Λίγες ημέρες πριν το μεγάλο επεισόδιο του Φως στο Τούνελ, κυκλοφόρησε το trailer με την Αγγελική Νικολούλη να παίρνει συνέντευξη από τον Μάνο Δασκαλάκη στο γραφείο της. Για τους πολύ παρατηρητικούς, που δεν στάθηκαν απλά στο θέμα της εκπομπής, υπάρχει κάτι ακόμα γνωστό αγνωστό.
Στο κομοδίνο της δημοσιογράφου υπάρχει μια σειρά από κορνίζες και σε μια από αυτή αποκαλύπτεται η κουμπαριά της Αγγελικής με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο σπουδαίος πολιτικός που υπήρξε Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας της χώρας μας, πάντρεψε τη δημοσιογράφο με τον αστυνομικό Γιάννη Μουσούλη.
Η στενή σχέση της Αγγελικής Νικολούλη με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή
Λίγα λόγια για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή
Ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (Κιούπκιοϊ (σημερινή Πρώτη Σερρών), 8 Μαρτίου 1907 – Αθήνα, 23 Απριλίου 1998) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε τέσσερις φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας και δύο φορές Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Άσκησε αρχικά τη δικηγορία και πολιτεύθηκε από τη δεκαετία του 1930 ως υποψήφιος του Λαϊκού Κόμματος. Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου διετέλεσε υπουργός διαφόρων υπουργείων, μεταξύ των οποίων υπουργός μεταφορών, θέση από την οποία ήταν υπεύθυνος για την κατάργηση του δικτύου του τραμ. Αργότερα, εντάχθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου και μετά το θάνατό του Παπάγου ορίστηκε το 1955 πρωθυπουργός από τον βασιλιά Παύλο.
Κατά την πρώτη του πρωθυπουργία, την οκταετία 1955-1963, εφάρμοσε ένα πρόγραμμα ταχείας εκβιομηχάνισης, επένδυσης σε έργα υποδομής και βελτίωσης της γεωργικής παραγωγής, το οποίο οδήγησε από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 στο Ελληνικό οικονομικό θαύμα. Εφάρμοσε ακόμη την παραχώρηση πλήρους δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες. Ταυτόχρονα πρωτοστάτησε στην αποφυλάκιση εγκληματιών πολέμου (Υπόθεση Μέρτεν) και στη σύναψη δανείου Ελλάδος από τη Γερμανία, καθώς και σε πολιτικές παρεμβάσεις στην Εκκλησία για την εκλογή Αρχιεπισκόπου Αθηνών.
Στο εξωτερικό συνομολόγησε τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, με τις οποίες η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος. Μετά την ανάδειξη της ΕΔΑ ως αξιωματικής αντιπολίτευσης το 1958 σύστησε κρατικές επιτροπές που συντόνισαν την κρατική και παρακρατική δράση εναντίον της αριστεράς και μέσω αυτών ενέκρινε την εφαρμογή του Σχεδίου «Περικλής» για τον περιορισμό των εκλογικών επιδόσεών της στις εκλογές του 1961 με νοθεία.
Μετά από σύγκρουσή του με το παλάτι παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία το 1963 και μετοίκησε στο Παρίσι, όπου παρέμεινε μέχρι το 1974. Τον Ιούλιο του 1974 κλήθηκε από την ηγεσία της στρατιωτικής δικτατορίας να αναλάβει την πολιτική διακυβέρνηση της χώρας και σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας πολιτικών προσώπων. Ίδρυσε το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και οργάνωσε το Νοέμβριο τις πρώτες εκλογές του 1974, στις οποίες η ΝΔ απέσπασε άνω του 50% των ψήφων.
Κατά τη δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του, από το 1974 ως το 1980, αναγνωρίζεται για την επιτυχή αποκατάσταση της Δημοκρατίας και για την εγκαθίδρυση της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, με την οποία τερματίστηκε η πολιτική αστάθεια περίπου μισού αιώνα. Υπήρξε αφοσιωμένος φιλοευρωπαϊστής και του αποδίδεται η ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Οικογένειες. Το 1978 του απονεμήθηκε το Βραβείο Καρλομάγνος.
">
">
">
">
">
">
">