Μια ιδιαίτερα τρυφερή ανάρτηση για τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη έκανε η Δανάη Μπάρκα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, μετά την παράσταση «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη.
Η ηθοποιός και παρουσιάστρια βρέθηκε χθες στο θέατρο για να παρακολουθήσει την παράσταση, στην οποία ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης υποδύεται τον Βλέπυρο, και η ερμηνεία του στάθηκε αφορμή για μια εξομολόγηση γεμάτη αγάπη και θαυμασμό. Η σχέση των δύο είναι ιδιαίτερα στενή, με τη Δανάη Μπάρκα να έχει μιλήσει πολλές φορές στο παρελθόν με πολύ τρυφερά λόγια για τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, τον οποίο έχει χαρακτηρίσει ουσιαστικά δεύτερο πατέρα της.
«Ο Χρήστος ήταν ίσως ένας από τους λόγους που ονειρεύτηκα να γίνω ηθοποιός»
Στην ανάρτησή της, η Δανάη Μπάρκα ανέφερε μεταξύ άλλων πως το χειροκρότημα του κοινού όταν ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης εμφανίστηκε στη σκηνή ήταν αρκετό για να τη συγκινήσει. Εν συνεχεία αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί κατά τη διάρκεια της περιοδείας, καθώς ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και ο υπόλοιπος θίασος ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα. Για την ίδια, αυτή ακριβώς είναι η ουσία του θεάτρου, να ξεπερνάς τα προβλήματα και να γίνεσαι κάποιος άλλος.
«Γιατί το θέατρο είναι μαγικό; Γιατί συμφωνούμε όλοι να πιστέψουμε μαζί σε κάτι που δεν είναι αληθινό. Εχθές είδα τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη. Ο Χρήστος μου,κάνει φέτος το καλοκαίρι τον Βλέπυρο. Έναν όχι ιδιαίτερα μεγάλο ιδεολόγο που δεν έχει κάποιο όραμα για την κοινωνία παρά μόνο αγωνία για το αν θα τον βολέψει η νέα κατάσταση πραγμάτων. Εκεί έρχεται η μαγεία του ταλέντου. Το πώς δηλαδή ένας ηθοποιός παίρνει μια όχι σπουδαία προσωπικότητα και την κάνει γιγαντιαία χωρίς κανένα τερτίπι,καμία προσπάθεια & καμία υπερβολή.
Μόλις βγήκε στην σκηνή αρκούσε το χειροκρότημα του κόσμου απλά για να βουρκώσω & να θυμηθώ τι με αγγίζει κάθε φορά που τον βλέπω στο θέατρο..απ την πρώτη φορά που τον είδα στο Σεσουάρ για δολοφόνους μέχρι τον Rain man ή τον κάθε μονόλογο και την κάθε Επίδαυρο που έχει κάνει. Η πίστη του,το μέτρο του,η αλλαγή του και η αγάπη του γι αυτό που λέγεται θέατρο. Την πιο παράξενη τέχνη που γεννιέται και πεθαίνει την ίδια στιγμή και ποτέ δεν είναι ίδια. Ο Χρήστος ήταν ίσως ένας απ τους λόγους που ονειρεύτηκα από μικρή να γίνω ηθοποιός, να συγκινώ, να μαθαίνω,να ζω σαν κάποια άλλη,να ακούω,να πείθω,να κατανοώ,να εξηγώ και να λέω ιστορίες. Αγάπησα το θέατρο μέσα από τα μάτια του και το ταλέντο του.
Ο Χρήστος φέτος κάνει τον γύρο της Ελλάδας με την παράσταση κι έναν υπέροχο θίασο και κάθε μέρα κουρασμένοι, ταξιδεύοντας ξημερώματα, με αγωνίες με άγχη, με ατυχήματα, με ζέστη,με φασαρία εκείνοι πάνω στην σκηνή αψηφούν τα πάντα και γίνονται κάποιοι άλλοι που μας θυμίζουν να πιστεύουμε, να παλεύουμε & να αγαπάμε. Αυτό είναι η μαγεία του θεάτρου και των ηθοποιών. Οι δυσκολίες που ξεπερνάς για να γίνεις κάποιος άλλος.
Γι’ αυτό το θέατρο, περισσότερο ίσως από οποιαδήποτε άλλη τέχνη, μας θυμίζει κάτι πολύ ανθρώπινο: ότι είμαστε εδώ, τώρα, μαζί, ενωμένοι. Να το αγαπάτε το θέατρο και να κρατάτε πάντα την ομορφιά του «όλοι μαζί», ηθοποιοί θεατές και συντελεστές. Χρήστο μου, από χθες το βράδυ μου εύχομαι μόνο να ξαναβρεθω δίπλα σου στην σκηνή σύντομα ή να έχω την τύχη να σε καμαρώνω να λάμπεις και να μεταμορφώνεσαι για πολλά χρόνια ακόμα. Είσαι ένας απ τους λόγους που με ονειρεύομαι εκεί πάνω από παιδί. Σ’ αγαπάω και είμαι περήφανη. Μπράβο σε όλους σας, είστε σπουδαίοι!», έγραψε η Δανάη Μπάρκα.
">
">
">
">
">
">
">
">