Βαθιά θλίψη είχε προκαλέσει τον περασμένο Ιούνιο η είδηση του θανάτου του μικρού Γιαννάκη από τη Σύρο, ενός παιδιού που έγινε σύμβολο δύναμης και αγωνιστικότητας μέσα από τη σκληρή και πολύχρονη μάχη του με τον καρκίνο. Η μητέρα του, Νικόλ, είχε γνωστοποιήσει τότε τη δυσάρεστη είδηση μέσα από μια συγκλονιστική ανάρτηση στο Facebook, αποχαιρετώντας τον γιο της και περιγράφοντας τον δύσκολο δρόμο που ακολούθησε η οικογένεια όλα αυτά τα χρόνια.
Ο μικρός Γιαννάκης είχε διαγνωστεί το 2020 με οστεοσάρκωμα, μια επιθετική μορφή καρκίνου των οστών. Από τότε ξεκίνησε ένας μαραθώνιος θεραπειών, χειρουργικών επεμβάσεων και χημειοθεραπειών, με το παιδί να καλείται να αντιμετωπίσει δοκιμασίες που δύσκολα μπορεί να χωρέσει ο νους. Στη διάρκεια της ασθένειάς του χρειάστηκε, μεταξύ άλλων, να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό του δεξιού του ποδιού. Παρά τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ο Γιαννάκης συνέχισε να παλεύει με αξιοθαύμαστη δύναμη, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για ανθρώπους που παρακολουθούσαν την προσπάθειά του.
Σε μεταγενέστερο στάδιο της ασθένειας, η οικογένειά του αναζήτησε θεραπευτικές επιλογές και στο εξωτερικό. Ο μικρός ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και νοσηλεύτηκε στο αντικαρκινικό κέντρο MD Anderson στο Τέξας, συνεχίζοντας τη μάχη του απέναντι στην ασθένεια.
Το μήνυμα της μητέρας του μικρού Γιαννάκη από τη Σύρο
Δύο μήνες μετά τον θάνατό του, η μητέρα του επέστρεψε με μια νέα συγκλονιστική αναφορά στον γιο της και στην πραγματικότητα που βίωσε επί χρόνια μαζί του. Μέσα από stories στο Instagram, η Νικόλ μίλησε για τον παιδικό καρκίνο με έναν τρόπο ωμό και διαφορετικό από την εικόνα που συχνά παρουσιάζεται προς τα έξω.
Συγκεκριμένα δημοσίευσε μία εικόνα με μηχανήματα και ορούς για χημειοθεραπεία και έγραψε: «Έτσι μοιάζει ο παιδικός καρκίνος όταν σταματάμε να τον παρουσιάζουμε με τρόπο που να είναι πιο εύκολο να τον αντέξει ο κόσμος. Όχι μια χρυσή κορδέλα. Όχι ένα παιδί χωρίς μαλλιά που χαμογελά σε μια καμπάνια ενημέρωσης. Αυτό. Ένας ορός με τόσες αντλίες και τόσα φάρμακα κρεμασμένα πάνω του, που σχεδόν μοιάζει εξωπραγματικός. Χημειοθεραπεία. Οροί. Μεταγγίσεις αίματος. Αντιβιοτικά. Διατροφή. Φάρμακα για να αντιμετωπιστούν οι παρενέργειες των φαρμάκων που δίνονται για να αντιμετωπιστεί ο καρκίνος».
Στη συνέχεια σημείωσε πως αυτή η σκληρή εικόνα, είναι καθημερινότητα για τις οικογένειες που βρίσκονται αντιμέτωπες με τον παιδικό καρκίνο: «Οι γονείς παιδιών με καρκίνο θα κοιτάξουν αυτή τη φωτογραφία και σχεδόν δεν θα ανοιγοκλείσουν τα μάτια τους. Εμένα αυτή η εικόνα δεν με τρομάζει. Την κοιτάζω και σκέφτομαι: “Ναι… θυμάμαι εκείνες τις μέρες”. Και αυτό είναι απολύτως παράλογο. Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν θα έπρεπε ποτέ να μας φαίνεται φυσιολογικό».
Σε επόμενο story, η Νικόλ αναφέρθηκε στον Γιάννη και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια τις θεραπείες και τις δυσκολίες. Τα λόγια της σκιαγραφούν ένα παιδί που, παρά την ηλικία του, έδειχνε τεράστια υπομονή και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν.
«Σαν χτες. Δεν έχω ξανασυναντήσει άλλον άνθρωπο τόσο στρατιώτη τόσο υπάκουο, τόσο δεκτικό παιδί… Ο Γιάννης πέρα απ’ ότι μας είχε εμπιστοσύνη πολύ, είχε όμως και από την δική του πλευρά, ήθελε το καλύτερο για την υγεία του, όντως όμως το καλύτερο και τα καλύτερα.. Πρόσεχε και τις συνήθειές του και την διατροφή του (όσο μπορούσε γιατί ήταν και παιδί), του έφτιαχνα αυτόν τον χυμό που πραγματικά δεν πινόταν, όχι για να σκοτώσει το τέρας αυτό, αλλά για να έχει καλό ανοσοποιητικό, να βαστάει όλα αυτά τα χημικά που είχε φάει και το είχαμε πετύχει. Δεν αρρώσταινε ποτέ σχεδόν, τα τελευταία 3 χρόνια έκανε θεραπείες, πήγαινε σχολείο, βρισκόταν σε κόσμο...», έγραψε χαρακτηριστικά η μητέρα του.
">
">
">
">
">
">
">
">