Ιδιαίτερα επιλεκτικός στις δημόσιες εμφανίσεις του ήταν τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Καλογερόπουλος, έχοντας επιλέξει να κρατά αποστάσεις από τα φώτα της δημοσιότητας και την έντονη καλλιτεχνική ζωή της Αθήνας. Ο αγαπημένος ηθοποιός είχε χαράξει έναν διαφορετικό δρόμο, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του σε ένα προσωπικό όραμα που δημιούργησε στην Κυπαρισσία.
Μία από τις τελευταίες φορές που είχε απαθανατιστεί δημόσια ήταν στις 28 Φεβρουαρίου 2020, όταν είχε βρεθεί στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών για να αποχαιρετήσει τον Κώστα Βουτσά. Ο φωτογραφικός φακός τον είχε καταγράψει ανάμεσα στους ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου που είχαν δώσει το «παρών» στην κηδεία του σπουδαίου ηθοποιού.
Παρότι οι εμφανίσεις του είχαν πλέον περιοριστεί σημαντικά, ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε μιλήσει δημόσια περίπου ενάμιση χρόνο πριν από τον θάνατό του. Συγκεκριμένα, στις 30 Δεκεμβρίου 2024, είχε παραχωρήσει συνέντευξη στην εκπομπή «Το Πρωινό» και είχε μιλήσει για τη ζωή που είχε επιλέξει μακριά από την Αθήνα.
Η νέα ζωή στην Κυπαρισσία και το Τρενοτεχνείο
Ο ηθοποιός είχε εγκατασταθεί στην περιοχή της Κυπαρισσίας, όπου είχε ρίξει μεγάλο βάρος στη δημιουργία και λειτουργία του Τρενοτεχνείου, ενός πολυχώρου πολιτισμού που φιλοξενούσε θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και άλλες καλλιτεχνικές δράσεις.Μάλιστα, είχε ξεκαθαρίσει ότι η απόφασή του να βρεθεί εκεί δεν είχε να κάνει με την αναζήτηση μιας πιο ήρεμης ή εύκολης ζωής, αλλά με την επιθυμία του να δώσει ξανά ζωή σε έναν χώρο που είχε εγκαταλειφθεί.
«Στο χωριό εγώ δεν πήγα για να κάνω καλύτερη ζωή. Πήγα για το Τρενοτεχνείο. Είχα να κατέβω πολλά χρόνια, 5 – 6 χρόνια, και όταν κατέβηκα μετά από χρόνια τον σταθμό της Κυπαρισσίας, το ωραιότερο σημείο της πόλης και έλεγε Τίρανα – Βουκουρέστι και τέτοια σε μια ταμπέλα που ήταν έτσι στραβό. Και αυτό με ενόχλησε πολύ. Με ενόχλησε πολύ και λέω θα κάνω κάτι εδώ ρε παιδί μου στα τρένα. Ο σταθμός επειδή είναι απόμερα, είναι στην άκρη της πόλη, ήταν ο σκουπιδοντενεκές της Κυπαρισσίας. Το πήρα έτσι πατριωτικά και λέω εδώ θα αναστήσουμε. Έλειπε και ο χώρος ο πολιτιστικός σε όλη την περιφέρεια. Και φτιάξαμε έναν χώρο αριστούργημα. Έχουν έρθει όλοι. Έγινε ο χαμός. Εκεί που ήταν σκουπιδότοπος έγινε εστία πολιτισμού. Και ποιος δεν τραγούδησε εκεί κάτω; Όλοι. Ο Παπακωνσταντίνου, ο Μάλαμας», είχε εξομολογηθεί ο Νίκος Καλογερόπουλος.
Το σοκ από τη διάρρηξη στον χώρο
Στην ίδια συνέντευξη είχε αναφερθεί και σε μία δυσάρεστη εμπειρία που τον είχε συγκλονίσει. Άγνωστοι είχαν εισβάλει στον χώρο και, παρότι σύμφωνα με τον ίδιο δεν είχαν αφαιρέσει κάτι, είχαν προκαλέσει εκτεταμένες ζημιές. Ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε περιγράψει τη στιγμή που αντίκρισε για πρώτη φορά όσα είχαν συμβεί, παραδεχόμενος πως είχε υποστεί σοκ.
«Δεν πήραν τίποτα αλλά δεν άφησαν. Τα έσπασαν όλα. Δεν ξέρω ποιοι μπήκανε. Το έχει αναλάβει η αστυνομία. Κάνανε, πήραν αποτυπώματα. Πιστεύω θα τους βρουν όμως. Θα σας πω ρε παιδιά τι αισθάνθηκα ακριβώς. Κοίτα, έχω φορτώσει το αυτοκίνητό μου μαζί με το φίλο μου, τον Θανάση, που παίζουμε μαζί. Πάμε λοιπόν να πάρουμε τα σκηνικά του Πλούταρχου και ξαφνικά βλέπω σπασμένο το τζάμι της πόρτας μπροστά και παθαίνω, παθαίνω σοκ», είχε εξομολογηθεί για το περιστατικό.
Στη συνέχεια είχε περιγράψει ακόμη πιο έντονα τα συναισθήματά του, συνδέοντας όσα έζησε με τους στίχους από τραγούδι της ταινίας του «Η πίστα του Σπήλιου». «Δηλαδή δεν το έχω ξανανιώσει αυτό. Μου ‘ρθε ρε παιδιά στο μυαλό το τραγούδι που λέω στην ταινία μου “Η πίστα του Σπήλιου” που λέει “δεν έχει τόπο η χαρά στο σπίτι μου ν’ ανθίσει μέσα φωτιά, έξω φωτιά και ποιος θα την σβήσει; Κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά. Τι βλέπω; Δεν κατέχω. Τα είχα όλα μέχρι χθες. Τίποτα πια δεν έχω. Στο είπα κι εσένα ρε Θεέ που βλέπεις μέσα έξω. Μη με φορτώνεις για να δεις πόσα μπορώ ν’ αντέξω”. Και λέω μετά “κοίτα αυτό με σήκωσε. Λέω κοίτα τη στάχτη που άφησες. Εγώ την κάνω χώμα. Ξανά φυτεύω απ την αρχή και τραγουδάω ακόμα”» είχε προσθέσει ο Νίκος Καλογερόπουλος.
Η συγκεκριμένη συνέντευξη έμελλε να είναι μία από τις τελευταίες φορές που ο ηθοποιός μίλησε εκτενώς μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα, δίνοντας μια εικόνα από τη ζωή που είχε επιλέξει μακριά από την Αθήνα, αλλά και από το πόσο σημαντικό ήταν για εκείνον το Τρενοτεχνείο και η πολιτιστική δραστηριότητα που είχε αναπτύξει στην Κυπαρισσία.
">
">
">
">
">
">
">
">