούλου: “Ξέρει τα λόγια της πρώτη από όλους, πηγαίνει πρώτη από όλους, μπορεί να περνάει τέρατα και δεν το δείχνει. Πριν από χρόνια παίζαμε στο Άλσος πέρναγε διάφορα, γέμιζε καντήλες, έπαιζε και με το που τελείωνε η παράσταση έφευγε. Η Άννα πολλές φορές είναι απροσπέλαστη, δεν έχει χιούμορ στην παρέα, όμως είναι μια μοιραία γυναίκα, δημιουργεί μίση και πάθη απίστευτα. Είναι της αντάρας, των αστραπών, των κεραυνών και της καταιγίδας…” Δες το βίντεο:

Η ηθοποιός δεν αγαπούσε τις δημόσιες εμφανίσεις, βαριόταν τις κοσμικές εκδηλώσεις και απέφευγε τα τηλεοπτικά πάνελ, όπως και τις πολλές συνεντεύξεις. Πολλοί συνεργάτες της έλεγαν ότι διέθετε ένα ιδιόρρυθμο, ανατρεπτικό χιούμορ και μια αφοπλιστική ειλικρίνεια, στοιχεία που την έκαναν να ξεχωρίζει. Η ίδια είχε παραδεχτεί πως απολάμβανε την απομόνωση και τα απλά πράγματα της καθημερινότητας. Μάλιστα, για ένα διάστημα σκεφτόταν σοβαρά να εγκατασταθεί μόνιμα στην Τήνο, έμενε παρόλα αυτά για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο νησί όταν δεν είχε επαγγελματικές υποχρεώσεις, καθώς εκεί είχε ανακαλύψει μια πιο ήρεμη ζωή, μακριά από τον θόρυβο της Αθήνας. Όπως είχε πει, εκεί έμαθε να χαίρεται πράγματα που δεν είχε ζήσει ποτέ, όπως να φροντίζει μόνη της το σπίτι ή να περπατά στη φύση με τα σκυλιά της. “Η ζωή εκεί είναι όνειρο…Όταν είμαι στην Αθήνα δεν είχα πραγματική ζωή, εκεί ανακάλυψα πως να φροντίζω τον εαυτό μου και δεν παρίστανα κάτι άλλο. Στην Τήνο ζούσα σαν κανονικός άνθρωπος” Δες τι έλεγε σε μια συνέντευξή της στο Mega στο “Πρωινό Μου” με τον Λιάγκα και την Σκορδά:

Το πάθος για το τσιγάρο

Η Άννα Παναγιωτοπούλου δεν έκρυψε ποτέ ότι ήταν φανατική καπνίστρια. Μάλιστα, είχε εκφράσει δημόσια την αντίθεσή της στην αυστηροποίηση του αντικαπνιστικού νόμου, με τον γνωστό αιχμηρό τρόπο που τη χαρακτήριζε, προκαλώντας τότε έντονες συζητήσεις. Για εκείνη, το τσιγάρο ήταν συνδεδεμένο με μια ολόκληρη κουλτούρα παρέας, μουσικής και θεάτρου, άποψη που υπερασπίστηκε χωρίς να ενδιαφέρεται για το αν θα γίνει αρεστή.

Ο θάνατος του συζύγου της

Το 1972 η Άννα Παναγιωτοπούλου παντρεύτηκε τον Τάκη Δαμουλάκη που δεν είχε καμία σχέση με την ηθοποιία – αν και εμφανίστηκε ως γκεστ σε ένα επεισόδιο στις “Τρεις Χάριτες” και στη “Ροζαλία”. Έναν χρόνο μετά τον γάμο της, απέκτησε έναν γιο, τον Δημήτρη που της χάρισε ένα εγγόνι. «Ο γιος μου παντρεύτηκε μόλις τελείωσε το Πολυτεχνείο. Με ρώτησε, τι λες εσύ, δεν θα πω τη λέξη γιατί δεν περνά στην τηλεόραση” είχε πει μιλώντας για το παιδί της και στην συνέχεια είχε συμπληρώσει: “Η αναγνωρισιμότητα είναι ένα πρόβλημα. Τον καιρό που έπαιζα στην ‘Μαντάμ Σουσού’ ο γιος μου είχε ντραπεί πάρα πολύ γιατί οι συμμαθητές του με φωνάζανε “Σου Σου”. Και εμένα με ενοχλούσε πολύ», είχε δηλώσει.

Συντροφική σχέση είχε και με τον Αλέξη Καλλίτση -που της στάθηκε τα δύσκολα χρόνια των προβλημάτων με την υγεία της- με τον οποίο συνεργάστηκαν γράφοντας τα κείμενα και τα σενάρια για παραστάσεις και σίριαλ. Τελευταία τους κοινή συνεργασία ήταν στην παράσταση παρωδία της Ηλέκτρας “Ωχ… Ηλέκτρα” με τον Πέτρο Φιλιππίδη το καλοκαίρι του 2014. Για τον άντρα της, η Άννα Παναγιωτοπούλου μιλούσε σπάνια και γενικότερα για την προσωπική της ζωή. Παρόλα αυτά σε μια συνέντευξή της είχε πει για εκείνον: «Ήταν ο άνθρωπός μου και ήμουν ο άνθρωπός του. Είχαμε μία πολύ καλή, ήσυχη και ελεύθερη σχέση. Δεν είχαμε κοινές παρέες, ο μόνος κοινός άνθρωπος που είχαμε ήταν ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, που ήταν πολύ δικός μου φίλος και έγινε και δικός του μέσω εμού. Από παιδί είχα πολύ φιλική και αγαπησιάρικη σχέση με τον Λουκιανό και είναι από τους θανάτους που μου στοίχισαν πάρα πολύ”. Δες ένα αφιέρωμα της εκπομπής του Κώστα Χαρδαβέλλα το 2009 στον ΑΝΤ1, στο “Ελεύθερο Θέατρο” και στην Άννα Παναγιωτοπούλου με καλεσμένους την Μίνα Αδαμάκη, την Κατιάνα Μπαλανίκα, τον Μίμη Χρυσομάλλη, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και τον Σταμάτη Φασουλή που μιλούσαν για την συνεργασία και την φιλία τους:

Η Άννα Παναγιωτοπούλου έχασε τον σύζυγό της το 2014 και χρόνια μετά αποκάλυψε το πώς πέθανε, προκαλώντας σοκ σε όλους. “Δίδασκα σε μία σχολή και κάναμε ένα μεγάλο τραπέζι. Το βράδυ που γύρισα, νόμιζα πως δεν ήταν στο σπίτι και ξάπλωσα. Ξυπνάω το πρωί και βλέπω τα πόδια του στον καναπέ, λέω ‘Τάκη, κάνε μου έναν καφέ’ και τον βλέπω και είναι νεκρός. Κοιμήθηκε και πέθανε… Όταν μου είπαν να τον ανοίξουν, είπα «όχι, μην τον σφάξετε. Πέθανε, είναι οριστικό, άρα τι να δείτε; Τι με νοιάζει τι έπαθε;» Από τότε πέρασα ένα δύσκολο διάστημα γιατί μου έλειπε, αλλά τώρα αισθάνομαι ότι μακάρι να πεθαίναμε όλοι έτσι. Πραγματικά τον θεωρώ πολύ τυχερό», εξομολογήθηκε η ηθοποιός.

Το τελευταίο αντίο

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η μεγάλη ηθοποιός έπασχε από Αλτσχάιμερ και απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις. Η Άννα Παναγιωτοπούλου έφυγε από τη ζωή στις 4 Μαΐου 2024, σε ηλικία 76 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο. Άφησε πίσω της δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, σπουδαίες κινηματογραφικές συμμετοχές και τηλεοπτικούς ρόλους που πέρασαν στην ιστορία. Δες βίντεο από την κηδεία της στο Κοιμητήριο Ζωγράφου:

Δεν υπήρξε ποτέ η «εύκολη» πρωταγωνίστρια. Ήταν μια γυναίκα με άποψη, χιούμορ, αντιφάσεις και έντονη προσωπικότητα. Και ίσως γι’ αυτό το κοινό δεν την αγάπησε μόνο ως ηθοποιό, αλλά και ως μια αυθεντική προσωπικότητα που δεν συμβιβάστηκε ποτέ με όσα περίμεναν οι άλλοι από εκείνη.

Ατάκες της χαρακτηριστικές που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ όπως το “Βασικά”, “Αλλά κρατιέμαι” φέρνουν την ταυτότητά της και δημιουργήθηκαν εντελώς τυχαία όταν εκείνη αυτοσχεδίαζε… Ήταν ένα νούμερο που έκανε μια τραγουδίστρια με πέντε ατάκες όλες κι όλες και ένα τραγουδάκι, η Παναγιωτοπούλου όμως δεν είχε κάνει πρόβα. Έκανε μόνο στο τραγούδι και τα λόγια δεν τα ήξερε. Μόνο τη λέξη “βασικά” που έλεγε και ξανάλεγε μέσα στο κείμενο ήξερε. Βγήκε λοιπόν στην πρεμιέρα και λέγοντας μόνο το “βασικά”, άρχισε να σκέφτεται τι θα πει παρακάτω. Γι΄αυτό μιλούσε αργά, τράβαγε το βασικά, μέχρι να θυμηθεί τι λέει παρακάτω. Κι όσο δεν θυμόταν τα λόγια, τόσο τραβούσε τις φράσεις. Αυτό άρεσε πολύ στον κόσμο και το καθιέρωσε. Έτσι δημιουργήθηκε αυτός ο τύπος στην επιθεώρηση, που τον μιμήθηκαν πολλές ηθοποιοί, ώστε κάποιοι μιλούσαν για “Σχολή Παναγιωτοπούλου”. Αυτός ο τύπος της σύγχρονης κοπέλας που μιλάει με αυτό τον τρόπο, πρωτοβγήκε στην επιθεώρηση “Σιγά τον πολυέλαιο” το 1979 στο Θέατρο Άλσος και καθιερώθηκε στο Θέατρο “Σμαρούλα” το 1981 με την εγγονή της Μαρίας Πενταγιώτισσας. Εκτός από το “βασικά”, έμειναν κι άλλες λέξεις και φράσεις που έλεγε, όπως το “οπωσδήποτε” και το “αλλά κρατιέμαι” (οπωσδήποτε, κι εγώ σαν κοπέλα θα ήθελα να είμαι πιο αλέγρα, πιο πηδούκλα αλλά …κρατιέμαι).

Το «αλλά… κρατιέμαι» είναι μια ιστορική και εμβληματική ατάκα της σπουδαίας ηθοποιού. Προέρχεται από το θεατρικό σατιρικό νούμερο «Μαρία Πενταγιώτισσα» της «Ελεύθερης Σκηνής» από τη δεκαετία του 1980, το οποίο άφησε εποχή και μετατράπηκε σε διαχρονικό λαϊκό σλόγκαν. Πέρασε στην καθημερινή ελληνική γλώσσα ως ειρωνική ή περιπαικτική έκφραση αυτοσυγκράτησης.. Δες το βίντεο: