Ελεάνα Παπαϊωάννου: Φωτογραφίζεται στον 7ο μήνα και μιλάει για όλα – Η αποβολή, τα αισχρά σχόλια και το 2ο παιδί

Η Ελεάνα Παπαϊωάννου διανύει μία από τις πιο όμορφες περιόδους της ζωής της, αφού σε λίγους μήνες θα κρατά στην αγκαλιά της το δεύτερο παιδί που περιμένει με τον σύζυγό της, Δημήτρη Βεργίνη.

Η τραγουδίστρια φωτογραφίζεται στον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης της και ανοίγει την καρδιά της στο youweekly.gr για τη νέα καθημερινότητα, τις φοβίες που της δημιούργησε η μητρότητα, τη δύσκολη εμπειρία της αποβολής που τη σημάδεψε, αλλά και την απίστευτη χαρά της κόρης τους, Θεοδώρας, όταν έμαθε ότι θα αποκτήσει αδερφάκι.

• Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ζαχαριάδης
• Styling: Έλενα Οικονόμου
• Μακιγιάζ: Εύα Ζαχαριάδου
• Μαλλιά: Βαγγέλης Ηλιάδης

Special thanks στο ξενοδοχείο Grand Hyatt Athens (Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού, 11745, Αθήνα) για την ευγενική φιλοξενία

Η Ελεάνα Παπαϊωάννου μιλάει για όλα

Παράλληλα, απαντά για τα προσβλητικά σχόλια που δέχτηκε στα social media για το τσιφτετέλι που χόρεψε για το νέο της βίντεο κλιπ, ενώ μιλά με τρυφερότητα για τον γάμο της και τη σχέση της με τον μπασκετμπολίστα σύζυγό της μετά από 13 χρόνια κοινής πορείας.

Ξεκινώντας κατ’ αρχάς από αυτή την ωραία περίοδο που βιώνεις, υπάρχουν διαφορές σε σχέση με την πρώτη εγκυμοσύνη;

Είναι δύο εντελώς διαφορετικές εγκυμοσύνες. Έχει μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αν σκεφτείς ότι η κόρη μου τώρα είναι 8 χρονών, οπότε υπάρχουν αντικειμενικές διαφορές. Ήμουν σε άλλη ηλικία, τελείως άπειρη, το πρώτο παιδί είναι κάτι πρωτόγνωρο που όσο συνειδητοποιημένος και αν είσαι, κανείς δεν σε προετοιμάζει για το τι θα ακολουθήσει. Έχεις και μία άγνοια κινδύνου. Βέβαια αυτή τη στιγμή το απολαμβάνω πιο πολύ. Είμαι ήδη μαμά και νιώθω πιο έτοιμη, αν και έχω περισσότερο άγχος, όπως και ο άντρας μου. Όταν έχεις μεγαλώσει ήδη μία ζωή μέσα σου, σταματάς να ζεις σε ένα ροζ σύννεφο και να θεωρείς ότι η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι καταπληκτική για όλες τις γυναίκες και ότι το «μετά» είναι εύκολο. Σίγουρα είναι μεγάλη ευλογία να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο, αλλά η αλήθεια είναι όσο πιο μεγάλη επίγνωση έχεις, τόσο πιο αγχωμένος είσαι. Βέβαια αυτός είναι και ένας λόγος που το απολαμβάνω πιο πολύ.

Εφόσον έχεις γεννήσει ήδη μία φορά, τι ακριβώς σε φοβίζει;

Αυτή η επίγνωση μου δίνει και ένα έξτρα άγχος για τις επιπλοκές και τι θα μπορούσε να συμβεί. Σίγουρα έχει να κάνει και με το ορμονικό μιας γυναίκας που βρίσκεται στην εγκυμοσύνη, αλλά είμαι και κατά 9 χρόνια μεγαλύτερη, πιο ώριμη και πιο συνειδητοποιημένη. Από τότε που έγινα μαμά άρχισε μία φοβία με τα αεροπλάνα που δεν την είχα, δεν ξέρω γιατί. Η πρώτη μου σκέψη μετά από μία δύσκολη πτήση είναι «αν μου συμβεί κάτι, τι θα απογίνει το παιδί μου;». Θεωρώ ότι η γυναίκα αλλάζει 100% μετά την εγκυμοσύνη, δεν μιλάω μόνο για την ωριμότητα αλλά και οργανικά. Εγώ το ένιωσα αυτό το πράγμα.

Γενικά πώς άλλαξες μετά τον ερχομό της κόρης σου;

Εκτός από τις φοβίες που σου είπα, έγινα πολύ πιο ευαίσθητη. Ήμουν και πριν, αλλά έβαζα ένα τείχος μπροστά μου και οριοθετούσα το χώρο μου. Πλέον θα κλάψω πολύ πιο εύκολα, είμαι πιο συναισθηματική. Γενικά θεωρώ ότι η μητρότητα μας κάνει ως γυναίκες πιο ανθρώπινες και μας φέρνει πιο κοντά στο κέντρο της ύπαρξης μας, της φροντίδας και της αγάπης. Και μετά έχεις άλλο κίνητρο για τη ζωή, για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, γιατί θες να είσαι καλύτερο πρότυπο για το παιδί σου.

Λένε ότι τα παιδιά σού μαθαίνουν υπομονή. Ισχύει;

Ακριβώς, υπομονή και αγάπη που δεν έχει όριο, δεν εξαντλείται ό,τι κι αν συμβεί. Αλλάζουν στοιχεία στον χαρακτήρα σου, θα γίνεις πιο διαλλακτικός, εγώ τουλάχιστον ένιωσα ότι λειαίνω και τις γωνίες μου, γιατί ήμουν πιο απόλυτη και αυστηρή σε πολλά θέματα. Μπορείς πλέον να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου, και τους άλλους.

Yπήρχε περίοδος που έλεγες ότι δεν θες δεύτερο παιδί;

Όταν ήρθε στη ζωή η κόρη μου αφοσιώθηκα σε εκείνη και σταμάτησα τη δουλειά μου για τεσσεράμιση χρόνια. Ήμουν 100% «επάνω» στο παιδί μου, ήθελα να δώσω όλη μου την ενέργειά μου εκεί, οπότε δεν ήμουν έτοιμη για δεύτερο, ούτε ψυχολογικά ούτε σωματικά. Πέντε χρόνια μετά ήρθε μία δεύτερη εγκυμοσύνη, η οποία δεν προχώρησε όπως θα έπρεπε, ήταν ένα στενάχωρο και τραυματικό γεγονός για μένα και τον άντρα μου. Μετά πήγα στο άλλο άκρο, είχα μία άρνηση, η οποία προέκυψε βέβαια από την τραυματική εμπειρία της αποβολής. Έλεγα ότι δεν θα το κάνω, γιατί δεν άντεχα να ξαναπεράσω αυτό που πέρασα. Μετά αντιλήφθηκα ότι σχεδόν οι μισές γυναίκες έχουν την εμπειρία της αποβολής.

Και τελικά πώς προέκυψε η δεύτερη εγκυμοσύνη;

Ήρθε όμορφα, ανέλπιστα και ξαφνικά. Τη δεχτήκαμε με απίστευτη χαρά.

Τι άλλαξε από την εποχή που έλεγες ότι δεν ήθελες δεύτερο παιδί;

Δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο. Και γενικά σαν ζευγάρι με τον Δημήτρη, αν εξαιρέσεις την πρώτη φορά μετά τον γάμο μας, που το θέλαμε πολύ, δεν είπαμε ποτέ ότι θα προσπαθήσουμε για παιδί. Οπότε ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε, κι επειδή ήταν μεγάλος ο ενθουσιασμός μας καταλάβαμε και οι δύο το θέλαμε υπερβολικά. Ο Δημήτρης δηλαδή το ήθελε ανέκαθεν, εγώ ήμουν λίγο πιο διστακτική.

Η κόρη σου πώς δέχτηκε τα νέα ότι θα έχει ένα μικρό αδερφάκι;

Με απίστευτο ενθουσιασμό, φωνές, τσιρίδες και ουρλιαχτά! Ήταν κάτι που το ζητούσε πολύ τον τελευταίο χρόνο, ενώ πιο μικρή δεν το ήθελε. Ήταν και είναι πολύ χαρούμενη που θα γίνει μεγάλη αδερφή.

Περιμένεις κοριτσάκι. Πώς νιώθεις που θα μεγαλώνεις δύο κορίτσια;

Επειδή δεν έχω αδέρφια, νιώθω μία απίστευτη ευλογία που ο Θεός μου στέλνει δύο κορίτσια, να είναι το παρεάκι μου, οι φιλενάδες μου και οι αγαπούλες μου. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ μεγαλύτερο δώρο. Από κει και πέρα δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος στην κοινωνία που ζούμε, ο οποίος έχει παιδιά, και δεν είναι βαθιά προβληματισμένος. Θέλω να πιστεύω ότι η πλειοψηφία έχουμε μεγαλώσει με αξίες για τον σεβασμό, την ηθική και την ευγένεια. Προσπαθείς να δώσεις αυτά τα «εφόδια» στο παιδί σου, με απώτερο στόχο να σταθεί στην κοινωνία, όμως βλέπεις ότι πολλές φορές αυτά γίνονται «μειονεκτήματα» έναντι άλλων που δεν έχουν αγωγή, βρίζουν, σηκώνουν το χέρι, χτυπάνε και σκοτώνουν. Υπό αυτή την έννοια προβληματίζομαι πολύ, γι’ αυτό προσπαθούμε με τον άντρα μου να είμαστε 100% επάνω από τη Θεοδώρα, και το ίδιο θα κάνουμε και με το μωρό που έρχεται. Μετά κάνουμε τον σταυρό μας.

Για την μπέμπα έχετε σκεφτεί όνομα;

Θα πάμε στα πιο… παραδοσιακά. Η Θεοδώρα μου έχει το όνομα της πεθεράς μου, οπότε αυτή τη φορά μάλλον θα πάμε προς τη μεριά των γονιών μου. Τη μαμά μου τη λένε Κωνσταντίνα και ο πατέρας μου βαφτίστηκε Απόστολος, αν και ο κόσμος τον έμαθε από το ποδόσφαιρο ως Λάκη Παπαϊωάννου.

Πρόσφατα κυκλοφόρησες νέο τραγούδι και έλαβες πολλά προσβλητικά σχόλια για το γεγονός ότι χορεύεις τσιφτετέλι στο βίντεο κλιπ. Τι σε πείραξε πιο πολύ;

Προφανώς δεν χάρηκα, αλλά είμαι σε καλή φάση στη ζωή μου, στον γάμο μου, είμαι καλά με τον εαυτό μου, οπότε δεν μπορούν να με αγγίξουν όλα αυτά επί της ουσίας. Μπορεί κάποια στιγμή, όταν τα διαβάσω, να στεναχωρηθώ ή να εκνευριστώ. Αλλά θα με άγγιζε επί της ουσίας μόνο κάτι που θα αφορούσε την κόρη μου, τον άντρα μου ή την οικογένειά μου γενικότερα. Με σοκάρει βέβαια το μέγεθος της κακίας που μπορεί να έχουν κάποιοι άνθρωποι. Είναι απόλυτα θεμιτό και φυσιολογικό να θεωρούν κάποιοι ότι αυτό που κάνω είναι λάθος. Όμως τέτοιου είδους σχόλια, προσβλητικά, αισχρά και χυδαία, με διάθεση να μειώσουν και να ξεφτιλίσουν εμένα, το σώμα μου, το παιδί που κουβαλάω και την εγκυμοσύνη μου, εκθέτουν τους ίδιους, όχι εμένα που είμαι ο αποδέκτης.

Θεωρείς ότι τους ενόχλησε κάτι, σε σχέση με την εικόνα που έχουν στο μυαλό τους για μία έγκυο;

Υπάρχουν γυναίκες που προσπαθούν για χρόνια να φέρουν ένα παιδί στον κόσμο, άλλες έχουν χάσει αμέτρητες εγκυμοσύνες και έχουν υιοθετήσει, ενώ κάποιες έμειναν με το μαράζι και δεν υιοθέτησαν γιατί δεν τους το επέτρεψαν οι συνθήκες. Για εμένα η κάθε μία γυναίκα που επιθυμεί να γίνει μάνα, είναι σαν την ίδια την Παναγία. Αν μη τι άλλο, εκείνη την στιγμή αξίζει σεβασμού, όποια και αν είναι αυτή. Από κει και πέρα είναι οξύμωρο κάποιος να σκέφτεται το μωρό που κουβαλώ εγώ, πιο πολύ από μένα, ή να έχει άποψη για τη δική μου εγκυμοσύνη και πώς θα τη διαχειριστώ, σε συνδυασμό τη δουλειά μου.

Πιστεύεις ότι αυτή είναι και μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με την πρώτη εγκυμοσύνη σου πριν από 8 χρόνια, που δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένα τα social media;

Ναι, τότε ήταν σχετικά στις αρχές τους. Κυρίως υπήρχε το Facebook, και λίγο μόνο το Instagram. Σε κάθε περίπτωση πάντως, καμία σχέση με αυτό που γίνεται σήμερα. Να πω επίσης πως μια γυναίκα, όταν εγκυμονεί, έχει έναν γιατρό από πίσω της, με τον οποίο επιβάλλεται να συζητάει τις αγωνίες της και τι επιτρέπεται να κάνει. Προφανώς αν μου ‘λεγε η γιατρός μου ότι πρέπει να μείνω ξαπλωμένη στο κρεβάτι, αυτό θα έκανα. Συνεχίζω τη δουλειά μου, εφόσον έχω μιλήσει με τη γιατρό μου και εφόσον έχω τη δυνατότητα και νιώθω καλά ακόμα. Κάποιοι μπορεί να ξεχνούν ότι εμένα αυτή είναι η δουλειά μου, και έχει να κάνει με τη διασκέδαση, είναι όπως μία γυναίκα που πάει στο γραφείο της ή στο μαγαζί της.

Ο σύζυγός σου πώς νιώθει τώρα που θα έχει τρεις γυναίκες στο σπίτι;

Ο μπαμπάς μας είναι τρισευτυχισμένος. Δεν φανταζόταν καθόλου τη ζωή του με κορίτσια, καθότι αθλητής του μπάσκετ, με έναν αδελφό. Γενικά ήταν μία οικογένεια πολύ αθλητική και με πολλή… αντρίλα, από μικρός στις ομάδες με τους συμπαίκτες του. Τώρα ζει το απίστευτο όνειρο με την κόρη μας εδώ και 8 χρόνια, άστο…

Παραμένεις ενεργή τώρα, ενώ στην πρώτη εγκυμοσύνη είχες σταματήσει για τέσσερα χρόνια. Υπάρχει κάποιος λόγος για αυτή τη διαφορά;

Την πρώτη εγκυμοσύνη την έμαθα στα τέλη Αυγούστου και η σεζόν ξεκινούσε στα τέλη Οκτώβρη, οπότε είπα ότι δεν θα δουλέψω, χωρίς να το πολυσκεφτώ και χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος. Στη φάση που είμαι τώρα, έχουν περάσει εννιά χρόνια, νιώθω πιο έτοιμη ως μαμά, πιο σίγουρη για τις δυνάμεις μου και για τον εαυτό μου, έχουμε μία σχετική επίγνωση του τι θα έρθει, αλλά ήταν και η συγκυρία. Έμαθα ότι είμαι έγκυος τον Νοέμβρη, ενώ δούλευα ήδη στο μαγαζί και τους πρώτους μήνες δεν το μοιράστηκα με κανέναν. Μιλούσα πολύ συχνά με τη γιατρό μου, και προσπαθούσα να κάνω το καλύτερο δυνατό για μένα. Τότε ήταν μία πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα. Είχα κλείσει μια σπουδαία συνεργασία που την ήθελα σαν τρελή, με τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Στέλιο Διονυσίου και την Πίτσα Παπαδοπούλου. Πλέον είναι το σχήμα που εμφανίζομαι εδώ και πέντε χρόνια.

Τόσο στην πρώτη, όσο και στην δεύτερη εγκυμοσύνη είχες κλείσει συνεργασία με τον Στέλιο Διονυσίου, τον Χρήστο Νικολόπουλο και την Πίτσα Παπαδοπούλου. Πώς προέκυψε αυτή η συγκυρία;

Όταν ήμουν έγκυος στη Θεοδώρα ήταν μια συνεργασία που την ήθελα πάρα πολύ, αλλά προέκυψε η εγκυμοσύνη και δεν έγινε. Κάποια στιγμή μετά από χρόνια με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν αν θέλω να δουλέψω. Θυμάμαι πως έλεγα τότε στον άντρα μου ότι θα ξαναγυρίσω μόνο μέσα από αυτή τη συνεργασία με τον Χρήστο Νικολόπουλο, και δεν το πίστευα, γιατί ήμουν τελείως εξαφανισμένη από όλα. Είναι πολύ σπουδαίο να δουλεύεις με έναν τέτοιο συνθέτη και άνθρωπο. Είμαστε πλέον οικογένεια, με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό. Υπάρχει αγάπη βαθιά και αληθινό ενδιαφέρον, το ίδιο με το Στέλιο Διονυσίου και με την Πίτσα Παπαδοπούλου, που για εμένα είναι η μεγαλύτερη λαϊκή τραγουδίστρια όλων των εποχών. Ήταν μια μαγική συγκυρία.

Τι έμαθες δίπλα στον Χρήστο Νικολόπουλο και την Πίτσα Παπαδοπούλου, που έχουν ζήσει μία νύχτα διαφορετική από αυτή που γνώρισες εσύ;

Καταρχάς όταν συνεργάζεσαι με αυτούς τους ανθρώπους, δεν χρειάζεται να σου πουν κάτι συγκεκριμένο. Σαφώς σε μια κουβέντα θα πουν κάποια διαμάντια, στο πλαίσιο του χιούμορ, που αν τα πιάσεις, τα έπιασες και έχει καλώς. Αλλά γενικά ο τρόπος που στέκονται στη δουλειά, που αντιμετωπίζουν τους συναδέλφους και το κοινό, η συνέπεια που δείχνουν και η γενναιοδωρία προς τους νέους καλλιτέχνες, ο τρόπος που διαχειρίζονται την αναγνωρισιμότητα και που προσεγγίζουν το λαϊκό τραγούδι σήμερα, είναι σχολείο. Μαζί τους πέντε χρόνια στην Πλάκα, στο Περιβόλι του Ουρανού, βλέπεις πράγματα που δεν τα συναντάς εύκολα και σε αυτά τα μεγέθη. Νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι, ενώ έχουν απόλυτη επίγνωση του μεγέθους τους, όμως συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει τίποτα. Και αυτός ενδεχομένως τους έχει σώσει και από άλλα πράγματα στη ζωή.

Με τον Στέλιο Διονυσίου, που είναι και εκείνος μπαμπάς, ανταλλάσσετε tips;

Τον Στελάρα τον αγαπώ, τον θεωρώ απ’ τους σπουδαιότερους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του και τον βλέπω πιο πολύ από τον άντρα μου. (γελάει) Είναι κάπως σαν τον μεγάλο αδερφό που δεν είχα, πραγματικά τον θαυμάζω για την ψυχή του, για την τρυφερότητά του, για τη γενναιοδωρία του. Βλέπω πόσο καλός σύζυγος και μπαμπάς είναι, πώς συμπεριφέρεται στα παιδιά του και στη γυναίκα του, κι αυτό δείχνει πολλά πράγματα για έναν άνθρωπο, ειδικά για έναν άντρα που κουβαλάει το όνομα «Διονυσίου». Μιλάμε πολύ και για… μωρουδιακά, επειδή έχει εμπειρία.

Έχεις περάσει από δύσκολες συνεργασίες στο χώρο;

Νομίζω όλοι κάποια στιγμή έχουμε συνεργαστεί υπό δύσκολες συνθήκες. Eίναι και μες στο πρόγραμμα αυτό, δεν μπορείς να ταιριάζεις 100% με όλους. Επίσης, όταν συνεργαζόμαστε με κάποιους δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε και φίλοι. Προέκυψε τώρα στο σχήμα που είμαι να δέσουμε συναισθηματικά, αλλά δεν μου έχει ξανασυμβεί αυτό. Δηλαδή είχα πολύ καλές σχέσεις και εκτιμούσα ανθρώπους, αλλά γενικά δεν έμπαινα σε μια συνεργασία για να κάνω φίλους. Ήμουν κι εγώ λίγο πιο απόμακρη.

Πώς το διαχειρίστηκες όταν σου έτυχε το «δύσκολο άτομο» στη δουλειά;

Κοιτάς τη δουλειά σου, τον εαυτό σου και το πρόγραμμά σου. Φροντίζεις να υπάρχει μία στοιχειώδη ευγένεια, γιατί αν δεν υπάρχει, τότε θα πρέπει να επέμβουν άνθρωποι άνωθεν για να τα λύσουν αυτά. Ευτυχώς δεν μου έχει συμβεί να μην υπάρχει στοιχειώδης ευγένεια, ακόμα και αν κάτι δεν κυλούσε ομαλά, που μου έχει συμβεί. Δεν μπορείς όμως να πεις «γιατί δεν κολλάω» ή «γιατί κάποιος είναι πολύ ανταγωνιστικός» ή «γιατί είναι κομπλεξικός». Υπάρχουν άνθρωποι που έξω από τη δουλειά είναι φανταστικοί και πάνω στη συνεργασία βγάζουν άλλο χαρακτήρα λόγω ανταγωνισμού.

Κυκλοφορείς νέο κομμάτι με τίτλο «Οι ματιές». Ποια μάτια σου έρχονται στο μυαλό όταν το τραγουδάς;

Τα μάτια του άντρα μου, δεν μπορώ να σκεφτώ άλλα μάτια εκείνη την ώρα! Είναι σημαντικό, γιατί μετά από 13 χρόνια κοιτάζω αυτά τα μάτια και νιώθω ερωτευμένη, νιώθω ευτυχισμένη, νιώθω χαρούμενη. Από αυτά τα μάτια θα πάρω δύναμη για το οτιδήποτε… Ελπίζω και αυτός απ’ τα δικά μου! Είναι ένα χαρούμενο και αισιόδοξο τραγούδι, πολύ ξεσηκωτικό τσιφτετέλι, που νομίζω δεν έχω πει όμοιο ξανά. Μου άρεσε από την πρώτη στιγμή, είναι σε μουσική του Κωνσταντίνου Παντζή, στίχους του Βασίλη Δήμα, από τη Sonar Music σε παραγωγή του Ανδρέα Γιατράκου, ενώ το βίντεο κλιπ είναι σε σκηνοθεσία του Πέτρου Σκούτα. Στη φάση ζωής που είμαι, ήθελα κάτι χαρούμενο και νομίζω ήταν ό,τι καλύτερο για μένα.

Τι προσδοκίες έχεις από τους επόμενους μήνες;

Όλο το Μάιο έχουμε εμφανίσεις στο θέατρο Βεργίνα στη Θεσσαλονίκη με τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Στέλιο Διονυσίου. Μετά λέω να… κάτσω στα αυγά μου και να ξεκουραστώ, να ησυχάσουν και οι άνθρωποι που έχουν τόσο άγχος για μένα. Να έρθει με το καλό στη ζωή η κόρη μας, να πάνε όλα καλά και μετά βλέποντας και κάνοντας. Ιδανικά θέλω να ξεκουραστώ το καλοκαίρι, και μετά ανάλογα με τις δυνάμεις μου και με την ψυχολογία μου θα κινηθώ ανάλογα. Χαίρομαι όμως γιατί έχω συνεργάτες οι οποίοι είναι δίπλα μου σε ό,τι κι αν αποφασίσω, όπως ο παραγωγός μου, Ανδρέας Γιατράκος, η εταιρεία μου και ο Φίλιππος Αληγιζάκης που έχει γίνει το alter ego. Είναι σπουδαίο να μπορώ να συνεννοηθώ και να υπάρχει κατανόηση, ένιωσα ότι με αγαπούν και με προσέχουν στη φάση που είμαι. Δεν με πιέζει κανείς να κάνω τίποτα απολύτως, ακόμα και η επιχείρηση στο μαγαζί που εμφανιζόμουν.

Κλείνοντας, σήμερα σε σχέση με 9 χρόνια πριν που περίμενες την πρώτη σου κόρη, νιώθεις ότι πατάς πιο γερά στα πόδια σου;

Σίγουρα νιώθω πιο όμορφα, πιο ισορροπημένη, πολύ πιο δυνατή και νιώθω ευλογημένη, ευγνώμων στον Θεό για ό,τι μου έχει χαρίσει. Όταν τα νιώθεις όλα αυτά, έχεις μεγαλύτερη δύναμη, είσαι πιο ικανός και έτοιμος να κάνεις τις επιλογές σου, με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και με άλλη επίγνωση.