Φώφη Γεννηματά: Τα νεότερα με την υγεία της

Βρίσκεται ακόμα στο νοσοκομείο και υποβάλλεται σε σειρά εξετάσεων

Αρθρογράφος: Κωνσταντίνα Τσουκαλά
Κωνσταντίνα Τσουκαλά
Φώφη Γεννηματά: Τα νεότερα με την υγεία της

Στο νοσοκομείο βρίσκεται από το απόγευμα της Δευτέρας (11/10) η Φώφη Γεννηματά. Η Πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ ΈΧΕΙ συμπτώματα ατελούς ειλεού, ενώ ανακοινώθηκε πως ο καρκίνος στο στήθος, είχε υποτροπιάσει.

Η ίδια αποσύρθηκε από την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και σύμφωνα με το ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΙ το απόγευμα της Τετάρτης (13/10), η Φώφη Γεννηματά υποβάλλεται σε σειρά νέων διαγνωστικών εξετάσεων και ακολουθεί ειδική θεραπεία.

Τα τελευταία 24ωρα έχει δεχθεί πλήθος μηνυμάτων ενώ το πρωί βρέθηκε στον «Ευαγγελισμό» και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να της ευχηθεί περαστικά.

Τα νεότερα με την υγεία της Φώφης Γεννηματά

Η αποκάλυψη της Φώφης Γεννηματά στην Ελεονώρα Μελέτη για τον καρκίνο

Η Φώφη Γεννηματά το βράδυ της Δευτέρας 22/6 εμφανίστηκε στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη, στον ALPHA, Μεσάνυχτα κι έκανε συγκλονιστικές αποκαλύψεις! Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον χαμό των γονιών της, στον καρκίνο του μαστού που είχε η μητέρα της αλλά και στην προσπάθειά της να κάνει παιδιά.

Τα λόγια της ήταν τόσο συγκινητικά που καθήλωσε κοινό και παρουσιάστρια.

«Δεν ήθελα να σκεφτεί ούτε ένας Έλληνας ότι θέλω να εκμεταλλευτώ το συναίσθημά τους για την απώλεια του πατέρα μου. Και πέρα από το τι θα σκεφτόταν ο καθένας και η ίδια δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω.

Χρειαζόταν ένας χρόνος για να αφομοιώσουμε το πένθος. Ήταν ισχυρό το σοκ. Στην αρχή δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ τέτοια πράγματα. Αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού. Σκεφτόμουν ότι μια μέρα θα με ρωτήσει γιατί μαμά δεν ασχολήθηκες; Δεν τα έλεγε καλά ο παππούς;»

Μιλώντας για τον καρκίνο και την απώλεια των γονιών της είπε: «Παλεύαμε μέχρι την τελευταία στιγμή. Με επτά μήνες διαφορά έφυγαν οι γονείς μου από τη ζωή. Πρώτα η μητέρα μου και μετά ο πατέρας μου. Μόνο αυτό μπορούσε να συμβεί με αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν μαζί από δεκατριών χρονών. Μια ζωή μαζί. Το 1984, όταν αρρώστησε η μητέρα μου, πολύ δύσκολα μπορούσε να πει κανείς τη λέξη καρκίνος. Είχε καρκίνο στο μαστό. Ήταν ένα στίγμα για όλη την οικογένεια. Ένας από τους λόγους που επέλεξα να μιλήσω στη συνέχεια εγώ ήταν γιατί έπρεπε αυτό το πράγμα να το σπάσουμε. Δεν τελειώνει η ζωή. Δεν σταματάς να είσαι γυναίκα και πρέπει να συνεχίσεις να ζεις.

Δεν νιώσαμε ποτέ στο σπίτι ότι είχαμε έναν άρρωστο άνθρωπο. Η μητέρα μου είχε μια δίψα για τη ζωή που μας τη μετέδωσε. Χόρευε μέχρι την τελευταία στιγμή ακόμα και όταν της ήταν πολύ δύσκολο. Κανένας όμως δεν καταλάβαινε πόσο δύσκολο της ήταν. Όλα αυτά είναι πράγματα που εμένα με έχουν στιγματίσει. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο αυτό που βιώσαμε. Ειδικά για εμένα γιατί δεν είχα αποκτήσει τα δικά μου παιδιά. Βυθίζεσαι. Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις τον θάνατο και την οργή που φέρνει για την απώλεια».