Έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Τσατσούλης, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, θεατρολόγος, συγγραφέας και κριτικός θεάτρου, χορού και βιβλίου. Ο θάνατός του στερεί από τον ελληνικό πολιτισμό έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο με πολύχρονη παρουσία στην έρευνα, στις εκδόσεις και στη μελέτη των παραστατικών τεχνών. Γεννημένος στην Αθήνα στις 31 Δεκεμβρίου 1952, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της διαδρομής του στη θεατρική θεωρία και στην ανάλυση της σκηνικής δημιουργίας. Στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών υπηρέτησε το αντικείμενο της Σημειωτικής του Θεάτρου και της Θεωρίας της Επιτέλεσης, συνδυάζοντας τη διδασκαλία με τη συγγραφή και την επιστημονική έρευνα. Το δε έργο του περιλαμβάνει μελέτες σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, καθώς και ανακοινώσεις σε συνέδρια, διαλέξεις και επιστημονικές συναντήσεις.
Δημήτρης Τσατσούλης: Η πανεπιστημιακή διαδρομή και η παρουσία στη θεατρική κριτική
Η διδακτική του συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών ξεκίνησε το 1997, με μαθήματα σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο. Τον Ιούνιο του 2001 εξελέγη ομόφωνα επίκουρος καθηγητής στη Σημειωτική του Θεάτρου και, μετά τον διορισμό του τον Μάιο του 2002, ανέλαβε διδακτικό έργο ως μέλος ΔΕΠ από το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2002-2003. Ήταν επίσης διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στη Σημειωτική. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα, διατήρησε σταθερή παρουσία στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο. Μέσα από τις κριτικές του παρακολουθούσε τη θεατρική και χορευτική παραγωγή, ενώ ασχολήθηκε συστηματικά και με το βιβλίο.
Στον χώρο των εκδόσεων υπέγραψε μελέτες και επιμελήθηκε θεατρικούς τόμους. Για χρόνια είχε την ευθύνη της σειράς «Η τέχνη του θεάματος» στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, συμβάλλοντας στη διάδοση της θεωρίας και της έρευνας γύρω από τις παραστατικές τέχνες. Ανάμεσα στα βιβλία του βρίσκονται τα «Η γλώσσα της εικόνας», «Σημεία γραφής – Κώδικες σκηνής» και «Δυτικό ηγεμονικό “παράδειγμα” και διαπολιτισμικό θέατρο. Για την πρόσληψη του αρχαιοελληνικού δράματος στην Ελληνική και μη Δυτική Σκηνή». Στη συγγραφική του εργογραφία περιλαμβάνεται επίσης η μελέτη «Ιψενικά διακείμενα στη δραματουργία του Ιάκωβου Καμπανέλλη».
Οι σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό
Η εκπαίδευσή του εκτεινόταν από τις πολιτικές επιστήμες και το δίκαιο μέχρι την κοινωνιολογία και τη φιλολογία. Σπούδασε στην Πάντειο και συνέχισε στο Παρίσι, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στο Paris II και στην Πολιτική Κοινωνιολογία στην École des Hautes Études en Sciences Sociales. Φοίτησε ακόμη, με υποτροφία, στο Institut International de Luxembourg, μελετώντας τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και την εφαρμογή τους από τα κράτη μέλη. Στο Παρίσι παρακολούθησε επίσης μαθήματα ρωσικής γλώσσας και φιλολογίας στο INALCO, ενώ μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα σπούδασε στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ.
Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της Λίνας Μενδώνη
Η Λίνα Μενδώνη εξέφρασε τη θλίψη της για τον θάνατό του, αναφερόμενη στην ευρύτητα της παιδείας του και στη συμβολή του στη θεατρική κριτική, στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση και στις εκδόσεις. «Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Δημήτρη Τσατσούλη, ενός ακάματου και σημαντικού θεατρανθρώπου. Άνθρωπος με ευρύτατες και διαφοροποιημένες σπουδές, αλλά, πολύ περισσότερο, τεράστια παιδεία και καλλιέργεια, ο Δημήτρης Τσατσούλης υπηρέτησε πολύπλευρα το Θέατρο και τον Πολιτισμό, ως κριτικός, ως θεωρητικός, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος. Ευθύβολος και ακέραιος κριτικός θεάτρου, χορού και βιβλίου επί πολλά χρόνια στον ημερήσιο και τον περιοδικό Τύπο, άφησε επίσης σημαντικότατη παρακαταθήκη και στον χώρο των εκδόσεων, ως συγγραφέας και επιμελητής δεκάδων βιβλίων με θεματική το θέατρο. Ενώ γονιμότατο υπήρξε και το πέρασμά του από το πανεπιστήμιο, στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών.
Θεατράνθρωπος με βαθιές γνώσεις, αλλά σε διαρκή αναζήτηση της ανανέωσης και της καινοτομίας, ενεργός και ανιδιοτελής συμπαραστάτης πάμπολλων καλλιτεχνών, ο Δημήτρης Τσατσούλης υπήρξε μια προσωπικότητα που προσέφερε, με διακριτικότητα και πάθος, τεράστιες υπηρεσίες στην τέχνη του Θεάτρου. Από τη συνεργασία μας στο Υπουργείο Πολιτισμού, κατά τη θητεία του ως Προέδρου της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου, κρατώ την ανάμνηση ενός ανθρώπου με ακατάλυτη και ανυστερόβουλη αφοσίωση στην Τέχνη, από κάθε θέση και με κάθε ιδιότητα. Στην οικογένειά του, τους πολυάριθμους φίλους και μαθητές του απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια»
">
">
">
">
">
">
">
">