Στην «Μεγάλη Εικόνα» με την Νίκη Λυμπεράκη βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας 7/4 ο Λευτέρης Λαζάρου, σε μία σπάνια τηλεοπτική του εμφάνιση. Ο σεφ μίλησε για την μαγειρική που τόσο αγαπάει, αλλά και για τα παιδιά και την εγγονή του.

Δείτε επίσης: Από ριζότο και γαρίδες μέχρι γλυκό φράουλα – Το μενού που μαγείρεψε ο Λευτέρης Λαζάρου για τον Μπαράκ Ομπάμα

Ο Λευτέρης Λαζάρου στην «Μεγάλη Εικόνα»

«Ο αρχιμάγειρας είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί ακόμα και από τα παιδιά που έρχονται στο μαγαζί ακόμα μαθαίνω. Νομίζω ότι από την τηλεόραση κάποιοι έγιναν σταρ, κάποιοι ίσως λίγο παραπάνω, από τα πρωινάδικα που κάνουν μαγειρικές. Εμένα δεν μου αρέσει αυτό. Εγώ θα προτιμούσα την τηλεόραση να είναι πιο εκπαιδευτική.

Τώρα κάνουν… μαγικές εικόνες. Λέμε “θα φτιάξουμε αυτό”, το βάζουμε τον φούρνο, το ξεφουρνίζουμε, το δοκιμάζουμε και λέμε μεταξύ μας πόσο ωραίο είναι. Εσύ στο σπίτι κοιτάς μέσα από το “γυαλί” και προσπαθείς να καταλάβεις εάν λέω αλήθεια», σχολίασε αρχικά ο σεφ.

Στην συνέχεια ανέφερε: «Η μαγειρική είναι μια κατάθεση ψυχής, αγάπη που την καταθέτεις και την παίρνεις πολλαπλά πίσω. Εγώ δεν μαγειρεύω για να ζήσω, ζω για να μαγειρεύω».

Η δουλειά και ο χαμένος χρόνος με τα παιδιά του

Στην συνέχεια, ο Λευτέρης Λαζάρου αναφέρθηκε στα ερεθίσματα που είχε στο περιβάλλον του που τον έκαναν να αγαπήσει την μαγειρική, αλλά και στα παιδιά του μιλώντας για τον χρόνο που έχει χάσει μαζί τους.

«Τη δουλειά αυτή την κάνω από 13 χρονών, δίπλα στον πατέρα μου, από ερεθίσματα που έπαιρνα. […] Και η μαμά μου μαγείρευε πολύ ωραία. Όταν οι κόρες μου ήταν στο Δημοτικό, πολλά παιδιά έρχονταν στο σπίτι να τα ταΐσω. Έπαιρνε η συνοδός από το σχολικό και έλεγε “πέντε παιδάκια θέλουν να πάνε για φαγητό στο Λαζαραίικο”», είπε ο σεφ.

Σε άλλο σημείο ανέφερε: «Έχω μία εγγονή ξελογιάστρα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην είναι χαζοπαππούς με τα εγγόνια του. Αυτό που λένε “του παιδιού μου το παιδί, δύο φορές παιδί μου” ισχύει. Δεν με αφήνει η νύφη μου να κακομάθω την εγγονή μου, αλλά πλαγίως το κάνω».

Τέλος, αναφέρθηκε στο εάν μπόρεσε να “χαρεί” τα παιδιά του, λόγω της πολύ απαιτητικής δουλειάς που κάνει. «Μου έχουν λείψει… δεν ξέρω πότε μεγάλωσαν τόσο. Προσπαθούσα πηγαίνω στα πάρτι τους, ήταν και αυτές οι αναμνήσεις που μου έμειναν», κατέληξε ο Λευτέρης Λαζάρου.