Η Αλεξία Κούβελα, πρώην παίκτρια του GNTM, περιέγραψε μέσα από ένα βίντεο που δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram μια ιδιαίτερα δυσάρεστη εμπειρία που, όπως υποστηρίζει, είχε κατά τη διάρκεια μετακίνησής της με το μετρό. Η ίδια θέλησε να μοιραστεί δημόσια όσα συνέβησαν, εξηγώντας πως αρχικά παρατήρησε έναν άνδρα να την κοιτάζει επίμονα μέσα στο βαγόνι, ενώ στη συνέχεια άρχισε να αισθάνεται όλο και μεγαλύτερη ανησυχία, καθώς, σύμφωνα με την περιγραφή της, τον συνάντησε ξανά και εκτός του σταθμού.

Η ανάρτηση της Αλεξίας Κουβέλα

«Σήμερα ήμουν στο μετρό φορώντας αυτό εδώ το φόρεμα, όχι ότι έχει σημασία αλλά για τους μαλ@κες που θα γράψουν τι φόραγες, μήπως ήταν αποκαλυπτικό και τέτοια. Κάθομαι στο μετρό με τα ακουστικά μου και βλέπω μία σειρά και σε κάποια φάση αντιλαμβάνομαι ότι απέναντι και δεξιά μου κάθεται ένας κύριος που με κοιτάει που και πού. Οκ, κοιτάει, συμβαίνει. Μπορεί να κοιτάει και να σκέφτεται κάτι άλλο. Κι όσο προχωράνε οι στάσεις και ο κόσμος από τριγύρω μου φεύγει, τόσο εξακολουθεί να με κοιτάει λίγο πιο επίμονα. Σηκώνομαι και φεύγω πιο μπροστά στο τρένο και πάω να κάτσω μόνη μου. Δυστυχώς για κακή μου τύχη κατεβαίνουμε στην ίδια στάση. Τυχαία; Επίτηδες; Δεν ξέρω γιατί η ιστορία δυσκολεύει όσο προχωράμε. Κατέβαινε όντως εκεί ή κατέβηκε επειδή κατέβηκα εγώ εκεί; Δεν θα μάθουμε ποτέ. Ας υποθέσουμε ότι ο άνθρωπος εκεί ήθελε να κατέβει. Πάω στην πόρτα κι αυτός ήταν στο πιο πίσω μέρος του βαγονιού, εκεί από όπου έφυγα εγώ πριν και πάει να βγει κι αυτός από την πόρτα και με κοιτάει αλλά δεν παίρνει το βλέμμα του. Και τον κοιτάω κι εγώ τύπου «τι θέλεις;» και παίρνουμε διαφορετικές σκάλες εξόδου, αυτός πήρε τις κυλιόμενες κι εγώ ανέβηκα με τα πόδια και προσπάθησα κιόλας να καθυστερήσω όσο μπορούσα.

Δυστυχώς για κακή μου τύχη τον πετυχαίνω πάλι στην είσοδο του μετρό και τον αφήνω να περάσει μπροστά μου και να ανέβει τις κυλιόμενες και ήμουν ακριβώς από πίσω του και ένιωθα ότι αυτός ο τύπος είναι τόσο περίεργος και ότι κάτι θέλει που το ένστικτό μου ήταν σε φάση «βγάλτον μια φωτογραφία από πίσω» που εγώ δεν το κάνω ποτέ αυτό. Τον βγάζω μία φωτογραφία και με το που βγαίνουμε από το μετρό βεβαιώνομαι να δω που πάει. Αυτός έστριψε από δεξιά και ξεκίνησε να περπατάει κι εγώ περίμενα να περάσω απέναντι στο φανάρι. Περνάω απέναντι αρχίζω περπατάω, βεβαιώνομαι ότι έχει φύγει κι έτσι όπως περπατάω και χώνομαι όλο και πιο πολύ στα στενάκια στο Περιστέρι για να πάω στο κομμωτήριο σε κάποια φάση – μιλάμε για 5 λεπτά μετά αφότου τον έχασα στο μετρό- το γυναικείο μου ένστικτο ήταν σε φάση κοίτα πίσω σου και κοιτάω και ήταν αυτός και ήταν που περπατούσε αργά και θεωρώ ότι με ακολουθούσε. Κι επειδή εγώ ξέρω ότι αυτοί τρέφονται από το να σε φοβίζουν με το που τον κοιτάω δεν γύρισα ξανά μπροστά γύρισα μπροστά του σταμάτησα πληκτρολόγησα το 100 και του λέω «με ακολουθείτε;» και μου λέει «όχι κοπέλα μου εγώ πάω σπίτι μου» και του λέω «α γιατί με κοιτούσατε περίεργα κι από το μετρό» «όχι όχι κορίτσι μου» αλλά πάρα πολύ ατάραχος τύπου σε βαθμό που δεν ξαφνιάστηκε καν, ήξερε τι έκανε και ήταν προετοιμασμένος. Είχε πολύ σταθερή αντίδραση και ήξερε τι έκανε»