Όταν ο Μαζωνάκης είχε παίξει σε ταινία του ΓΕΣ κατά των ναρκωτικών

Μία από τις πιο άγνωστες, αλλά και απίστευτα καλτ στιγμές στην πορεία του Γιώργου Μαζωνάκη βρίσκεται σχεδόν τρεις δεκαετίες πίσω. Πολύ πριν γίνει ο «Μαζώ» που γέμιζε νυχτερινά κέντρα και μεγάλες συναυλίες, ο τραγουδιστής είχε εμφανιστεί σε μία ιδιαίτερη παραγωγή του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η οποία δημιουργήθηκε με σκοπό να περάσει στους νέους στρατιώτες μήνυμα κατά της χρήσης ναρκωτικών.

Η ταινία είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Νικητής» και δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90, στο πλαίσιο της προσπάθειας του ΓΕΣ να ενημερώσει τους φαντάρους για τους κινδύνους των ναρκωτικών με έναν διαφορετικό τρόπο από τις συνηθισμένες ενημερωτικές ομιλίες. Και το καστ, κοιτάζοντάς το σήμερα, μοιάζει πραγματικά απίστευτο: Θανάσης Ευθυμιάδης, Μάρκος Σεφερλής, Νίκος Ψαρράς, Αντώνης Κανάκης και Γιώργος Μαζωνάκης, μεταξύ άλλων. Ο τελευταίος μάλιστα εμφανιζόταν σε διπλό ρόλο, ως τραγουδιστής αλλά και ως φαντάρος.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης με την κιθάρα μέσα στον θάλαμο

Σε μία από τις χαρακτηριστικότερες σκηνές, ο Βασίλης, ο ήρωας της ιστορίας, μπαίνει στον στρατό και βρίσκεται στον ίδιο θάλαμο με τον… Γιώργο Μαζωνάκη. Εκεί ο τραγουδιστής εμφανίζεται με στρατιωτική περιβολή και την κιθάρα στα χέρια, τραγουδώντας μπροστά στους υπόλοιπους φαντάρους, οι οποίοι στο τέλος τον χειροκροτούν, με τον Βασίλη να του δίνει μάλιστα και το χαρακτηριστικό «thumbs up».

Η παρουσία του Μαζωνάκη δεν περιορίζεται μόνο σε εκείνη τη σκηνή. Σε άλλο σημείο της ταινίας οι φαντάροι βρίσκονται χαλαροί στον θάλαμο, παίζουν τάβλι και συζητούν, ενώ ο Μαζωνάκης παίζει μουσική στο background, με τον Αντώνη Κανάκη να εμφανίζεται στον ρόλο του λοχία. Όλα αυτά μέσα σε μία ιστορία που επιχειρούσε να δείξει πώς ένας νέος άνθρωπος μπορεί να παρασυρθεί στη χρήση ουσιών και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η επιλογή στη ζωή του.

Με τα χρόνια, ο «Νικητής» απέκτησε σχεδόν μυθική καλτ φήμη στο ελληνικό διαδίκτυο. Οι ατάκες, οι ερμηνείες, η αισθητική της δεκαετίας του ’90 και κυρίως η απίθανη συνύπαρξη ανθρώπων που αργότερα θα ακολουθούσαν εντελώς διαφορετικές και πολύ επιτυχημένες πορείες έκαναν την παραγωγή μία πραγματική τηλεοπτική χρονοκάψουλα.

Και ανάμεσα σε όλες αυτές τις εικόνες βρίσκεται ένας πολύ νεότερος Γιώργος Μαζωνάκης, με τα χακί και την κιθάρα του, να τραγουδά μέσα στον στρατιωτικό θάλαμο. Μία εικόνα που σήμερα, μετά τον αιφνίδιο θάνατό του στα 54 του χρόνια, επιστρέφει από το μακρινό παρελθόν και θυμίζει μία σχεδόν ξεχασμένη σελίδα της διαδρομής του.

Υπάρχει, βέβαια, και μία αναπόφευκτη ειρωνεία της συγκυρίας: σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, μετά τον θάνατό του, έχουν διατυπωθεί δημόσια σοβαροί ισχυρισμοί και καταγγελίες για χρήση ουσιών από τον ίδιο. Οι αναφορές αυτές δεν αποτελούν μέχρι στιγμής ιατροδικαστικό συμπέρασμα ούτε έχει αποδειχθεί ότι η χρήση ναρκωτικών συνδέεται με την αιτία του θανάτου του. Γι’ αυτό και η παλιά συμμετοχή του σε μία παραγωγή κατά των ναρκωτικών δεν μπορεί παρά να αντιμετωπιστεί ως ένα παράξενο στιγμιότυπο της ιστορίας του και όχι ως απόδειξη για όσα συνέβησαν δεκαετίες αργότερα.