Σοκαρισμένοι είναι όλοι από την είδηση που ήρθε έκτακτα από τον Άγιο Δομίνικο, όπου στο Survivor της Ελλάδας ένας παίκτης, συγκεκριμένα ο Σταύρος Φλώρος τραυματίστηκε σοβαρά ενώ ψάρευε με ψαροντούφεκο. Ταχύπλοο που περνούσε εκείνη την στιγμή, δεν τον είδε – αφού λένε πως δεν είχε σημαδούρα – με αποτέλεσμα να του ακρωτηριαστεί το ένα πόδι (δείτε τι είπε η μητέρα του) και να τραυματιστεί σοβαρά το άλλο.
Η τραγική αυτή είδηση φέρνει στο μυαλό μνήμες από γνωστά πρόσωπα της ελληνικής showbiz που υπέστησαν ακρωτηριασμό και μίλησαν ανοιχτά για τις δύσκολες στιγμές που βίωσαν μέχρι να βρουν το κουράγιο και να προχωρήσουν με αισιοδοξία μπροστά.
6 πρόσωπα της ελληνικής showbiz που βίωσαν τον πόνο του ακρωτηριασμού
Ετεοκλής Παύλου
Σε ηλικία 23 ετών, ο Ετεοκλής Παύλου εργαζόταν στην υποδοχή ενός νυχτερινού μαγαζιού και δέχτηκε δύο πυροβολισμούς μετά από συμπλοκή με αποτέλεσμα να χάσει το πόδι του.
«Η σφαίρα με χτύπησε στην κοιλιά και πέρασε τα ζωτικά μου όργανα. Μου κόπηκε και η λαγόνια αρτηρία από τη δεξιά πλευρά, οπότε δεν πήγαινε αίμα στα κάτω άκρα…σηψαιμία, θρόμβωση κτλ. Έκανα πολλά χειρουργεία μεγάλου ρίσκου. Ένιωσα ότι πεθαίνω. Το κρύο του θανάτου είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος. Ήμουν έναν μήνα σε τεχνητό κώμα και το πόδι μου ακρωτηριάστηκε τότε», είχε αποκαλύψει το 2020, σε συνέντευξή του στο «The Dot».
To 2022, μάλιστα ο Ετεοκλής Παύλου με αφορμή τη γιορτή της μητέρας είχε κάνει μια συγκλονιστική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram θέλοντας να τιμήσει τη δική του μητέρα που ήταν εκείνη που στάθηκε δίπλα του από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στη ΜΕΘ να δίνει μάχη για τη ζωή του. Συγκεκριμένα, δημοσίευσε μια σειρά φωτογραφιών από την περίοδο που βρισκόταν στο νοσοκομείο προσπαθώντας να κρατηθεί στη ζωή.
«Θα σας διηγηθώ μια ιστορία για ένα παιδί και την μητέρα του. Η ιστορία βρίσκει Το παιδί να είναι σε κώμα και να χαροπαλεύει στην μονάδα εντατικής θεραπείας. Οι ελπίδες των γιατρών να ζήσει ελάχιστες …Για τη μητέρα όμως ακόμα και το ελάχιστο ήταν πολύ. Οι γιατροί συμβούλεψαν την οικογένεια να μπαίνει στο δωμάτιο και να του μιλάει γιατί ακόμα και όταν είναι σε κώμα ο ασθενής είναι πολύ σημαντικό και έτσι έγινε!! Οι προσπάθειες όλων ήταν μάταιες. Κάποια στιγμή και ενώ ο ασθενής εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κώμα, μπήκε η μητέρα του και έβαλε το χέρι της πάνω στο δικό του και τότε ο ασθενής ξέσπασε σε κλάματα. Η αγάπη της μητέρας, το μαγικό αυτό συναίσθημα προκάλεσε την συγκεκριμένη και μοναδική αντίδραση του ασθενή. Ο ασθενής είχα την τύχη να είμαι εγώ και αυτή η γλυκιά μανούλα είναι η μητέρα μου και λέω την τύχη επειδή ένιωσα την αγάπη της μάνας τόσο δυνατά που σχεδόν είχε γεύση.
Στον όρο μητέρα, εκεί ξεκινούν και τελειώνουν όλα…πάντα δίπλα μου στα πιο δύσβατα και σκοτεινά μονοπάτια, σε αυτά που ακόμα και ο ίδιος μου ο εαυτός προσπαθεί να ξεχάσει ότι υπήρξε. Η γλυκιά μου μανούλα Δήμητρα και η γλυκιά μου μανούλα Ελενη, που θα τους είμαι πάντα ευγνώμων που μου επιτρέπουν να ζω δίπλα τους, δίπλα σε αυτές τις δυο υπέροχες μανούλες της ζωής μου. Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου» είχε γράψει χαρακτηριστικά τότε ο παρουσιαστής.
Έρρικα Πρεζεράκου
Η Έρρικα Πρεζεράκου είχε περιγράψει στο περιοδικό «ΟΚ», πως έγινε το ατύχημα στο σκάφος και της κόστισε δυο δάχτυλα από το χέρι της: «Είχα μόλις φτάσει στην Κύθνο για διακοπές και ήταν το πρώτο πρωινό στο νησί. Ωραίος, ζεστός Αύγουστος, μπόλικος κόσμος στην παραλία της Αγίας Ειρήνης. Έγραψα λίγο, έκανα μια βουτιά. Αργά το μεσημέρι με προσκάλεσαν μαζί με την παρέα μου να πάμε για φαγητό σε μια κοντινή παραλία. Μπήκαμε στο φουσκωτό –τέσσερα άτομα ήμασταν–, καθίσαμε και ξεκινήσαμε. Δεν είχαμε βγει καλά καλά από το λιμανάκι, όταν ο οδηγός του σκάφους έκανε έναν επικίνδυνο ελιγμό 180 μοιρών. Ξαφνικά από το κάθισμά μου εκσφενδονίστηκα μέσα στη θάλασσα.
Βρέθηκα ξαφνικά κουτρουβαλώντας μέσα στο νερό και άκουσα έναν περίεργο θόρυβο – το «γκαπ» της προπέλας που έκοβε το χέρι μου. Μόνο που εγώ δεν το ήξερα τότε. Το κατάλαβα βγαίνοντας στην επιφάνεια και βλέποντας τη δεξιά παλάμη μου κομμάτια – κομμένη στη μέση, μύες, σάρκες, όλα μια ματωμένη μάζα, το μικρό μου δαχτυλάκι να κρέμεται. Η ζωή μου κρίθηκε μέσα σε ένα νανοδευτερόλεπτο. Αν όπως ανέβαινα στην επιφάνεια του νερού και βρέθηκα ακριβώς κάτω από τις προπέλες στη θέση του χεριού μου βρίσκονταν τα μαλλιά ή το κεφάλι μου, δεν θα ήμασταν σήμερα εδώ να μιλάμε».
Γιάννης Σεβδικαλής
Το 2012 ένα ατύχημα που είχε ο Γιάννης Σεβδικαλής του άλλαξε τη ζωή αλλά εκείνος δεν το έβαλε κάτω. Σε νεαρότερη ηλικία, ο Γιάννης Σεβδίκαλης εργαζόταν ως βοηθός σερβιτόρου σε μαγαζιά στο Βοτανικό και σε νυχτερινά κέντρα. Ωστόσο πάντα υπήρχε αυτό το κομμάτι μέσα του, όπου ήθελε να γίνει αθλητής.
Ήταν 10 Οκτωβρίου 2012, ώρα 14.30 όταν ο Γιάννης σχολίασε από τη δουλειά που εργαζόταν ως σερβιτόρος και επέστρεφε στο σπίτι του με το ποδήλατο του. Όπως κάθε μέρα, έπρεπε να διασχίσει τις σιδηροδρομικές γραμμές του τρένου. Λίγα δευτερόλεπτα μετά μια διερχόμενη αμαξοστοιχία θα τον παρασύρει, θα πολτοποιήσει τα άκρα του και ο ίδιος θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον θάνατο. Οι γιατροί στο νοσοκομείο θα σώσουν την ζωή του αλλά θα αναγκαστούν να ακρωτηριάσουν τα πόδια του… Έναν χρόνο μετά το ατύχημά του ο Γιάννης χρησιμοποίησε για πρώτη φορά προσθετικά μέλη. Τόσοι μήνες όμως χωρίς περπάτημα τα κόκκαλά του είχαν ατροφήσει και χρειάστηκε να περπατάει με πατερίτσες. Μετά από παρότρυνση ενός φίλου μπήκε στον κανονικό στίβο και ξεκίνησε ο πρωταθλητισμός.
«Τον Οκτώβριο του 2012. Ήμουν 21. Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες, βρισκόμουν στο Γκάζι και πήγαινα να διασχίσω τη φυλασσόμενη διάβαση του τρένου στην Ιερά Οδό και Κωνσταντινουπόλεως. Δεν ακουγόταν τίποτα, δεν κόρναρε ποτέ ο οδηγός του συρμού, ο φύλακας που υπήρχε στη διάβαση δεν ήταν έξω από το φυλάκιο, όπως όφειλε, δεν υπήρχαν σημάνσεις και προστατευτική μπάρα που να μου εμποδίζει τη διέλευση. Επίσης, στο σημείο εκείνο η ορατότητα για τους πεζούς ήταν ελλιπής γιατί ήταν στροφή και είχε πολλά δέντρα. Όλα αυτά έχουν αποδειχτεί στο δικαστήριο. Κοίταξα αριστερά, κοίταξα δεξιά και ενώ περπατούσα για να περάσω τις γραμμές γύρισα το κεφάλι μου και είδα το τρένο στα αριστερά μου. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, ο συρμός έτρεχε με τη διπλάσια ταχύτητα από το επιτρεπόμενο όριο. Δεν πρόλαβα να αντιδράσω. Με χτύπησε, με πέταξε κάποια μέτρα μπροστά πάνω στις γραμμές και με έσερνε περίπου για 20 μέτρα, μέχρι τελικά να σταματήσει.
Δεν έχασα τις αισθήσεις μου ούτε μια στιγμή. Όταν σταμάτησε ο συρμός, σκεφτόμουν: “Είμαι ζωντανός. Από τι έζησα μόλις;”. Αμέσως άρχισα να σέρνω το σώμα μου έξω από τις ράγες και εκεί είδα ότι και τα δυο μου πόδια ήταν σε άθλια κατάσταση. Κατάλαβα ότι ήταν πολύ σοβαρά τα πράγματα. Ευτυχώς ήρθαν δυο – τρία άτομα που βρίσκονταν σε κάτι κοντινά μαγαζιά και μου είπαν: “Μην ανησυχείς, είδαμε τα πάντα. Έχουμε καλέσει ήδη ασθενοφόρο”. Μου έδωσαν νερό και με βοήθησαν να μη χάσω, όσο γινόταν, την ψυχραιμία μου. Ήταν απίστευτο σοκ, αλλά το μόνο που με ένοιαζε ήταν να σωθεί η ζωή μου. Το ότι βγήκα από τις γραμμές του τρένου ζωντανός ήταν θαύμα», έχει εξομολογηθεί στο ΟΚ!.
Πένυ Σκάρου
Η Πένυ Σκάρου, σε μια συγκινητική συνέντευξη στη «Super Κατερίνα» και τη Μένια Κούκου, μίλησε για την προσωπική της μάχη και τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει τα τελευταία 12 χρόνια, μετά το σοκαριστικό ατύχημα που της κόστισε το πόδι της. Υπενθυμίζουμε πως στα τέλη Ιουνίου του 2014 είχε εμπλακεί σε τροχαίο, οδηγώντας το μηχανάκι της στην οδό Πειραιώς. Ένα διερχόμενο αυτοκίνητο τη χτύπησε και ο οδηγός την εγκατέλειψε με αποτέλεσμα να χάσει το ένα της πόδι και να νοσηλευτεί σε σοβαρή κατάσταση.
«Στην αρχή ήθελα να κάνω κακό στον άνθρωπο που με χτύπησε. Τώρα, πραγματικά νομίζω πως, όταν κάποιος κάνει κάτι κακό, το βρίσκει από τον Θεό. Όλα εδώ πληρώνονται. Εδώ είναι η κόλαση, εδώ και ο παράδεισος. Θέλω να είμαι ήρεμη και να σκέφτομαι καλά πράγματα. Με ενδιαφέρει να γίνω καλά και να περάσω ένα θετικό μήνυμα στον κόσμο που μπορεί να βιώνει κάτι αντίστοιχο με εμένα. Μόλις μου βάλουν το τεχνητό πόδι, λοιπόν, θα βγω και θα χορέψω κάπου δημόσια. Έχω ακούσει για ανθρώπους που αυτοκτονούν όταν τους συμβεί ό,τι μου συνέβη. Αυτός θα είναι ένας τρόπος να εκμεταλλευτώ τη δημοσιότητα που μου δόθηκε, να δώσω κουράγιο και να πω ότι γίνεται να ζεις όπως πριν, ίσως και καλύτερα», είχε πει στο περιοδικό People.
Άρης Μουγκοπέτρος
Ο Άρης Μουγκοπέτρος, ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα 2025 υπέστη σοβαρό τραυματισμό όταν έπαιζε μουσική σε πασχαλινό γλέντι στην Αχαΐα. Φίλος του του έδωσε να κρατά μια κροτίδα η οποία έσκασε στα χέρια του, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστούν τα δυο του δάχτυλα ενώ στο ένα του μάτι έχασε το 90% της όρασής του – δείτε βίντεο μέσα από το νοσοκομείο.
«Πιστεύω πάρα πολύ στον Θεό. Εαν δεν είχα την βοήθειά του, δεν θα ζούσα, ζω από θαύμα. Αν αυτό που κρατούσα στα χέρια ήταν χιλιοστά πιο κάτω θα μου έπαιρνε το κεφάλι. Αν το είχα πετάξει κάτω θα είχε σκοτωθεί κόσμος. Πραγματικά δεν θέλω να σκεφτομαι εικόνες γιατί ταράζομαι πάρα πολύ. Χρειάστηκα ψυχολογική βοήθεια. Περνάω μετατραυματικό στρές, έχω εφιάλτες. Βλέπω συνέχεια εφιάλτες, ακούω το «μπαμ» στον ύπνο μου. Είναι δύσκολα τα πράγματα, θα είναι πιο εύκολο όταν θα έχω τα χέρια μου. Θα ήθελα του Αγίου Δημητρίου να παίξω στην γιορτή της μητέρας μου, το έχουμε βάλει στόχο», είπε στην πρώτη του συνέντευξη μετά το ατύχημα – διαβάστε την ολόκληρη εδώ.
Μιχάλης Σεΐτης
Η ζωή του Μιχάλη Σεΐτη ξεκίνησε στα… κουλουάρ. Πέντε χρονών είχε την πρώτη του επαφή με τους στίβους και τίποτα δεν ήταν αρκετό για να τον τραβήξει μακριά απ’ αυτούς. Στα 16 του χρόνια ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας Παίδων στα 400 μέτρα εμπόδια, αγώνισμα που συνέχισε για τα δέκα επόμενα χρόνια.
Μέχρι το 2013 όταν η ζωή του άλλαξε από ένα ατύχημα με μηχανή που δανείστηκε γιατί είχε το αυτοκίνητό του στο συνεργείο. Ο ίδιος σε παλιότερη συνέντευξη μνημόνευσε το «φαινόμενο της πεταλούδας» γι’ αυτό που του συνέβη, αφού η μηχανή που οδηγούσε εκείνη τη μέρα βρέθηκε τυχαία στην κατοχή του, καθώς το αυτοκίνητό του ήταν στο συνεργείο, ενώ λίγο πριν είχε αφήσει σε φίλο του μηχανάκι μικρότερου κυβισμού που χρησιμοποιούσε.
Έχασε το πόδι του αλλά όχι και το πάθος του για τον αθλητισμό. Τρεις μήνες μετά την προσθήκη τεχνητού μέλους έλαβε μέρος σε τοπικούς αιγαιοπελαγίτικους αγώνες και σήμερα βρίσκεται κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ. Το 2024 έγινε και μπαμπάς.
">
">
">
">
">
">
">
">