O Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αποκάλυψε την άγνωστη φιλανθρωπική δράση του Γιώργου Μαζωνάκη

Μία διαφορετική, βαθιά προσωπική πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη αποκάλυψε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, λίγες ώρες μετά το τελευταίο αντίο στον σπουδαίο τραγουδιστή. Ο κ.κ. Ιερώνυμος, ο οποίος όπως αποκάλυψε είχε προσωπική γνωριμία και επαφή με τον Γιώργο Μαζωνάκη, μίλησε για έναν άνθρωπο που, πίσω από τη δημοσιότητα, τη σκηνική του παρουσία και την τεράστια επιτυχία του, είχε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη ψυχή, βαθιές υπαρξιακές αναζητήσεις και μία έντονη ανάγκη να αναζητά το φως ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε συγκλονισμένος για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, τον οποίο χαρακτήρισε άδικο και σημείωσε πως οι συνθήκες υπό τις οποίες έφυγε από τη ζωή ήταν «πραγματικά απαράδεκτες». Παράλληλα, όμως, θέλησε να μιλήσει για τον άνθρωπο, και όχι μόνο για τον καλλιτέχνη, μεταφέροντας άγνωστες πτυχές από την προσωπική τους επικοινωνία και τις συναντήσεις που είχαν όλα αυτά τα χρόνια.

Αναλυτικά η δήλωση του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου για τον Γιώργο Μαζωνάκη

«Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία και επαφή. Ήταν πολλές οι συναντήσεις μας και αξιοσημείωτες οι συζητήσεις μας μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο της δημοσιότητας.

Ο Γιώργος είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις.

Υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι με αγάπη, πάθος και συνέπεια για περισσότερα από τριάντα χρόνια και κατάφερε, με το ταλέντο που του χάρισε απλόχερα ο Θεός και με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, πέρα από διακρίσεις και τάξεις και να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού μας.

Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι –γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι– ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως.

Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση και χωρίς να μετατρέπει αυτή την ανάγκη του άλλου σε αφορμή προσωπικής προβολής. Με αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης ως άνθρωπος.

Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες. Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές της Οικογένειάς του, των ανθρώπων που τον αγάπησαν και των συνεργατών του.

Και εύχομαι ο Θεός της αγάπης και του ελέους, που τα πάντα γνωρίζει και βλέπει, να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίζει στους οικείους του δύναμη και παρηγοριά. Αιώνια του η μνήμη».