Ο Παύλος υποκινεί φασαρίες στην Στέρνα στα νέα επεισόδια της σειράς, Άγιος έρωτας. Η κατάσταση εκτροχιάζεται και τότε βρίσκει την ευκαιρία και συγκρούεται με τον Λεωνίδα τον οποίο τραυματίζει θανάσιμα. Ο πατήρ Νικόλαος είναι συντετριμμένος από τον χαμό του πατέρα του, ενώ ο Μαρκόπουλος παραδίδεται στη χωροφυλακή… συντετριμμένος.
Η Στέρνα βυθίζεται σε ένα σκοτεινό πέπλο φόβου μετά τον μυστηριώδη θάνατο του Σωτήρη στη χωροφυλακή. Οι ψίθυροι γίνονται κραυγές και η καχυποψία φωλιάζει σε κάθε γωνιά της πόλης. Ο Νικηφόρος προσπαθεί μάταια να επιβάλει την τάξη, όμως το χάος απλώνεται ανεξέλεγκτα. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα αναταραχής, ο Παύλος Μαρκόπουλος κινείται μεθοδικά. Με τη γνωστή του ικανότητα να χειραγωγεί τους πάντες, εκμεταλλεύεται την κατάσταση για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τις δικές του ευθύνες. Με λόγια που στάζουν δηλητήριο, στέκεται μπροστά στο εξαγριωμένο πλήθος και φωνάζει: «Δείτε ποιοι μας κυβερνούν! Σε τι σημείο έφτασε η πόλη μας!». Κατασκευάζει έναν νέο αποδιοπομπαίο τράγο στρέφοντας την οργή αλλού και σπέρνοντας διχόνοια. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι πίσω από την ένταση κρύβεται ο ίδιος ως υποκινητής των εξελίξεων, αφού τροφοδοτεί συνεχώς την αναταραχή προς όφελός του. Σε μια εκρηκτική σύγκρουση που συγκλονίζει τη Στέρνα, τα γεγονότα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Ο Λεωνίδας βρίσκεται στο επίκεντρο της θύελλας. Ο Παύλος τον προκαλεί ανοιχτά. Η ένταση κορυφώνεται και μέσα σε λίγες στιγμές η τραγωδία δεν αργεί, με τον Λεωνίδα να κείτεται βαριά τραυματισμένος. Ο πατέρας Νικόλαος με τη βοήθεια της Χλόης δίνει μάχη με τον χρόνο για να τον μεταφέρει όσο πιο γρήγορα γίνεται στο νοσοκομείο, όμως η μοίρα είναι σκληρή. Ο Λεωνίδας χάνει τη μάχη για τη ζωή και ο κόσμος του Νικόλαου καταρρέει για ακόμη μια φορά. Ο άνθρωπος που μέχρι χθες κήρυττε την αγάπη και τη συγχώρεση μεταμορφώνεται από τον πόνο και ορκίζεται εκδίκηση.
Ο Νικόλαος καθαιρείται από το ιερατικό του αξίωμα στον Άγιο έρωτα
Ο Παύλος δεν περιμένει τις εξελίξεις και κάνει την επόμενή του κίνηση. Παραδίνεται στη χωροφυλακή παίζοντας άψογα τον ρόλο του συντετριμμένου ενόχου. Ωστόσο, πίσω από τις κλειστές πόρτες κινούνται μηχανισμοί εξουσίας και η ελευθερία του είναι προδιαγεγραμμένη. Με τη βοήθεια του δικηγόρου του, του Βεργάδη, και με εντολές «άνωθεν» ο Νικηφόρος αναγκάζεται να τον αφήσει ελεύθερο.
Την ίδια στιγμή, ο Νικόλαος κηδεύει τον πατέρα του. Ομως, αντί για πράξη ύστατου αποχαιρετισμού, η νεκρώσιμος ακολουθία μετατρέπεται σε σκηνικό απόλυτου διασυρμού. Η τελετή διακόπτεται βίαια. Ο πατέρας Δαμιανός και ο πατέρας Ιάκωβος, λειτουργώντας σαν όργανα μιας σκληρής απόφασης της Μητρόπολης, παρεμβαίνουν δημόσια. «Σταμάτα, Νικόλαε!», διατάζει ο Δαμιανός με φωνή που τρέμει από οργή. «Τι κάνετε εδώ; Σεβαστείτε τη στιγμή», απαντά ο Νικόλαος εμβρόντητος. «Δεν έχεις πλέον αυτό το δικαίωμα», παρεμβαίνει ο Ιάκωβος ξεδιπλώνοντας ένα επίσημο έγγραφο. «Με απόφαση της Μητρόπολης καθαιρείσαι από το λειτούργημά σου. Από αυτήν τη στιγμή δεν είσαι πια ιερέας. Βγάλε το ράσο τώρα!», τον διατάζει. Ο Νικόλαος καθαιρείται μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκομένων, καθώς οι ιερείς απαιτούν την άμεση αφαίρεση του ράσου. Η στιγμή είναι συγκλονιστική, αφού αποχαιρετά τον πατέρα του όχι ως ιερέας, αλλά ως ένας άνθρωπος ταπεινωμένος, ενώ η Χλόη και οι δικοί του άνθρωποι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα, ανίκανοι να σταματήσουν το κακό.
">
">
">
">
">
">
">
">