Γλυκά Νερά: Η ψυχοθεραπεύτρια της Καρολάιν «σπάει» τη σιωπή της – Γιατί είπε «όχι» στο ντοκιμαντέρ για την δολοφονία της

Η γυναικοκτονία της Καρολάιν Κράουτς στα Γλυκά Νερά εξακολουθεί, πέντε χρόνια μετά, να συγκλονίζει την κοινή γνώμη, ενώ πλέον μεταφέρεται και στη μικρή οθόνη μέσα από διεθνή παραγωγή ντοκιμαντέρ (δείτε πότε και μέσα από ποιο κανάλι θα προβληθεί). Ανάμεσα στα πρόσωπα που κλήθηκαν να συμμετάσχουν ήταν και η ψυχοθεραπεύτρια Ελένη Μυλωνοπούλου, η οποία είχε συνεργαστεί με την Καρολάιν πριν από τη δολοφονία της. Η ίδια, ωστόσο, επέλεξε να αρνηθεί την πρόταση, εξηγώντας για πρώτη φορά τους λόγους μέσα από αποκλειστική της δήλωση στο eReportaz.gr.

Τι είπε η ψυχοθεραπεύτρια της Καρολάιν για το ντοκιμαντέρ

Η κ. Μυλωνοπούλου ξεκαθαρίζει ότι για την ίδια η Καρολάιν δεν αποτελεί μια ιστορία true crime, αλλά έναν άνθρωπο που γνώρισε προσωπικά. «Για μένα η Καρολάιν δεν είναι μια τηλεοπτική υπόθεση. Είναι ένας άνθρωπος που γνώρισα. Όταν μου προτάθηκε να συμμετάσχω στο ντοκιμαντέρ, η άρνησή μου ήταν συνειδητή και ξεκάθαρη», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ψυχοθεραπεύτρια θυμάται πως, μετά το έγκλημα, βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας χωρίς να το επιδιώξει. «Πέντε μήνες πριν από το έγκλημα είχα διακόψει την επαγγελματική επαφή μου με την Καρολάιν. Μετά τη δολοφονία της βρέθηκα, χωρίς να το επιλέξω, στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς δημοσιότητας και στοχοποίησης. Αργότερα, τα πραγματικά γεγονότα αποκαταστάθηκαν και έγινε γνωστό ότι συνέδραμα τις Αρχές με όσα γνώριζα», σημειώνει.

Όπως λέει, δεν αισθάνεται ότι έχει κάτι ακόμη να αποδείξει και δεν επιθυμεί να ξαναζήσει εκείνη την περίοδο της ζωής της. Παρότι επέλεξε να μη συμμετάσχει, δεν απορρίπτει συνολικά την ιδέα μιας σοβαρής κινηματογραφικής προσέγγισης της υπόθεσης. «Κατανοώ απόλυτα το παγκόσμιο ενδιαφέρον που προκάλεσε το έγκλημα στα Γλυκά Νερά. Αν ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ φωτίζει τους μηχανισμούς της κακοποίησης, της χειραγώγησης και του ελέγχου, τότε μπορεί να έχει ουσιαστική κοινωνική αξία», τονίζει. Μάλιστα, εκφράζει την πεποίθηση ότι μια τέτοια παραγωγή μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους να αναγνωρίσουν έγκαιρα τα προειδοποιητικά σημάδια μιας κακοποιητικής σχέσης.

Μέσα από την επαγγελματική της εμπειρία, επισημαίνει ότι η ψυχολογική κακοποίηση δεν ξεκινά συνήθως με ακραία περιστατικά. «Οι περισσότερες τέτοιες σχέσεις δεν ξεκινούν με βία. Ξεκινούν με μικρές συμπεριφορές που συχνά παρερμηνεύονται ως αγάπη, προστασία ή ενδιαφέρον. Στην πραγματικότητα, όμως, μπορεί να αποτελούν τα πρώτα βήματα της απομόνωσης, της εξάρτησης και της απώλειας της προσωπικής ελευθερίας», εξηγεί. Όπως σημειώνει, αν μια τέτοια παραγωγή βοηθήσει ακόμη και έναν άνθρωπο να αναγνωρίσει εγκαίρως αυτά τα σημάδια και να ζητήσει βοήθεια, τότε θα έχει επιτελέσει έναν πραγματικά σημαντικό κοινωνικό σκοπό.

Η ίδια, πάντως, θέτει και μια σαφή κόκκινη γραμμή. «Εκεί που προσωπικά είμαι ιδιαίτερα επιφυλακτική είναι όταν μια γυναικοκτονία κινδυνεύει να μετατραπεί σε θέαμα. Δεν θα ήθελα ποτέ η Καρολάιν να χαθεί πίσω από έναν εντυπωσιακό τίτλο ή από την ανάγκη αναπαραγωγής μιας ιστορίας εγκλήματος», αναφέρει. Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση υπάρχουν οικογένειες και άνθρωποι που συνεχίζουν να ζουν με την απώλεια.

Εξηγώντας γιατί αρνήθηκε να συμμετάσχει στο ντοκιμαντέρ, η ψυχοθεραπεύτρια είναι ξεκάθαρη. «Επέλεξα να μη συμμετάσχω γιατί δεν θέλω καμία προσωπική προβολή μέσα από τον θάνατο της Καρολάιν και δεν επιθυμώ να ξαναμπώ σε έναν κύκλο στοχοποίησης, ερμηνειών και δημόσιας αντιπαράθεσης», τονίζει.

Κλείνοντας τη δήλωσή της, στέλνει ένα μήνυμα που υπερβαίνει τη συγκεκριμένη υπόθεση. «Για μένα η Καρολάιν δεν είναι “content”. Δεν είναι “true crime”. Είναι μια νέα γυναίκα που δολοφονήθηκε», υπογραμμίζει, επισημαίνοντας ότι η δημόσια συζήτηση πρέπει να εστιάζει στην πρόληψη της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας και όχι μόνο στην αναπαραγωγή του εγκλήματος. «Αυτό πιστεύω ότι είναι το πραγματικό χρέος όλων μας. Να μη θυμόμαστε την Καρολάιν μόνο ως ένα τραγικό έγκλημα, αλλά ως μια αφορμή να γίνουμε πιο ευαισθητοποιημένοι και πιο αποτελεσματικοί στην πρόληψη της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας», καταλήγει.