Η Μυρτώ Αλικάκη παραχώρησε μια εξομολογητική συνέντευξη στο Pet Stories του ΣΚΑΪ, με την ίδια να μιλά για τον έρωτά της: τη σκυλίτσα της, Άλις, η οποία την συντροφεύει πάντα και παντού. Για εκείνη, δεν είναι απλώς ένα σκυλάκι, είναι οικογένεια, ενώ, μέσα από τα λόγια της καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη αδυναμία της έχει.
Η αποκάλυψη της Μυρτώς Αλικάκη για την σκυλίτσα της
«Η Άλις για μένα είναι έρωτας. Νιώθω για την Άλις, αυτό που νιώθουν οι ερωτευμένοι. Το λέω αλήθεια. Η Άλις μου δίνει ζωή, ενέργεια. Είναι από τα πιο ζεστά πλάσματα που έχω στη ζωή μου» είπε αρχικά η Μυρτώ Αλικάκι για την σκυλίτσα της.

Μυρτώ Αλικάκη: «Έχω σχέση πολλά χρόνια! Έχει τύχει να φωτογραφηθούμε» – Ποιος είναι ο σύντροφός της
«Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι υποκριτές με τα ζώα, όπως είναι υποκριτές με τους ανθρώπους. Δηλαδή μπορεί να δείχνουν μια εικόνα και από πίσω να γίνεται χαμούλης. Στην ύπαιθρο, στην επαρχία, υπάρχει ελεεινή συμπεριφορά προς τα ζώα. Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι που δυσκολεύονται πάρα πολύ να δεσμευτούν με τους ανθρώπους αλλά δεσμεύονται με τα ζώα. Αυτό κατά τη γνώμη μου έχει να κάνει με μία αδυναμία του ατόμου.
Ένα ζωάκι δεν σου φέρνει ποτέ αντίρρηση, είναι εύκολη η σχέση με ένα ζωάκι. Η πρόκληση είναι να δεσμευτείς με κάποιον θα σε απορρίψει. Ζούμε σε μία ναρκισσιστική εποχή, δεν μας είναι εύκολο να μας λένε οι άνθρωποι αυτό που δεν μας αρέσει. Εγώ έχω το αντίθετο, εγώ είμαι συνήθως η ενοχική, που θα ικανοποιήσω πάντα τον άλλον, το οποίο επίσης είναι μια έλλειψη αυτοπεποίθησης, δεν είναι εύκολο να το έχεις» παραδέχεται σε άλλο σημείο η Μυρτώ Αλικάκη.

Αλικάκη: «Θα έλεγα ότι με την απώλεια και τον θάνατο είμαι αρκετά συμφιλιωμένη! Εύχομαι να φύγω εύκολα και γρήγορα»
Μιλώντας για την κακοποίηση της σκυλίτσας της, αποκαλύπτει: «Η καημενούλα στην αρχή ήταν πολύ φοβισμένη, δεν είχε ξαναμπεί σε σπίτι. Ήταν 1, 5 χρόνο στο δρόμο και περίπου 6 μήνες στο καταφύγιο ζώων. Πιθανότατα επειδή είχε βιαστεί από μεγάλα σκυλιά και είχε μείνει έγκυος πολλές φορές απανωτά, ήταν πολύ ταλαιπωρημένο ζωάκι. Φοβόταν πάρα πολύ. Την έπαιρνα αγκαλιά για να την βγάλω βόλτα. Είναι πολύ τρυφερή, πολύ ήρεμη, νιώθω ότι έχει μια εξάρτηση. Πιθανόν επειδή ήταν και αδεσποτάκι, νιώθω την ευγνωμοσύνη της. Νιώθω ότι κάθε μέρα ότι με κοιτάζει και σκέφτεται “σε ευχαριστώ που με έσωσες”»


">
">
">
">