Συγκλονισμένο παραμένει το πανελλήνιο με τις ραγδαίες εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας καθώς ο δεύτερος κύκλος διαπραγματεύσεων ολοκληρώθηκε εχθές 3/3. Από την άλλη, οι εικόνες που βγαίνουν στην επιφάνεια από την Ρωσία είναι σοκαριστικές καθώς οι αρχές δεν δίστασαν ακόμη να συλλάβουν ακόμα και μικρά παιδιά που διαδηλώνουν υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου.

Με αφορμή λοιπόν τα συγκεκριμένα πλάνα, η Ελεονώρα Μελέτη μέσα από την εκπομπή «MEGA Καλημέρα» δεν άντεξε και πλάνταξε στο κλάμα καθώς της προκλήθηκε έντονη συγκίνηση με αποτέλεσμα να ζητήσει “συγγνώμη” από τους τηλεθεατές.

Οι δηλώσεις της Ελεονώρας Μελέτη

«Σας ζητώ χίλια συγγνώμη! Ζητώ λίγα λεπτά να δούμε τη συνέντευξη, γιατί κάποια πράγματα είναι ανθρώπινα. Καταλαβαίνετε ότι μας έχει πιάσει μια αναστάτωση από τα πλάνα που είδαμε με τα παιδιά.

Είναι λογικό, είναι ανθρώπινο. Είμαστε άνθρωποι πάνω από όλα. Ζητώ χίλια συγγνώμη από τους συνεργάτες μου και τους τηλεθεατές. Σας παρακαλώ συνεχίστε μέχρι να ηρεμίσω λίγο».

Ξεσπάθωσε στον αέρα του Mega Καλημέρα η Ελεονώρα Μελέτη – Η διαφορετική έναρξη

Παγωμένη εξακολουθεί και είναι όλη η υφήλιος με τις εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου, που κήρυξεη Ρωσία στην Ουκρανία, και ήδη μετράμε πολλές απώλειες. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως είναι επόμενο, οφείλουν να καλύπτουν τα γεγονότα, ακόμη και οι ψυχαγωγικές εκπομπές, όσο σκληρό και αν είναι για τους ίδιους αλλά και για τους τηλεθεατές που ανοίγουν την τηλεόραση και ακούνε μόνο δυσάρεστες εξελίξεις.

Διαφορετική ήταν η έναρξη της εκπομπής Mega Καλημέρα το πρωί της Τετάρτης 2/3. Η Ελεονώρα Μελέτη θέλησε να πει δυο λόγια στους τηλεθεατές, με αφορμή όλα όσα συμβαίνουν την τελευταία εβδομάδα, καθώς μπορεί να καλούνται να ψυχαγωγήσουν το κοινό και να το ενημερώσουν, ωστόσο τους είναι αρκετά δύσκολο. Την προηγούμενη εβδομάδα κιόλας, η Φλορίντα Πετρουτσέλι δεν άντεξε και ξέσπασε σε κλάματα, με αφορμή τις εξελίξεις του πολέμου.

Η Ελεονώρα Μελέτη, κοιτώντας την κάμερα, είπε τα εξής: «Καταλαβαίνετε ότι η θέση μας είναι περίεργη. Μας ρωτούν και οι δικοί μας οι άνθρωποι «Πώς νιώθετε τώρα που γίνεται αυτός ο πόλεμος κι εσείς χρειάζεται να κάνετε και μια ανάσα από την επικαιρότητα να πείτε και πιο ανάλαφρα θέματα». Είναι περίεργο το πώς νιώθουμε. Νιώθουμε ότι από τη μία κάνουμε τη δουλειά μας και από την άλλη δεν είμαστε σε αυτό το mood πραγματικά, υπό την έννοια ότι με όλο αυτό που γίνεται γύρω μας προβληματιζόμαστε κι εμείς.

Βλέπουμε εικόνες οι οποίες μας στεναχωρούν βαθύτατα και συνειδητοποιούμε κιόλας -αυτό είναι που εμένα με τρελαίνει- ότι είμαστε και εξοικειωμένοι με αυτές τις εικόνες. Εμένα με διαλύουν οι εικόνες με τα παιδιά. Χθες το βράδυ βλέπαμε εικόνες με παιδιά που δίνουν τη μάχη με τον καρκίνο και αντιμετωπίζουν τώρα αυτές τις συνθήκες και με τον πόλεμο. Τρώγαμε εκείνη τη στιγμή οικογενειακά και συνειδητοποίησα ότι πλέον είμαστε τόσο εξοικειωμένοι με αυτές τις σκληρές εικόνες που μπορούμε και τις βλέπουμε την ώρα που η ζωή για όλους τους υπόλοιπους συνεχίζεται και αυτό είναι ένα άσχημο σημάδι για όλους μας.

Κάθε μέρα που περνάει σε αυτόν τον πόλεμο λέμε ότι η χθεσινή ήταν χειρότερη. Τελικά, φαίνεται ότι κάθε μέρα που ξυπνάμε ίσως είναι χειρότερη από την προηγούμενη».