Μια άκρως εξομολογητική συνέντευξη παραχώρησε ο διεθνούς φήμης γλύπτης Νίκος Φλώρος στο vidcast «People» του Γιάννη Βίτσα στην Espresso, μιλώντας για τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του, τα παιδικά του χρόνια, το bullying που υπέστη, τις ημέρες που έζησε στον δρόμο στη Νέα Υόρκη, αλλά και τις στιγμές που έφτασε στα όριά του. Ο ίδιος δεν δίστασε να αποκαλύψει πως υπήρξαν περίοδοι κατά τις οποίες σκέφτηκε ακόμη και την αυτοκτονία, υπογραμμίζοντας πως η πίστη του στον Θεό ήταν εκείνη που τον κράτησε στη ζωή.
Ο Νίκος Φλώρος περιέγραψε με συγκλονιστικό τρόπο τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Ελλάδα, τα οποία χαρακτήρισε ως «εφιάλτη». Όπως ανέφερε, από μικρή ηλικία δεχόταν έντονο bullying τόσο από συμμαθητές όσο και από καθηγητές, με αποτέλεσμα να αισθάνεται πως δεν ανήκει πουθενά. Η τέχνη έγινε τελικά η διέξοδός του, καθώς περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του ζωγραφίζοντας και απομονωμένος από τα υπόλοιπα παιδιά.
«Από το σχολείο από μικρό παιδί το bullying που δεχόμουν λόγω του ονόματος μου ήταν τεράστιο… Με πλήγωνε, με έκανε να αποστασιοποιηθώ από πολλά πράγματα. Αισθανόμουν ότι ήμουν εκτός κατά κάποιο τρόπο. Ακόμα και πολλά παιδιά δε με παίζανε. Έτσι βρήκα διέξοδο στην τέχνη… Μην πω για τους καθηγητές! Η χειρότερη περίοδος της ζωής μου ήταν τα παιδικά μου χρόνια και τα χρόνια γυμνασίου και λυκείου. Ήταν εφιάλτης», εξομολογήθηκε, δηλώνοντας μάλιστα πως καθηγητές είχαν φτάσει στο σημείο να καλέσουν τον πατέρα του και να του πουν πως το παιδί του «έχει πρόβλημα» και πως θα έπρεπε να αναζητήσει ειδικό σχολείο.
Η ζωή του στη συνέχεια τον οδήγησε εκτός Ελλάδας και τελικά στη Νέα Υόρκη, όπου έφτασε έχοντας μόλις 500 ευρώ για τις πρώτες του ανάγκες. Ο ίδιος μίλησε για τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισε, αποκαλύπτοντας πως υπήρξαν στιγμές που έμεινε ακόμη και άστεγος, κοιμόταν στον δρόμο και έπρεπε να παλέψει καθημερινά για να συνεχίσει να κυνηγά το όνειρό του.
Στην ίδια συζήτηση αποκάλυψε ακόμη ότι στην Αμερική δέχθηκε αρκετές φορές σεξουαλική παρενόχληση από ιδιαίτερα ισχυρά πρόσωπα του χώρου του θεάματος. Όπως περιέγραψε, κάποιοι άνθρωποι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τη θέση ισχύος που είχαν, συνδέοντας την επαγγελματική του εξέλιξη με προσωπικές απαιτήσεις. Εκείνος, όπως είπε, επέλεξε να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις με ψυχραιμία και ευφυΐα.
Νίκος Φλώρος: Η Κάλλας, οι απόπειρες αυτοκτονίας και ο φίλος που έχασε
«Πολλές φορές σκέφθηκα να αφήσω τα πάντα! Έχω φτάσει στη ζωή μου σε τέλματα. Είχα σκεφθεί μέχρι και την αυτοκτονία. Τώρα δεν είναι σωστό αυτό που λέω, αλλά φτάνεις κάποιες στιγμές στη ζωή σου που μπορείς να περάσεις μία κατάθλιψη, σε ένα σημείο που να μην έχει αξία τίποτα γύρω σου. Έχω φλερτάρει με το θάνατο πολλές φορές. Έχω χάσει ανθρώπους από τη ζωή μου, συνεργάτες, φίλους μου, οι οποίοι έφυγαν μέσα από τα χέρια μου», ανέφερε σε διαφορετικό σημείο της συνέντευξής του, για να συμπληρώσει: «Πιστεύω στο Θεό και πώς τίποτα δεν είναι τυχαίο ότι σ’ αυτό τον κόσμο που βρισκόμαστε. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό που μας δίνεται! Αυτό με έχει κρατήσει μέχρι στιγμής στη ζωή μου για να μη γίνει οτιδήποτε άλλο. Με κράτησε η σχέση μου με το Θεό, η σχέση μου ότι είμαι πολύ μικρός για να ορίσω την ίδια τη ζωή μου, από την στιγμή που δεν είναι κάτι δικό μου. Η ζωή κάθε ανθρώπου όλων δεν είναι δική μας».
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η αναφορά του στον αγαπημένο του φίλο, Γιώργο Κωστάκο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή μόλις στα 41 του χρόνια, μετά από διάγνωση καρκίνου στον εγκέφαλο. Ο Νίκος Φλώρος περιέγραψε τη δραματική προσπάθεια να τον μεταφέρουν στη Γερμανία για θεραπεία, αλλά και την εμπειρία του δίπλα σε παιδιά που έδιναν τα ίδια μάχη με την ασθένεια.
«Έχασα τον αγαπημένο μου φίλο το Γιώργο Κωστάκο από καρκίνο του εγκεφάλου μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αστραπιαία. Διαγνώστηκε στο τελευταίο στάδιο καρκίνου του εγκεφάλου. Τον πήγαμε στη Γερμανία σ’ αυτό το περιβόητο νοσοκομείο που ούτε θέλω να το δω μπροστά μου στη ζωή μου ξανά. Εκεί βίωσα καταστάσεις τρελές ειδικά από μικρά παιδιά που πήγαιναν εκεί με αυτό το νόσημα», είπε ο Νίκος Φλώρος και αποκάλυψε πως λίγο πριν από τον θάνατό του ο φίλος του τού ζήτησε να συνεχίσει τη ζωή και την καλλιτεχνική του πορεία: «Ο Γιώργος έφυγε μέσα σε έναν μήνα. Μου είπε “Νίκο, σε παρακαλώ, θα συνεχίσεις. Δεν θα παρατήσεις τίποτα από αυτά που κάνεις στη ζωή σου”».
Ο ίδιος αναφέρθηκε και σε μια ακόμη ιδιαίτερα δύσκολη εμπειρία που σημάδεψε την παιδική του ηλικία: τις επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας του αδελφού του. Όπως εξομολογήθηκε, από πολύ μικρή ηλικία είχε βρεθεί αντιμέτωπος με εικόνες και καταστάσεις που ένα παιδί δεν θα έπρεπε να γνωρίζει, φτάνοντας μάλιστα να μάθει ακόμη και πώς να προσφέρει πρώτες βοήθειες σε έναν άνθρωπο που είχε επιχειρήσει να βάλει τέλος στη ζωή του.
«Ο αδελφός μου είχε προβλήματα από μικρός και έκανε άπειρες απόπειρες αυτοκτονίες. Διαγνώστηκε με ένα είδος σχιζοφρένειας. Σε μικρή ηλικία έβλεπα είτε να κόβει φλέβες του, είτε να κάνει οτιδήποτε άλλο. Είχα εξοικειωθεί με ένα τρόπο… Μετά πήγαινα στο σχολείο και ήμουν σα χαμένος γιατί το βράδυ στο σπίτι είχε γίνει αυτό το γεγονός και ο αδελφός μου βρίσκονταν στην εντατική γιατί είχε κόψει τις φλέβες του. Ήμουν σε ένα εσωτερικό σοκ. […] Έχω δει αρκετές φορές τον αδελφό μου να αποπειράται να αυτοκτονήσει. Εκπαιδεύτηκα και στην ανάνηψη, πώς μπορώ να σώσω έναν άνθρωπο, πώς μπορώ να του δώσω ενεργό άνθρακα αν έχει πάρει εκατό χάπια», ανέφερε.
Παρά τις τραυματικές εμπειρίες, ο Νίκος Φλώρος κατάφερε να μετατρέψει τις δυσκολίες σε καύσιμο για την τέχνη του. Από την Ελλάδα ταξίδεψε στη Βιέννη και το Παρίσι και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη, όπου κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του πορεία στον διεθνή καλλιτεχνικό χώρο και να γνωρίσει προσωπικότητες παγκόσμιας εμβέλειας.
Σήμερα, έχοντας πίσω του μια σημαντική διεθνή διαδρομή, ετοιμάζεται να παρουσιάσει νέα έργα σε Ιταλία, Αζερμπαϊτζάν και Βραζιλία. Μάλιστα, σε περίπου δεκαπέντε ημέρες αναμένεται να παρουσιαστεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρώμης το νέο του γλυπτό για τη Μαρία Κάλλας, μια καλλιτέχνιδα με την οποία, όπως εξομολογείται, αισθάνεται ότι έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη, σχεδόν μεταφυσική σχέση.
«Η Μαρία Κάλλας έχει γίνει μέρος του εαυτού μου, μέλος της οικογένειάς μου. Έχουμε αποκτήσει μία πολύ ιδιαίτερη μεταφυσική σχέση», ανέφερε, εξηγώντας πως η έμπνευση για τα έργα του γύρω από την κορυφαία Ελληνίδα σοπράνο ξεκίνησε από ένα έντονο όνειρο που είχε πριν ακόμη αρχίσει να δημιουργεί έργα αφιερωμένα σε εκείνη.
">
">
">
">
">
">
">
">