Καλεσμένη στην εκπομπή Open Weekend βρέθηκε η Βάσια Τριφύλλη, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στη μάχη που έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια με τον καρκίνο, ενώ αποκάλυψε πως μια ζωή ζει με το άγχος μην κάνει μετάσταση.
H Βάσια Τριφύλλη έχει μιλήσει πολλές φορές για την περιπέτειά της, άλλες φορές με σοβαρό ύφος και άλλες φορές με λίγο πιο ανάλαφρο.
Η εξομολόγηση της Βάσιας Τριφύλλη
«Δεν είναι καλή η ζωή, όταν σε τρώει το άγχος, αν θα κάνεις μετάσταση. Δεν μπορώ την αναμονή κι όταν έχεις πάθει καρκίνο, ζεις με την αναμονή, πότε θα χτυπήσει ο μ@@@ς. Ζω ακόμα και τώρα με την αναμονή… Έχω έναν σεβασμό στην ασθένεια γιατί είναι σοβαρή αλλά είμαι εγώ και δεν με έχει δει καλά…
Πρωτοδιαγνώστηκα στο peak της επιτυχίας μου, εδώ ήμασταν σε αυτό το στούντιο. Γυρίζαμε τους Αυθαίρετους. Ψηλάφησα στο στήθος ένα γρομπαλάκι και μου είπαν να πάω στον γιατρό, λόγω βεβαρημένου ιστορικού. Πήγα με τη σιγουριά ότι δεν έχω τίποτα και μου έπεσε ο καρκίνος στο κεφάλι.
Δεν πήρα τηλέφωνο κανένα, μουγκάθηκα, λάλησα. Δεν το περίμενα! Σκέφτηκα τι προλαβαίνω να κάνω, πριν πεθάνω. Εξ’ ολοκλήρου πίστεψα ότι θα πεθάνω. Έπεσε επάνω μου κεραυνός. Ο καρκίνος και τα παιδιά είναι απαγορευμένη ιστορία. Ο γιατρός μού είπε να ξεχάσω ότι θα κάνω παιδί», είπε χαρακτηριστικά η Βάσια Τριφύλλη.
Η εξομολόγηση της Βάσιας Τριφύλλη για την θετή της κόρη
”Με το που βλέπω τον Βασιλάκη μία… απώλεια ούρων την έχω, δεν το ελέγχω, διαλύομαι. Να σου πω ψέματα.”
Αναφορικά με τους λόγους που επέλεξε να υιοθετήσει τη Βερόνικα, ανέφερε: “Τα μάτια της μου έκαναν το “κλικ”. Να μην ξέρει λέξη ελληνικά, να μην ξέρω λέξη ρουμάνικα και να θέλουμε τόσο πολύ να επικοινωνήσουμε, να μιλήσουμε. Τα μάτια 9 φορές στις 10 λένε την αλήθεια. Κι αν είσαι και αφηρημένος, δηλαδή δεν το ελέγχεις, σου ξέφυγε.
Δεν καταλάβαινα τι θέλει να μου πει και έρχεται και με παίρνει αγκαλιά. Με πήγε στην κουζίνα και μου λέει “κάτσε, να σου δώσω να φας, να σου φτιάξω καφέ”. Και σκεφτόμουν ότι εγώ ήρθα να δουλέψω γιατί μου συμπεριφέρεται έτσι αυτή. Να με χαϊδεύει, να μου κρατάει το χέρι… Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη στιγμή. Μου έδωσε εξαρχής τόση αγάπη και τόση τρυφερότητα. Μου έχει μείνει στο μυαλό. Εγώ την ξέρω καλύτερα και από τη μάνα που την γέννησε. Μοιάζουμε πάρα πολύ. Είναι σαν να είμαστε συγγενείς”.
">
">
">
">
">
">
">