Χαμός στο τελευταίο επεισόδιο της εβδομάδας, σήμερα Παρασκευή 25/3 στο Χαιρέτα μου τον Πλάτανο. Η Κατερίνα και ο Παναγής προσπαθούν να φέρουν στο χωριό τα κανάλια και τις οικολογικές οργανώσεις. Ο Ηλίας βάζει κοριό στο σπίτι των Αργυρών και η ακρόαση ξεκινάει. Είναι ή δεν είναι τελικά ο Σάββας… Αργυρός;
Τι θα δούμε σήμερα 25/3 στο Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Η Αγγέλα έχει κρυφακούσει τον Τζίμη και τη Βαλέρια και τον αναγκάζει να τη βάλει κι εκείνη στο κόλπο, την ώρα που ο Ηλίας έχει κρυφακούσει το Σάββα που φλερτάρει τη Φιλιώ και είναι αποφασισμένος να τον ξεφορτωθεί το συντομότερο.
Ο παπάς αντί να βοηθήσει την Αλίκη και τον Κανέλο να τα βρούνε, «βοηθάει», άθελα του, την Αλίκη να ξενερώσει όλο και περισσότερο με την αστυνομική αρχή του τόπου, ενώ η Καλλιόπη έχει την τέλεια λύση για να φέρει τα κανάλια στον Πλάτανο… Το μόνο που χρειάζεται είναι δεχτεί κάποιος να παραστήσει τον πεθαμένο!
Η Μάρμω πάλι χρειάζεται ένα ηρεμιστικό και γρήγορα, αφού πιάνει τη Σύλβια να φιλιέται με το Θοδωρή. Ο Ηλίας βάζει κοριό στο σπίτι των Αργυρών για να τους πιάσει στα πράσα και η ακρόαση ξεκινάει… Είναι ή δεν είναι τελικά ο Σάββας… Αργυρός;
«Έκανα πολλή ψυχοθεραπεία» – Η εξομολόγηση της πρωταγωνίστριας Πηνελόπης Πλάκα για την απώλεια που της κόστισε
Καλεσμένη στο Στούντιο 4 βρέθηκε η Πηνελόπη Πλάκα και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ψυχοθεραπεία που έκανε μετά τον θάνατο της γιαγιάς ενώ πριν λίγο καιρό είχε μιλήσει για πρώτη φορά στα ψυχοσωματικά σημάδια στο σώμα της.
«Τα τελευταία χρόνια έκανα πολλή ψυχοθεραπεία. Έμαθα καλύτερα τον εαυτό μου, λείανα τις γωνίες μου, αγάπησα πιο πολύ εμένα και δούλεψα πράγματα που με είχαν πληγώσει στο παρελθόν.
Πολλά πράγματα με οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, νομίζω πως με την πρώτη στραβή δεν θα το σκεφτείς πάρα πολύ εύκολα. Όταν όμως σου συμβεί κάτι και πέσεις στα πατώματα, όπως είχα πάθει εγώ τότε, είναι η αρχή για να ανακαλύψεις πολλά πράγματα μέσα μου.
Για μένα ο λόγος δεν ήταν ερωτικός, ήταν απώλεια ενός αγαπημένου μου ανθρώπου. Σοκαρίστηκα με την ζωή και με το πόσο μικρή είναι, τι κάνουμε για αυτήν και αν την ζούμε όσο πρέπει να την ζούμε. Από μικρή είχα μια σύνδεση με τον θάνατο. Τον φοβόμουν επειδή είχα άρρωστο άνθρωπο μέσα στην οικογένεια και μεγάλωσα μαζί του. Όταν έχασα την γιαγιά μου, η οποία με μεγάλωσε με τον παππού στο χωριό και ήταν σαν δεύτεροι γονείς μου».
">
">
">
">
">
">
">