Μία ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση έκανε η Βούλα Πατουλίδου από τον Πόντο, απ’ όπου μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους σκέψεις και συναισθήματα από την επίσκεψή της στην Παναγία Σουμελά. Η Ολυμπιονίκης βρέθηκε στον ιστορικό τόπο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία, τις μνήμες και τις ρίζες των Ποντίων και περιέγραψε με ιδιαίτερα φορτισμένο τρόπο όσα ένιωσε κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος.
Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους προγόνους της και στις μνήμες που κουβαλούν οι επόμενες γενιές μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματά τους. Η ίδια περιέγραψε με συγκίνηση τη στιγμή που αντίκρισε την Παναγία Σουμελά, σημειώνοντας πως δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη φόρτισή της. Και όπως εξήγησε, παρότι ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν η ίδια στον συγκεκριμένο τόπο, ένιωθε σαν να τον γνώριζε ήδη.
Αναλυτικά όσα έγραψε η Βούλα Πατουλίδου
Η Βούλα Πατουλίδου αναφέρει στην ανάρτησή της: «Όταν πατάς τα χώματα του Πόντου, κάτι μέσα σου ραγίζει. Ανηφορίσαμε προς την Παναγία Σουμελά με τον ήχο του κεμεντζέ να μας συνοδεύει. Έπαιζε σαν να μην ήταν μουσική, αλλά θρήνος. Σαν να έλεγε, με τον δικό του τρόπο, όλα όσα οι παππούδες μας δεν κατάφεραν ποτέ να πουν. Και όσο ανεβαίναμε, ένιωθα πως δεν ήμασταν μόνο εμείς. Ήταν εκεί οι δικοί μας άνθρωποι. Εκείνοι που έφυγαν από τον Πόντο, αλλά δεν έφυγε ποτέ ο Πόντος από μέσα τους. Κάπου ανάμεσα στις στροφές του δρόμου, μου φάνηκε πως άκουσα τη φωνή του παππού μου: “Προχώρα… λίγο ακόμα. Εκεί είναι η Παναγία μας”».
«Όταν την αντίκρισα, δεν μπόρεσα να μιλήσω. Γονάτισα στην εικόνα που γονάτισαν άνθρωποι που έζησαν, πόνεσαν, προσευχήθηκαν και έφυγαν χωρίς να ξέρουν αν θα ξαναδούν ποτέ τον τόπο τους. Αυτό που έβλεπα για πρώτη φορά, στην πραγματικότητα το γνώριζα από πάντα. Το είχα γνωρίσει μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων μου. Από τα τραγούδια. Από εκείνο το βλέμμα που έπαιρναν οι μεγαλύτεροι όταν μιλούσαν για μια πατρίδα που δεν μπόρεσαν να ξεχάσουν. Και ίσως τελικά αυτό να σημαίνει ρίζα», έγραψε η Βούλα Πατουλίδου
">
">
">
">
">
">
">
">